پس از ۶۶ میلیون سال؛ محققان نوع شهابسنگ عامل انقراض دایناسورها را شناسایی کردند
دانشمندان موفق به شناسایی نوع نادری از شی فضایی شدند که 66 میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد و به عصر دایناسورها پایان داد. به گفته آنها، سیارکی که حدود 75 درصد از حیات روی زمین، از جمله همه دایناسورهای غیر پرنده را از بین برد، احتمالاً یک “کندریت کربنی” نادر (CO chondrite) از دوردستهای منظومه شمسی است.
محققان دانشگاه بریتیش کلمبیا، پاریس، بروکسل و وین با تجزیه و تحلیل ایزوتوپ های نیکل باقی مانده از این برخورد در لایه ای از خاک رس به این نتایج رسیدند و یافته های خود را در مجله Science Advances منتشر کردند. کندریت های کربنی نوع خاصی از شهاب سنگ های اولیه هستند که حاوی بیشترین مواد دست نخورده باقی مانده از شکل گیری منظومه شمسی هستند.
کالبد شکافی شیمیایی شهاب سنگی که باعث انقراض دایناسورها شد
در این تحقیق، آنالیزهای آزمایشگاهی بر روی لایه نازک گل از دوره کرتاسه- پالئوژن در سراسر جهان انجام شد. این لایه حاوی ذرات بسیار کمی از این رویداد بود، زیرا کل سیارک فوراً در اثر نیروی برخورد تبخیر شد. اندازه گیری های بسیار دقیق ایزوتوپ نیکل نشان داده است که این جرم حاوی مقادیر بسیار کمتری از عناصر فرار مانند کربن، روی، آب و به ویژه گوگرد نسبت به سایر شهاب سنگ های کشف شده روی زمین است.
دانشمندان می گویند که این تغییر در میزان گوگرد، جوهر داستان انقراض را تغییر نمی دهد، اما نشان می دهد که خود شهاب سنگ باعث خفگی و تاریکی جو زمین نشده است. در واقع علت اصلی مسدود شدن نور خورشید و یخ زدگی زمین، برخاستن حجم عظیمی از غبار و ذرات ریز ناشی از متلاشی شدن سنگ های خود زمین در اثر آن برخورد شدید بود.
تنها 5 درصد از شهاب سنگ هایی که روی زمین افتاده اند از خانواده کندریت های کربنی هستند. شهاب سنگی که باعث انقراض دایناسورها شد بین 10 تا 15 کیلومتر عرض داشت و با سرعت خیره کننده 64000 کیلومتر در ساعت به زمین برخورد کرد و دهانه عظیم Chicxulub را ایجاد کرد که امروزه در زیر شبه جزیره یوکاتان در مکزیک مدفون شده است. منشأ دقیق این سنگ فضایی هنوز ناشناخته است، اما گمان میرود که سفر خود را از نواحی دوردست منظومه شمسی یا قسمتهای بیرونی کمربند سیارکی نزدیک به مشتری آغاز کرده باشد.
منبع: دیجیاتو
