بزرگترین اشتباهم خداحافظی زودهنگام از تیم ملی بود؛ میتوانستم ۱۵۰ بازی ملی داشته باشم!
هادی عقیلی فوتبالیست سابق تیم ملی و باشگاه سپاهان درباره عملکرد ایران در جام جهانی 2026 گفت: حالا که تیم ملی صعود نکرده است، حقیقت این است که نمی خواهم نمکی به زخم بچه ها بمالم، اما نباید از این موضوع به راحتی بگذریم و فراموشش کنیم. قبلا هم گفته بودم که بازی تیم ملی آینه تمام نمای لیگ ماست. ما هنوز نمی توانیم بازی را کنترل کنیم. فرقی نمی کند مقابل بلژیک بازی کنیم یا مقابل نیوزلند. چه تیم خیلی بالاتر از ما باشد و چه تیمی که از ما پایین تر است، باز هم نتوانستیم کنترل بازی را در دست بگیریم. این بزرگترین نقطه ضعف ماست.
برزیل قهرمان می شود
عقیلی درباره قهرمان جام جهانی گفت: فکر می کنم برزیل قهرمان شود، دلیلش هم این است که برزیل معمولاً با افتخار وارد مسابقات می شود اما این بار شرایط فرق می کند. این بار حتی توقع کارشناسان و مردم برزیل هم کمتر از تیمشان است و به نوعی هوای آنچلوتی را دارند. من فکر می کنم این مقداری فشار را از تیم کم می کند. البته اگر بدشانسی نخورند و بازیکنی مثل رافینیا مصدوم نشود.
وی در بخشی دیگر از این گفت وگو درباره مسیر حرفه ای خود گفت: اگر به دوران اوج فوتبالم برگردم مثلاً در 20 تا 25 سالگی باز هم سپاهان را انتخاب می کنم. بخش بزرگی از موفقیت های فوتبالی من در سپاهان بود و دلیلی نمی بینم که نخواهم دوباره به آن سمت بروم. در دوره ای که بازی می کردیم شرایط به گونه ای بود که اکثر بازیکنان مطرح پرسپولیس و استقلال دیده می شدند اما ما جزو بازیکنانی بودیم که خارج از این دو تیم به میدان آمدیم. در آن 10 سالی که در آنجا بازی کردم، چه در لیگ و چه در آسیا نتایج خوب و عملکرد موفقی گرفتیم. احترامی که هنوز هم از مردم عزیز اصفهان می بینم برایم بسیار ارزشمند است.
هنوز دلم برای خداحافظی از تیم ملی تنگ شده است
عقیلی در پاسخ به این سوال که بزرگترین اشتباه دوران فوتبالش چه بوده است، گفت: فکر می کنم بزرگترین اشتباهم خداحافظی از تیم ملی بود. هنوزم دلم براش تنگ شده شاید بتوانم 150 بازی ملی داشته باشم اما الان فقط 70 بازی ملی دارم. می توانستم تجربه حضور و بازی در جام جهانی را هم داشته باشم. به راحتی می توانم بگویم که این تصمیم اشتباه من بود. در آن زمان تعداد بازیکنانی که می توانستند از تیم های اروپایی قرارداد بگیرند بسیار کم بود و یکی از حسرت من این است که نتوانستم در یک تیم خوب اروپایی بازی کنم.
مدافع سابق تیم ملی گفت: پورعلی گنجی را دوست دارم، چون ثبات خوبی دارد و تقریبا در تمام قسمت های بازی در سطح خوبی قرار دارد.
مربی ای که از زمان خود جلوتر بود
عقیلی در پاسخ به این سوال که کدام مربی در دوران فوتبالش بیشترین تاثیر را روی او داشته است، گفت: اگر بخواهم از یک نفر نام ببرم جیوانی را انتخاب می کنم. او مربی ایتالیایی بود که در سایپا بود و خیلی به من کمک کرد. چیزهایی که او در آن زمان به من آموخت، امروز در فوتبال مدرن می بینم و متوجه می شوم که چقدر جلوتر از زمان خود فکر کرده است.
وی درباره علاقه اصفهانی ها نیز گفت: مردم دیدند که ما با جان و دل برای تیم بازی می کنیم. ما نسبت به تیم خود احساس مسئولیت خاصی داشتیم. مردم این را دیدند و واقعیت آن بود. در آن زمان پیشنهادهایی بود اما به خاطر وسوسه پول از سپاهان جدا نشدم.
عقیلی درباره مهم ترین اقدامی که فدراسیون فوتبال می تواند برای ارتقای مربیان انجام دهد، گفت: به نظر من فدراسیون باید به هر نحوی که شده دوره های آموزشی برگزار کند. منظورم فقط کلاس های مربیگری نیست، چون ما معمولا برای گرفتن مدرک مربیگری در کلاس ها شرکت می کنیم و این تعارف نیست. بیشتر هدف ما این است که مدرک را به پایان برسانیم.
مربی میلیون دلاری می آید اما…
عقیلی در پاسخ به این موضوع که برخی معتقدند برای جذب مربی خارجی هزینه می شود اما سرمایه گذاری مناسبی برای تربیت مربیان داخلی صورت نمی گیرد، گفت: مشکلی نمی بینم که مربی یک میلیونی به ایران بیاید. البته نباید فکر کنیم فقط با آوردن یک مربی بزرگ همه مشکلات حل می شود. شما نمی توانید فقط یک درخت میوه در یک جنگل بکارید و بعد بگویید حالا ما یک تاکستان داریم. اگر مربی خیلی خوب و درجه یک را به ایران بیاوریم باید از حضور او هم درس بگیریم. در کنار چنین مربیانی معمولاً اعضای کادر فنی مانند مربیان آمادگی جسمانی، مربیان و سایر متخصصان حضور دارند. ما می توانیم از همه این افراد یاد بگیریم و از دانش آنها استفاده کنیم. حتی می توان چندین کلاس آموزشی با حضور همین مربی میلیونی برگزار کرد تا سایر مربیان از تجربیات او بهره ببرند.
