بازنویسی تاریخ شکار نهنگ؛ بومیان برزیل ۵هزار سال پیش شکارچی غولهای اقیانوس بودند
شواهد جدید از برزیل نشان می دهد که بومیان ۵۰۰۰ سال پیش نهنگ ها را با سرنیزه های استخوانی شکار می کردند. کشف جدید تاریخچه این فعالیت را به ۱۵۰۰ سال پیش می برد.
تاریخچه صید نهنگ بسیار قدیمی تر است و قلمرو آن بسیار فراتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می شد. شواهد باستانی به دست آمده از سواحل جنوبی برزیل نشان می دهد که بومیان این منطقه حدود ۵۰۰۰ سال پیش به طور فعال به شکار نهنگ می پرداختند. یافته ای که منشا این فعالیت دشوار را حداقل به ۱۵۰۰ سال قبل بازمی گرداند. بر اساس گزارشی جدید، این کشف با بازنویسی منشا صید نهنگ نشان میدهد که زیستگاههای باستانی نهنگهای گوژپشت با محدوده کنونی آنها تفاوتهای چشمگیری داشته است.
مفروضات قبلی باستان شناسان بر این واقعیت استوار بود که صید سازمان یافته نهنگ بین ۲۵۰۰ تا ۳۵۰۰ سال پیش در مناطق قطب شمال و اقیانوس آرام شمالی شکل گرفت، صرفاً به دلیل فقر منابع غذایی در محیط های خشن شمالی. اگرچه استخوانهای نهنگ قبلاً در مکانهای باستانی در آمریکای جنوبی یافت شده بود، اما محققان معتقد بودند که این استخوانها در نتیجه جمعآوری حیوانات رستشده است. اکنون کشف سرنیزه های تخصصی ساخته شده از استخوان نهنگ و ابزارهایی با علائم برش، خطی نادرست بر این فرضیه کشیده و بر شکار فعال تاکید می کند.
تپه های صدفی عظیم به نام سامباکیس در سواحل برزیل مخزن اصلی آثار کشف شده است. بخش بزرگی از این اشیاء توسط باستان شناسان آماتور از خلیج بابیتونگا در اواسط قرن بیستم جمع آوری شد تا آنها را از تخریب ناشی از توسعه شهری نجات دهند. این تپه ها که ارتفاع آنها گاهی به ۳۰ متر می رسید هم به عنوان محل انباشت زباله و هم به عنوان محل دفن مورد استفاده قرار می گرفتند و بومیان مردگان خود را با اشیایی که از استخوان نهنگ ساخته شده بود دفن می کردند.
بررسی مجدد این مجموعه توسط آندره کولونزه و تیمش از دانشگاه خودمختار بارسلونا، مقدار حیرت آور بقایای نهنگ را نشان داد. وجود تعداد زیادی قطعات استخوانی بلند و نوک تیز که با دقتی مشابه ساخته شده بودند، توجه محققان را به خود جلب کرد. ابزارهایی که در واقع سرنیزه های تخصصی شکار بودند. آزمایشات آزمایشگاهی و تجزیه و تحلیل پروتئین نشان داد که استخوان ها مربوط به ۵۰۰۰ سال پیش و متعلق به نهنگ راست جنوبی و نهنگ عنبر است.
حضور نهنگ های گوژپشت در این منطقه برای باستان شناسان تعجب آور بود، زیرا مدت هاست این گونه در سواحل جنوبی برزیل دیده نشده است. به گفته محققان، احتمالاً شکار بیش از حد اروپایی ها در قرن ۱۷ و ۱۸ باعث از بین رفتن این جمعیت در منطقه شده است. بنابراین، بازگشت اخیر نهنگ ها به سواحل جنوبی را نباید فقط یک مهاجرت جدید دانست، بلکه این حیوانات در حال بازیابی زیستگاه های تاریخی خود هستند که هزاران سال پیش در آنجا حضور داشتند.
برای بسیاری از محققان پذیرش ایده صید نهنگ در سرزمین های غنی و غنی مانند برزیل دشوار بود، زیرا آنها فکر می کردند که بومیان نیازی به پذیرش خطر شکار چنین غول هایی ندارند. با این حال، یک شکار نهنگ بالغ می تواند برای یک قبیله غذا برای چندین ماه فراهم کند و منبع غنی از گوشت، روغن و استخوان (برای ساخت ابزار) برای آنها فراهم کند.
تیم تحقیقاتی اکنون در حال بررسی سایر بخشهای سواحل برزیل برای ایجاد یک اطلس دقیق از تنوع گونههای نهنگ قبل از ورود استعمارگران است. داده هایی که می توانند جهت سیاست های زیست محیطی و حفاظتی را در آینده تغییر دهند.
گزارش این یافته ها در مجله Nature Communications منتشر شده است.
منبع: زومیت
