نتیجه مطالعهای ۷۰ ساله: فلوراید آب آشامیدنی هیچ ارتباطی با ضریب هوشی ندارد
زومیت: بررسی داده های ۱۰۰۰۰ نفر از نوجوانان تا ۸۰ سال نشان داد که افزودن فلوراید به آب شهری ارتباط معنی داری با اختلال در عملکرد مغز و کاهش هوش ندارد.
سلامت دهان در بسیاری از نقاط جهان با افزودن فلوراید به منابع آب تضمین می شود. زیرا نقش این ماده در تقویت مینای دندان و کاهش قابل توجه پوسیدگی به اثبات رسیده است.
سازمان های معتبر بهداشتی همواره بر ایمنی فلورایداسیون در سطوح استاندارد تاکید داشته اند. با این حال، انتشار مقاله ای در سال ۲۰۲۵ که به طور گسترده با سوء تعبیر مواجه شد، موجی از نگرانی را در جوامع ایجاد کرد. این مقاله ادعا کرد که دوزهای بسیار بالای فلوراید (بیش از حد مجاز ۰.۷ میلی گرم در لیتر) ممکن است با کاهش ضریب هوشی در کودکان مرتبط باشد. منتقدان علمی به سرعت واکنش نشان دادند و گفتند که داده های این مطالعه کیفیت پایینی دارد و دلیلی برای نگرانی در مورد آب آشامیدنی استاندارد وجود ندارد.
ممنوعیت فلورایداسیون آب در برخی از ایالت های ایالات متحده، مانند یوتا و فلوریدا، نتیجه مستقیم این نگرانی های بی اساس است. مقاله بحث برانگیز سال ۲۰۲۵ عمدتاً مطالعات انجام شده در چین و هند را که در آن آلاینده های زیست محیطی کنترل نشده بودند، مرور کرد.
به گزارش ScienceAlert، جان رابرت وارن، جامعه شناس و جمعیت شناس دانشگاه مینه سوتا، معتقد است که تصمیم برخی شهرداری ها برای حذف فلوراید بر اساس مطالعات ناقصی است که تنها اثرات دوزهای بسیار سنگین و غیرعادی را بررسی کرده اند. به گفته این محقق ارشد، شواهد برخی از مطالعات بین المللی اساساً با استانداردهای سیاست در کشورهای دیگر که از دوزهای پایین استفاده می کنند، ارتباطی ندارد.
در یک مطالعه جدید برای رسیدگی به شکاف های داده های گذشته، محققان به داده های مطالعه طولی ویسکانسین رفتند تا رابطه دقیق بین فلوراید و IQ را دوباره بررسی کنند. تیم تحقیقاتی نمرات ضریب هوشی (IQ) فارغ التحصیلان ۱۹۵۷ را با سوابق تاریخی محل سکونت و سطوح فلوراید آب در آن مناطق مطابقت داد تا دقیق ترین تخمین ممکن از قرار گرفتن در معرض طول عمر افراد را بدست آورد.
اندازه گیری میزان واقعی جذب فلوراید چالش های خاص خود را دارد زیرا آب لوله کشی تنها منبع ورود این ماده به بدن نیست و غذا یا خمیردندان نیز در این امر نقش دارند. اما با توجه به طولانی بودن مدت زمان و حجم نمونه، پژوهش حاضر یکی از مستدل ترین تحقیقات انجام شده در تاریخ علوم بهداشت عمومی به شمار می رود.
سابقه تاریخی منابع آب، از چاه های خصوصی گرفته تا شبکه های شهری، فرصت بی نظیری را برای مطالعه طبیعی فراهم کرد. محققان توانستند افرادی را که در سنین مختلف، در سنین ۵۳، ۶۴، ۷۲ و ۸۰ ساله در معرض فلورایداسیون قرار گرفته بودند، از نظر توانایی های شناختی بررسی کنند و گنجینه ای از ۷۰ سال داده به دست آورند.
جینا رومور، محقق دانشگاه مینهسوتا، تاکید میکند که نتایج نهایی هیچ مدرکی برای حمایت از این ادعا که فلوراید برای هوش کودکان یا شناخت بزرگسالان مضر است، ارائه نمیکند. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که عملکرد ذهنی دانش آموزان در معرض فلوراید تفاوت معنی داری با همسالان خود نداشت و این ثبات عملکرد تا سنین بالا حفظ شد.
یافته های اخیر در واقع تکرار نتایج یک مطالعه دیگر است که در سال ۲۰۲۵ انجام شد و همچنین هیچ ارتباطی بین فلورایداسیون و اختلالات شناختی پیدا نکرد. نکته جالب این است که در برخی گروه های سنی، کودکانی که از آب فلورایددار استفاده می کردند عملکرد ذهنی بهتری از خود نشان می دادند. با این حال، هنگامی که او به ۶۰ سالگی رسید، این امتیاز ناچیز از بین رفت.
ارتباط بین سلامت دهان و دندان و پیشگیری از زوال عقل موضوعی است که در بسیاری از مطالعات به آن اشاره شده است. توقف برنامه های فلورایداسیون می تواند به سرعت باعث کاهش شاخص های سلامت دندان در جامعه شود، پدیده ای که قبلا در مطالعات موردی در برخی مناطق مشاهده شده بود.
تأثیر یافته های جدید بر اصلاح باورهای عمومی و جبران آسیب های ناشی از تفسیرهای نادرست گذشته هنوز نامشخص است. دندانپزشکان اطفال گزارش می دهند که مخالفت عمومی با فلوراید در سال های اخیر به بالاترین حد خود رسیده است، در حالی که سازمان های بزرگ همچنان بر نیاز به این برنامه ها برای حفظ سلامت جوامع تاکید می کنند.
