این دایناسور عجیب و تیغدار پوستی داشت که تا به حال در هیچ دایناسوری دیده نشده بود
برخی از دایناسورها پوستی فلس دار داشتند، برخی با صفحات استخوانی زره مانند پوشیده شده بودند و برخی حتی پر داشتند. اما اکنون دیرینه شناسان نوع جدیدی از پوست را کشف کرده اند که قبلاً در دایناسورها دیده نشده است: تیغه های توخالی.
به گزارش افق میهن و به نقل از sciencealert; این گونه جدید کشف شده در شمال شرقی چین، Haolong dongi نام دارد. نامی که به معنای «اژدهای تیغهدار» است و دلیل آن کاملاً واضح است. در حالی که بیشتر اقوام ایگوانودنتی آن پوست فلسدار داشتند، به نظر میرسید که هائولونگ کتی از پوست خارپشت به تن داشت.
تیغ هایی با آرایش منظم و متفاوت
این تیغه ها عمدتاً در اطراف گردن، پشت و پهلوهای حیوان متمرکز شده بودند. همه به موازات یکدیگر قرار گرفتند و به سمت پشت بدن دایناسور هدایت شدند.
• بیشتر تیغه ها کوچک و طولی در حدود ۲ تا ۳ میلی متر داشتند.
در میان آنها تیغه های متوسط به طول ۵ تا ۷ میلی متر وجود داشت.
• و برخی از آنها بسیار بزرگتر بودند. طولانی ترین آنها بیش از ۴۴ میلی متر طول داشت.
Haolong تنها از یک نمونه فسیلی تقریباً کامل شناخته شده است. اسکلت آن حدود ۲.۴۵ متر طول دارد و پوست آن به طرز شگفت انگیزی حفظ شده است.
نکته جالب این است که معاینه استخوان ها نشان می دهد که این فرد هنگام مرگ هنوز نابالغ بوده است. بنابراین، دانشمندان نمی توانند با قطعیت بگویند که آیا تیغه ها در بزرگسالی وجود داشته اند یا با رشد حیوان گم شده اند.
کاربرد این تیغه ها چیست؟
عملکرد این ساختارهای عجیب هنوز به طور قطعی شناخته نشده است، اما محققان چندین احتمال جالب را بررسی کرده اند.
آیا اینها از قبل پر شده اند؟
در نگاه اول، تیغ ها بسیار شبیه پرهای اولیه برخی از دایناسورها هستند. اما دانشمندان خاطرنشان می کنند که این نوع ساختارها خیلی زودتر – حدود ۱۲۵ میلیون سال پیش – شکل گرفته اند، بنابراین این توضیح چندان قانع کننده نیست.
برای گرم نگه داشتن بدن؟
هائولونگ در آب و هوای نسبتاً خنک زندگی می کرد. برخی از دایناسورهایی که با او همزیستی داشتند، مانند یوتیرانوس، پوشش ضخیمی از پر داشتند که احتمالاً به تنظیم دمای بدن کمک می کرد.
اما به نظر می رسد که تیغه های هائولونگ به اندازه کافی متراکم نبودند تا نقش موثری در حفظ گرما داشته باشند.
برای نمایش یا استتار؟
آیا این تیغ ها برای جلب توجه بود یا برای پنهان شدن؟ تیم تحقیقاتی نمی توانند با قطعیت پاسخ دهند زیرا هیچ نشانه ای از سلول های رنگدانه در فسیل یافت نشد.
اندام های حسی؟
شکل تیغه ها کمی شبیه ساختارهای ریز ستون فقرات است که برخی از مارها و مارمولک های مدرن از آن برای لمس و لرزش استفاده می کنند. اما محققان می گویند که تیغه های هائولونگ بیش از حد بزرگ هستند و چسبندگی آنها به تکه ها متفاوت است، بنابراین این احتمال زیاد قوی نیست.
محتمل ترین فرضیه: سپر در برابر شکارچیان
به گفته دانشمندان، محتمل ترین توضیح این است که این تیغه ها نقش دفاعی داشتند. زیستگاه هائولونگ پر از گوشتخواران نسبتاً کوچک بود. بنابراین، چنین سیستم دفاعی می تواند پاسخی تکاملی به فشار شکارچیان باشد.
احتمالاً این تیغه ها آنقدر قوی نبودند که شکارچی را به طور جدی مجروح یا بکشند. اما شاید آنها به اندازه کافی آزاردهنده بودند که شکارچی را ترجیح داد به دنبال طعمه آسان تری برود.
به گفته محققان:
این دفاعها لزوماً محافظت غیرقابل نفوذی در برابر دندانها و چنگالهای تروپود ایجاد نمیکنند، اما کشتن و بلعیدن طعمه را دشوارتر و زمانبرتر میکنند و در نتیجه احتمال شکار موفق را کاهش میدهند.»
دنیای دایناسورها هنوز پر از شگفتی است
صرف نظر از اینکه Haolong دقیقاً برای چه چیزی از تیغه های خود استفاده کرده است، این کشف نشان می دهد که دنیای جذاب دایناسورها هنوز اسرار زیادی برای کشف دارد.
