نقشه دانشمندان برای دستکاری ابرها؛ آیا میتوانیم از شکلگیری «ابر النینو» جلوگیری کنیم؟

Zoomit: تحقیقات جدید نشان می دهد که روشن شدن ابرهای دریایی ممکن است شدت ابر ال نینو را در آینده به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
هر بار که ال نینوی قوی رخ می دهد، نه تنها دمای اقیانوس آرام افزایش می یابد، بلکه اقتصاد جهان، امنیت غذایی و شرایط آب و هوایی بسیاری از کشورها نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. اکنون گروهی از محققان پیشنهاد کردهاند که میتوان با سفیدتر کردن ابرها با کمک قطرات کوچک آب دریا، این رویداد اقلیمی را کنترل کرد.
محققان می گویند که فناوری معروف به روشن کردن ابرهای دریایی می تواند شدت ال نینوهای بسیار قدرتمند را در آینده به میزان قابل توجهی کاهش دهد. البته تاکید می کنند که این روش همچنان محدود به شبیه سازی کامپیوتری است و اجرای آن با چالش های فنی و زیست محیطی زیادی روبرو خواهد بود.
ال نینو یکی از مهمترین نوسانات طبیعی آب و هوای زمین است. این پدیده زمانی رخ می دهد که بادهای تجاری در اقیانوس آرام استوایی ضعیف شده و آب های گرمی که معمولاً در اقیانوس غربی جمع می شوند به سمت اقیانوس مرکزی و شرقی حرکت می کنند.
حرکت آب گرم باعث گرم شدن جو، افزایش میانگین دمای زمین و اختلال در الگوهای بارندگی در بسیاری از نقاط جهان می شود. خشکسالی، سیل، آتش سوزی گسترده و کاهش تولید محصولات کشاورزی تنها بخشی از پیامدهای آن است.
قطرات کوچک آب دریا باعث می شود که ابرها نور بیشتری از خورشید را منعکس کنند. در نتیجه، آب اقیانوس خنک تر می ماند و چرخه تقویت ال نینو ضعیف می شود.
دانشمندان همچنین هشدار داده اند که اکنون نشانه هایی از یک ال نینو یا “ابر ال نینو” بسیار قوی در شرق اقیانوس آرام شکل گرفته است که در صورت وقوع می تواند موج دیگری از گرمایش جهانی را آغاز کند.
راه حلی که محققان بررسی کرده اند در نگاه اول ساده به نظر می رسد. به گزارش نیوساینتیست، در این روش کشتی ها قطرات بسیار کوچکی از آب دریا را در زیر ابرهای کم ارتفاع معروف به استراتوکومولوس به هوا می پاشند. این قطرات هستههایی را برای تشکیل قطرات ابر بیشتر فراهم میکنند و در نتیجه ابرهای سفیدتر و بازتابندهتری ایجاد میکنند.
در این شرایط، آب سطحی اقیانوس سرد می شود و بادهای تجاری، بادهای دائمی که از شرق به غرب در مناطق استوایی می وزند، دوباره تقویت می شوند. در نتیجه، آب گرم به سمت غرب اقیانوس آرام رانده می شود و آب سرد از اعماق به سطح می رسد. این چرخه به تدریج ال نینو را ضعیف می کند.
این مدل ها نشان دادند که اگر آب دریا به مدت 9 ماه از ماه ژوئن بر روی ابرها پاشیده شود، افزایش دمای نینو 3.4 تقریباً به نصف کاهش می یابد. در این صورت دمای این منطقه به جای بیش از دو درجه سانتیگراد، کمی بیش از یک درجه افزایش می یابد. همچنین، ال نینو چند ماه زودتر به پایان میرسید و چیزی که در واقع به یک النینوی فوقالعاده تبدیل شده بود، به النینوی متوسط تقلیل مییابد.
علیرغم نتایج امیدوارکننده، اجرای چنین پروژه ای با تکنولوژی امروز تقریبا غیرممکن است. محققان تخمین می زنند که برای انجام این عملیات به حدود 2400 کشتی نیاز است که باید حجم بسیار زیادی از آب دریا را به ذرات بسیار ریز با نازل های بسیار پیشرفته تبدیل کنند.
مت کالینز از دانشگاه اکستر همچنین هشدار می دهد که رفتار واقعی ابرها ممکن است با آنچه مدل ها پیش بینی می کنند متفاوت باشد. به گفته وی، در دنیای واقعی، گرم شدن اقیانوس ها معمولاً ابرهای سطح پایین را کاهش می دهد که می تواند این روش را کمتر از آنچه مدل ها نشان می دهند، مؤثر کند.
علیرغم تردیدها، محققان معتقدند که این ایده مزیت مهمی دارد. بر خلاف طرح هایی که باید برای چندین دهه ادامه داشته باشند تا دمای زمین پایین بماند، روشن شدن ابرها تنها در دوره کوتاه شکل گیری ال نینو انجام می شود. به همین دلیل، خطر پدیده ای به نام «شوک پایانی» کمتر خواهد بود. مرحله ای که در طی آن توقف ناگهانی پروژه های مهندسی اقلیم می تواند باعث بازگشت سریع گرمای انباشته شده زمین شود.
به گفته محققان، مطالعه آنها شاخه جدیدی از تحقیقات مهندسی آب و هوا را آغاز می کند که به جای تغییر دائمی آب و هوای زمین، بر کنترل نوسانات آب و هوایی کوتاه مدت مانند ال نینو تمرکز دارد. اگرچه این ایده هنوز تا اجرا فاصله زیادی دارد، اما می تواند راه جدیدی را برای کاهش خسارات یکی از پرهزینه ترین پدیده های اقلیمی جهان باز کند.










