ناسا از نقشه راه ساخت اولین زیستگاه انسانی روی ماه پرده برداشت؛ تسخیر قمر زمین تا ۲۰۳۶
ناسا با معرفی مجموعه ای از ماموریت های سرنشین دار و روباتیک و امضای قراردادهای بزرگ با شرکت های خصوصی، طرح خود را برای ساخت پایگاه انسانی دائمی در ماه رسمی کرده است. این ماموریت ها که به عنوان بخشی از برنامه بزرگتر آرتمیس دنبال می شوند، زیرساخت های فیزیکی و لجستیکی لازم برای بقای طولانی مدت انسان را در یکی از خشن ترین و خطرناک ترین محیط های شناخته شده برای جهان ایجاد خواهند کرد.
جرد ایسکمن، مدیر ناسا در بیانیه ای گفت:
“ایستگاه ماه اولین پاسگاه بشریت در یک جرم آسمانی دیگر خواهد بود. هر یک از ماموریت های سرنشین دار و بدون سرنشین ما در طول بازگشت به سطح ماه فرصتی ارزشمند برای یادگیری، ایجاد زیرساخت های پایدار و تسلط بر مهارت های مورد نیاز برای زندگی و کار در محیط سخت فضایی خواهد بود.”
نقشه راه ناسا برای ساختن زیستگاه انسانی در ماه
ناسا نقشه راه اولیه خود را بر اساس سه ماموریت تعریف کرده است که تجهیزات فیزیکی را به قطب جنوبی ماه (که به دلیل منابع احتمالی آب یخ زده اهمیت استراتژیک دارد) ارسال می کند.
ماموریت Moon Base I که قرار است در پاییز 2026 پرتاب شود، از فرودگر پیشرفته Blue Origin، Blue Moon Mark 1 Endurance برای ارسال تجهیزات به سطح ماه استفاده خواهد کرد. از جمله تجهیزات این ماموریت، دوربینهای استریو برای بررسی نحوه تعامل موتورهای موشک با خاک ماه در هنگام فرود و آرایههای بازتابنده لیزری است که به فضاپیمای در حال گردش کمک میکند موقعیت فرودگر را با دقت بالا ردیابی کند.
ماموریت Moon Base II که قرار است اواخر امسال پرتاب شود، بیش از 500 کیلوگرم محموله را با استفاده از فرودگر گریفین Astrobotic به قطب جنوب ماه تحویل خواهد داد. محموله اصلی این پرتاب، مریخ نورد ویژه فلیپ ساخت شرکت اسطرلاب است که هدف آن بررسی رفتار گرد و غبار مزاحم ماه بر روی قطعات متحرک خودروها است.
ماموریت «Moon Base III» که برای پایان سال جاری هدف گذاری شده است، از فرودگر Nova-C Trinity ساخته شده توسط Intuitive Machines استفاده خواهد کرد. محموله اصلی آن مریخ نورد علمی Lunar Vertex است که “گردابه های مغناطیسی ماه” (نقاط و تکه های روشن در سطح ماه) را برای مطالعه رفتار مواد در شرایط محیطی بسیار سخت مطالعه می کند. این ماموریت با مشارکت آژانس فضایی اروپا (ESA) و موسسه علوم فضایی کره جنوبی انجام می شود.
ناسا همچنین قراردادی به ارزش 188 میلیون دلار (با امکان افزایش تا 280.4 میلیون دلار بر اساس عملکرد اولیه) با Blue Origin امضا کرده است تا از حمل و نقل نهایی و تحویل این مریخ نوردها به قطب جنوبی ماه اطمینان حاصل شود.
یکی از هیجان انگیزترین قسمت های این برنامه پروژه MoonFall است. در این ماموریت، چهار پهپاد ویژه طراحی و آزمایش شده توسط آزمایشگاه رانش جت ناسا (JPL) به ماه ارسال می شود. این پهپادها به جای پرواز معمولی (به دلیل نبود جو در ماه)، با پرش های کوتاهی روی سطح ماه حرکت می کنند تا تصاویری با وضوح بالا از مناطق سخت و خطرناک بگیرند و بهترین نقاط فرود برای فضانوردان را شناسایی کنند.
برنامه جاه طلبانه ناسا برای فتح ماه به شرح زیر است:
2026 و 2027: پرتاب اولین ماموریت های رباتیک (ماه پایه یک تا سه) و یک پرواز آزمایشی در مدار زمین در سال 2027 برای تمرین لنگر انداختن فضاپیمای Orion با فرودگرهای تجاری (کابین فضایی مبدا آبی یا SpaceX Starship).
2028: فرود دوباره فضانوردان روی سطح ماه (با امکان فرود دو سرنشین در یک سال) و استقرار مریخ نورد Pegasus و CLV-1.
2032: ایجاد اولین زیرساخت نیمه قابل سکونت در ماه.
2032 تا 2036: ساخت و تکمیل زیستگاه های نهایی برای ماموریت های طولانی مدت انسان به سطح ماه.
موفقیت این برنامه فشرده تا حد زیادی به آمادگی، تعهد و تحویل به موقع تجهیزات توسط شرکای تجاری ناسا (از جمله اسپیس ایکس، بلو اوریجین و سایر تولیدکنندگان فرودگر) بستگی دارد. این ماموریت ها در نهایت به عنوان سنگ بنای سفر بزرگ بعدی بشر، ماموریت سرنشین دار به مریخ، عمل خواهند کرد.
منبع: دیجیاتو
