آخرین نئاندرتالها بر خلاف تصور از تنوع ژنتیکی بالایی برخوردار بودند
زومیت: تا همین اواخر، بسیاری از دانشمندان فکر می کردند که کاهش جمعیت نئاندرتال منجر به افزایش همخونی و در نهایت انقراض این گونه شده است. اما اکنون مطالعه جدیدی که با بررسی DNA آخرین نئاندرتال های اروپایی انجام شده است نشان می دهد که حداقل برخی از آنها دارای تنوع ژنتیکی قابل توجهی بوده اند.
تجزیه و تحلیل ژنتیکی بقایای برخی از آخرین نئاندرتال ها در شمال غربی اروپا نشان می دهد که بر خلاف تصور رایج، این انسان های باستانی در جمعیت هایی با تنوع ژنتیکی بالا و ارتباطات گسترده زندگی می کردند. این یافته این احتمال را که همخونی (ازدواج و تولید مثل بین خویشاوندان نزدیک) علت اصلی انقراض نئاندرتال ها در حدود 40000 سال پیش بوده را تضعیف می کند.
مطالعه ژنتیکی نئاندرتال ها تاکنون با یک مانع بزرگ روبرو بوده است: تعداد بسیار کمی از بقایای آنها به اندازه کافی دست نخورده باقی مانده اند که DNA آنها استخراج و توالی یابی شود. تا کنون، تنها چهار ژنوم نئاندرتال با کیفیت بالا در دسترس دانشمندان بود که سه مورد از آنها از سیبری در لبه شرقی محدوده پراکنش گونه به دست آمده بود.
اگرچه چندین ژنوم ناقص نئاندرتال وجود داشت، اطلاعات موجود برای درک ساختار اجتماعی و جمعیتی آنها ناکافی بود. با این حال، همین داده های محدود این تصور را ایجاد کرده بود که با کاهش جمعیت نئاندرتال ها، همخونی در بین آنها افزایش یافته است و این ممکن است در انقراض آنها نقش داشته باشد.
به گزارش نیوساینتیست، اکنون آلبا بوسومز مسا از موسسه انسان شناسی تکاملی ماکس پلانک در آلمان و همکارانش DNA 27 بقایای نئاندرتال را از هفت سایت باستان شناسی در بلژیک و دو مکان در فرانسه توالی یابی کرده اند. قدمت این نمونه ها بین 52500 تا 40000 سال پیش است. یکی از نمونه ها که متعلق به یک زن نئاندرتال است و در حدود 45000 سال پیش در غار Goye در بلژیک قربانی آدم خواری شده بود، ژنوم بسیار با کیفیتی را در اختیار محققان قرار داد.
محققان دریافتند که این 27 جسد متعلق به حداقل 11 فرد مختلف است. برخلاف انتظار، هیچ نشانه ای از افزایش جهش های ژنتیکی مضر یا کاهش تنوع ژنتیکی در این جمعیت وجود نداشت. البته تنوع ژنتیکی همه این نئاندرتال ها هنوز کمتر از انسان های معاصر بود.
این یافته ها با مطالعات قبلی در مورد نئاندرتال ها از منطقه آلتای در سیبری تناقض دارد. تحقیقات قبلی نشان داده بود که به دلیل کاهش تعداد افراد، جمعیت بارها در میان اقوام نزدیک خود تولید مثل کرده است. اما نئاندرتال های شمال غربی اروپا با وجود اینکه در آستانه انقراض زندگی می کردند، تنوع ژنتیکی بیشتری داشتند. مسا میگوید: «این نئاندرتالها حتی به انقراض این گونه نزدیکتر بودند، اما از نظر ژنتیکی تنوع بیشتری نسبت به همتایان شرقی خود داشتند.
تجزیه و تحلیل های ژنتیکی همچنین نشان داد که نئاندرتال های شمال غربی اروپا نسبت به نئاندرتال های متاخر کرواسی و جنوب روسیه نسبت نزدیک تری به یکدیگر داشتند. محققان تخمین می زنند که این دو شاخه در حدود 54000 سال پیش از یک اجداد مشترک جدا شده اند.
به گفته مسا، تصویر کلی نشان میدهد که نئاندرتالهای آلتای احتمالاً نماینده این گونه به عنوان یک کل نبودهاند. در مقابل، نئاندرتال های شمال غربی اروپا، به جای اینکه یک گروه کوچک و منزوی باشند، بخشی از یک جمعیت بزرگ و به هم پیوسته در سراسر این منطقه بودند.
مسا میافزاید که نئاندرتالهایی که در مناطق مختلف زندگی میکردند احتمالاً تاریخچه جمعیتی و شیوه زندگی بسیار متفاوتی داشتند و این تفاوت در دورهای از تغییرات شدید اقلیمی و جمعیتی شکل گرفت. انسان امروزی حدود 47000 سال پیش وارد اروپا شد. بنابراین آنها هزاران سال با این گروه از نئاندرتال ها زندگی کردند.
تارسیکا ویمالا از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی میگوید: «این یافته سؤالات جالبی در مورد رابطه بین نئاندرتالها و انسانهای مدرن ایجاد میکند که ما هنوز به طور کامل آن را درک نکردهایم».
مسا چندین احتمال را پیشنهاد می کند. شاید آمیختگی بین این دو گونه عمدتاً در مناطقی مانند شام رخ داده است. همچنین ممکن است عوامل اجتماعی یا ناسازگاری های بیولوژیکی باعث شده است که فرزندان این آمیزش ها تنها در جوامع مدرن بشری زنده نمانند یا رشد نکنند.
کریس استرینگر از موزه تاریخ طبیعی لندن که در این تحقیق شرکت نداشت، معتقد است که الگوی انتقال ژن به انسان مدرن این فرضیه را تایید می کند که در پایان زندگی نئاندرتال ها، افراد بارور از این نوع به تدریج وارد جمعیت انسان هوشمند شدند و شاید این روند یک طرفه به کاهش جمعیت نئاندرتال کمک کرد.
با این حال، Bosoms Mesa دیدگاه متفاوتی دارد. می گوید شاید اصلاً نباید از کلمه «انقراض» استفاده کرد. “اگر برخی از نئاندرتال ها هنوز در ژنوم ما زندگی می کنند، آیا واقعاً می توانیم بگوییم که آنها کاملاً ناپدید شده اند؟” او می گوید.
