ادعای عجیب پژوهشگران: سیارک هدف کاوشگر هایابوسا ۲ احتمالاً منشا طبیعی ندارد
کاوشگر هایابوسا 2 قرار است در سال 2031 به یک سیارک کوچک برسد، اما یک مطالعه جدید گمانه زنی هایی را در مورد ماهیت غیرعادی این شی ایجاد کرده است.
فضاپیمای هایابوسا 2 آژانس فضایی ژاپن در راه رسیدن به آخرین هدف خود است: یک سیارک کوچک به اندازه فضاپیما به نام 1998 KY26. اما برخی از محققان بر اساس مقاله جدید و بحث برانگیزی که هنوز در دست بررسی علمی است، احتمال داده اند که این جنایت منشأ طبیعی نداشته باشد.
هایابوسا 2 ماموریت قبلی را با موفقیت انجام داده است. این کاوشگر نمونههایی را از سیارک ریوگو جمعآوری کرده و در حین عبور نزدیک از زمین به محققان تحویل داده است. در سال 2020، قبل از بازگرداندن نمونهها، آژانس فضایی ژاپن مأموریت جدیدی را برای کاوشگر سیارکی خود تعریف کرد و آن را به سیارک 1998 KY26 فرستاد و عمر فضاپیما را برای بیش از 10 سال افزایش داد.
طبق برنامه اعلام شده، ماموریت جدید هایابوسا 2 یک سفر طولانی مدت است و پس از یک سری مانور، هدف نهایی آن دیدار با سیارک 1998 KY26 است. همچنین آژانس فضایی ژاپن اعلام کرده است که در صورت امکان اقداماتی مانند رهاسازی جسم به عنوان نشانگر هدف یا حتی تلاش برای فرود روی سطح سیارک نیز ممکن است انجام شود.
اما تحقیقات جدیدتر نشان داده است که هدف جدید کاوشگر سیارکی ژاپن پیچیدهتر از آن چیزی است که تصور میشد. در سال 2024، تیمی از ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) این جرم را رصد کردند. آنها انتظار داشتند اندازه و جرم سیارک را با دقت بیشتری تایید کنند، اما نتایج نشان داد که ویژگی های آن به طور قابل توجهی با تخمین های اولیه متفاوت است.
به گفته تونی سانتانا راس، دانشمند سیارهشناسی در دانشگاه بارسلونا، KY26 1998 بسیار کوچکتر از پیشبینیهای قبلی است. حدود سه تا چهار برابر کمتر از حد انتظار. همچنین سرعت چرخش آن تقریبا دو برابر تخمین های اولیه است و سطح آن روشن تر از حد انتظار است.
سانتانا راس همچنین اشاره کرد که قطر سیارک حدود 11 متر است، در حالی که خود فضاپیمای هایابوسا 2 حدود 6 متر طول دارد. بنابراین جرم فضاپیما تقریباً نصف هدفش است که از نظر عملیاتی بسیار غیرعادی است.
اکنون، در مقاله ای از پیش منتشر شده که هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است، گروهی از محققان این فرضیه را مطرح کرده اند که سیارک 1998 KY26 ممکن است منشا طبیعی نداشته باشد. آنها با بررسی مسیر این شی و مقایسه آن با مسیرهای احتمالی یک فضاپیمای قدیمی شوروی، این احتمال را مطرح کردند که این دو مسیر در گذشته به طور غیرمنتظره ای به هم متصل شده اند.
در تحلیل جدید به فضاپیمای فوبوس 1 اشاره شده است. کاوشگری که در 7 ژوئیه 1988 برای مطالعه فوبوس، قمر مریخ پرتاب شد. اما در 2 سپتامبر 1988 به دلیل یک خطا ارتباطش با زمین قطع شد. این خطا به عنوان یک اشتباه بسیار کوچک در زنجیره فرمان توصیف می شود. عواقب ناخواسته آن اشتباه ممکن است تا امروز ادامه داشته باشد. به طوری که مقاله جدید می گوید که سیارک هدف هایابوسا 2 ممکن است در واقع همان فضاپیما باشد.
اوی لوب، یکی از نویسندگان مقاله جدید توضیح می دهد که دو مانور رانش با سرعت ترکیبی 1.9 کیلومتر بر ثانیه، اولین مانور بلافاصله پس از از دست دادن فضاپیما و دومی در می 1996، ممکن است مدارها و مراحل این دو جسم را در یک راستا قرار داده باشد. به طوری که تفاوت دو جسم هم از نظر موقعیت در فضا و هم از نظر سرعت حرکت آنقدر کاهش می یابد که عملاً بسیار به هم نزدیک می شوند.
Ovi Loeb می افزاید که چنین سناریویی از نظر ریاضی امکان پذیر است و برخی شواهد محدود نشان می دهد که فضاپیمای فوبوس 1 ممکن است پس از سقط شدن ماموریت نیروی رانش ایجاد کرده باشد. با این حال، او و همکارانش تاکید میکنند که این نتیجه قطعی نیست و تنها یک فرضیه قابل آزمایش است.
محققان برای حمایت از فرضیه خود به برخی ویژگی های غیرعادی در این سیارک اشاره کرده اند. از جمله اینکه نور را بیش از حد انتظار منعکس می کند، با وجود سرعت چرخش بالا، شکل خود را حفظ می کند و تغییرات نوری آن نشان می دهد که ممکن است کشیده شده باشد. این ویژگیها معمولاً در سیارکهایی که از تودهای از سنگها و قطعات مجزا تشکیل شدهاند، دیده نمیشوند.
با این حال، چنین ویژگی هایی می توانند توضیحات کاملاً طبیعی نیز داشته باشند. ممکن است این توده ساختاری سفت و یکپارچه تر از حد معمول داشته باشد یا اینکه خواص فیزیکی آن هنوز به خوبی شناخته نشده باشد.
نویسندگان تاکید می کنند که ایده منشاء تکنولوژیکی تنها یک فرضیه اولیه و آزمایشی است و نباید به عنوان یک نتیجه علمی قطعی در نظر گرفته شود. به گفته آنها، چنین فرضی بیشتر یک “چه می شود اگر؟” است. سناریو محتمل ترین نتیجه است در نهایت، آنها معتقدند که مشاهدات فضاپیمای هایابوسا 2 در سال 2031 می تواند ماهیت واقعی جنایت را روشن کند و از تحقیقات بیشتر برای درک بهتر آن استقبال می کند.
این تحقیق در پایگاه داده موسسه اخترفیزیک دانشگاه هاروارد و اسمیتسونیان منتشر شده است.
منبع: زومیت
