بپذیریم که در جام جهانی خوب نبودیم

در چنین فضایی انتقادهای فنی بیش از هر زمان دیگری مطرح می شود و کارشناسان تلاش می کنند تصویری واقعی از وضعیت فوتبال ایران ارائه دهند. تصویری که شاید برای برخی تلخ باشد، اما می تواند نقطه شروع اصلاحات باشد.
حمید درخشان مربی سابق تیم ملی فوتبال در ابتدای سخنان خود با اشاره به نحوه برخورد کادر فنی با انتقادات گفت: بهتر بود کادر فنی و سرمربی تیم از مردم و اهالی فوتبال عذرخواهی می کردند نه اینکه با اشاره به رکوردشکنی موضوع را پاک کنند. همه میدانند که تیم ملی را از هر لحاظ مورد آزار و اذیت قرار دادهاند.
درخشان برای روشن شدن تفاوت نگاه حرفه ای و واکنش های احساسی به مثالی از فوتبال جهان اشاره می کند: مثلا ژاپن با اقتدار حذف شد؛ تیمی که تا دقایق پایانی مقابل برزیل جنگید و فقط روی یک اشتباه گل زد اما خیلی زیبا از هوادارانش عذرخواهی کردند که باعث شد در بین ژاپنی ها بیشتر مورد احترام باشند و این رفتار قابل احترام است.
وی ادامه می دهد: اشتباهات در مربیگری اجتناب ناپذیر است، کارشناسان همچنین از سرمربی تیم ملی به دلیل انتخاب بازیکنان و تاکتیک انتقاد کردند؛ مسائل صرفا فنی که می توانست به موفقیت تیم کمک کند اما متأسفانه نادیده گرفته شد و این عوامل دست به دست هم دادند تا تیم شکست بخورد.
او به کیفیت واقعی فوتبال ایران میپردازد و تاکید میکند: “اگر برخی از کیفیت بازی تیم ملی تعریف کنند اشکالی ندارد، اما باید دید واقعیت چیست. آیا آنچه گفته میشود درست است یا آنچه در زمین میبینیم؟ بازیکنان بزرگ معمولاً برای اینکه از انتقادات تند دوری کنند وارد جزئیات نمیشوند. شاید افرادی مانند زلاتان یا تیری آنری گفتهاند که ایران فقط فوتبال خود را بازی نمیکند.
درخشان با مقایسه سبکهای مختلف فوتبال توضیح میدهد: «کسی مثل مورینیو فوتبال دفاعی است؛ با 10 نفر برای دفاع و امید به ضدحمله. در مقابل، فردی مثل گواردیولا فوتبالی را ارائه میکند که دنیا از آن لذت میبرد. سؤال این است که چرا بهجای حرکت به سمت آن فوتبال، سراغ مربیانی میرویم که فکرشان به دفاع محدود میشود، حتی او هیچ موقعیتی را نداشت؟ فلسفه جلو نبود و بلد نبود به حریف فشار بیاورد و گل بزند.
او برای توضیح تفاوت فوتبال تدافعی و هجومی مثالی ساده اما گویا ارائه میکند: «یک ساختمان 10 طبقه را چهار نفر میتوانند خراب کنند، اما ساخت آن 100 نفر میخواهد، فوتبال هم همینطور است؛ «برای پیشرفت باید برنامه، استراتژی، بازیکنان، کادر فنی و اجرای دقیق نقشهها را داشت.» درخشان همچنین به پیشرفت فوتبال جهان اشاره میکند: فیفا با تغییر قوانین سعی در افزایش سرعت بازی دارد تا مخاطب لذت بیشتری را احساس کند. اما باید بپذیریم که فوتبال ایران نسبت به سایر کشورها به ویژه اروپا فاصله زیادی را طی کرده و در مسیر رشد خود موفق نبوده است.
وی با تاکید بر ضرورت پذیرش اشتباه می گوید: باید واقع بین باشیم و بپذیریم که در جایی اشتباه کرده ایم، اصلاحات لازم است که انجام نشده و باید صادقانه با مردم در میان گذاشته شود، مردم هم این صداقت را می پذیرند، عذرخواهی نه تنها از اعتبار فرد نمی کاهد بلکه می تواند آن را افزایش دهد.
دادن.» درخشان در ادامه به موضوع اعتماد عمومی اشاره می کند: «ما مدت هاست در فوتبال چشمانمان را روی واقعیت ها بسته ایم و سعی می کنیم واقعیت را پنهان کنیم. هنگامی که یک دیدگاه اشتباه تنظیم شود، تغییر آن بسیار دشوار می شود. در نهایت این مردم هستند که باید قضاوت کنند که آیا عملکرد فوتبال درست بوده یا نه.
وی در پایان به مسئولان فوتبال هشدار می دهد و تاکید می کند: هواداران امروز حواسشان باشد وقتی تیمی مثل کیپ ورد جلو می رود تماشاگران می فهمند که کیفیت فوتبال ما بالا نیست واقعیت این است که نباید خودمان را گول بزنیم اگر عملکرد بد بود قبول کنیم و اگر خوب بود بگوییم خوب است اما متاسفانه در هر شرایطی فقط دست اندرکاران فوتبال ما می گویند خوب است.









