برخی کاربران سوگوار از گفتوگو با ارواح دیجیتال عزیزان فوت شده استقبال میکنند
زومیت: در آزمایشی، محققان دریافتند که بسیاری از افراد پس از صحبت با یک ربات چت که نقش عزیز متوفی آنها را بازی می کرد، احساس رضایت و آرامش می کردند.
صحبت کردن با “روح” یک عزیز از دست رفته توسط هوش مصنوعی ممکن است برای برخی ترسناک و برای برخی دیگر آرامش بخش به نظر برسد، اما یک مطالعه جدید نشان می دهد که بسیاری از عزاداران این تجربه را رضایت بخش یافته اند. به گفته محققان، حتی زمانی که چت ربات جعل هویت شخص متوفی حقایقی را می ساخت، شرکت کنندگان اغلب از گفتگو راضی بودند.
جک منینگ، دانشمند کامپیوتر در دانشگاه کلرادو بولدر، و همکارانش در 12 ژوئن در کنفرانس Proceedings of Designing Interactive Systems گزارش دادند که صحبت با عزیزان از دست رفته از طریق هوش مصنوعی در بسیاری از موارد برای 16 داوطلب آرامش بخش بود.
نتایج نشان میدهد که برای افرادی که به چنین فناوریهایی علاقه دارند، ارواح هوش مصنوعی که با نامهای «Griffbots» یا «Deadbots» نیز شناخته میشوند، نیازی به جزئیات کافی ندارند تا احساس واقعی کنند، بلکه تنها برای برآورده کردن انتظارات عاطفی و اجتماعی افراد داغدیده نیازی ندارند.
منینگ که از علاقه داوطلبان غافلگیر شده بود، به یاد آورد که وقتی 11 ساله بود، خواهر 13 ساله اش درگذشت و اکنون او از ایده صحبت کردن با روح دیجیتالی خود یک نفرت عمیق دارد. منینگ افزود: من نسخه ای از خواهرم را در سر دارم. من نمی خواهم با این واقعیت روبرو شوم که شاید در نحوه به یاد آوردن او اشتباه می کنم.
اما داوطلبان مطالعه با هدف خاصی به این تجربه رسیدند. منینگ میگوید: «آنها سؤالی داشتند که احساس میکردند بیپاسخ مانده است یا جزییاتی از زندگیشان بود که بهشدت میخواستند به اشتراک بگذارند».
افرادی که نمی خواستند با چت ربات بازآفرینی یکی از عزیزان متوفی تعامل داشته باشند، به هیچ وجه در این مطالعه قرار نگرفتند. به طور کلی، همه داوطلبان این تجربه را مثبت ارزیابی کردند. یکی از شرکت کنندگان به محققان گفت: «احساس می کردم واقعاً با پدربزرگم صحبت می کنم. دیگری گفت: “فقط احساس می کنم دارم آرامشی را که مدت هاست به آن نیاز داشتم، بدست می آورم.”
تنها اطلاعاتی که چت بات باید تقلید می کرد، پرسشنامه کوتاهی بود که شرکت کننده در مورد عزیز متوفی خود پر کرد. هنگامی که ربات جاهای خالی را با اطلاعات جعلی پر می کرد، مانند ذکر شغلی که شخص هرگز نداشته است، شرکت کنندگان اغلب از آنجا دور می شدند و به گفتگو ادامه می دادند.
آنچه بیش از همه شرکت کنندگان را آزار می داد، اشتباهات در لحن یا سبک بود. به عنوان مثال، این ربات هرگز از ایموجی استفاده نکرد. چیزی به این کوچکی برای شرکت کنندگانی که بیشتر از طریق پیامک با عزیزان خود در ارتباط بودند اهمیت داشت. در مثالی دیگر، ربات یک شرکتکننده را با نام مستعاری صدا کرد که او گفت عزیز از دست رفتهاش هرگز از آن استفاده نخواهد کرد.
