ناامیدترین امید؛ از ۲ بازیکن در اردو تا کابوس ناگویا

بازی های آسیایی ناگویا قرار است یکی از مهم ترین فرصت های تیم ملی فوتبال امید ایران برای نمایش نسل جدید فوتبال کشور باشد، اما درست در روزهایی که باید آخرین مراحل آماده سازی این تیم را با آرامش دنبال کرد، دوباره دعوای قدیمی باز شده است. فدراسیون فوتبال از یک سو اصرار به حضور بازیکنان دعوت شده در اردوی حسین عبدی دارد و حتی باشگاه های حریف را به محرومیت و جریمه تهدید می کند. از سوی دیگر باشگاه هایی مانند استقلال، تراکتور و گل گهر صرفاً به دلیل همزمانی این رقابت ها با رقابت های داخلی و آسیایی، آمادگی آزادی بازیکنان خود را ندارند. با این حال، بین این دو موقعیت، یک شکاف قانونی جدی وجود دارد: بازی‌های آسیایی در تقویم رسمی فیفا نیست، که این امر قدرت فدراسیون را برای مجبور کردن باشگاه‌ها برای آزاد کردن بازیکنان محدود می‌کند. نتیجه همان تصویری است که فوتبال ایران بارها دیده است. اردوی تیم ملی آغاز شده اما تیم هنوز کامل نشده است.

وقتی بیانیه جایگزین برنامه ریزی می شود

فدراسیون فوتبال در روزهای اخیر موضع قاطعانه ای اتخاذ کرده و اعلام کرده است که باشگاه ها بازیکنان دعوت شده به تیم امید را در اختیار حسین عبدی قرار دهند. کمیته انضباطی نیز با استناد به آیین نامه داخلی، جلوگیری از حضور بازیکنان در تیم ملی را تخلف باشگاه ها دانست و از احتمال برخورد انضباطی خبر داد. اما موضوع اصلی تفاوت حقوق داخلی و تعهد بین المللی است. طبق مقررات وضعیت بازیکن و نقل و انتقالات فیفا، باشگاه ها موظفند بازیکنان را در پنجره های رسمی تقویم بین المللی آزاد کنند. بازی‌های آسیایی زیر نظر شورای المپیک آسیا برگزار می‌شود و از جمله مسابقاتی نیست که فیفا برای آن آزادی بازیکنان را اجباری کرده است. به همین دلیل بیانیه فدراسیون هر چقدر هم که صریح باشد نمی تواند الزاماً برای باشگاه های خارجی یا حتی در هر شرایطی برای باشگاه های داخلی ضمانت اجرایی ایجاد کند. این همان نکته ای است که اختلاف فعلی را فراتر از یک بحث ساده مدیریتی می برد.

تراکتور کوتاه نمی آید

یکی از جدی ترین اختلافات بر سر امیرحسین حسین زاده شکل گرفته است. بازیکنی که تراکتور تمایلی به آزاد کردنش برای بازی های آسیایی ندارد. دلیل باشگاه تبریزی هم مشخص است. تراکتور در مرحله کنونی باید همزمان در لیگ برتر، لیگ برتر آسیا و جام حذفی شرکت کند و حسین زاده یکی از مهره های مهم این تیم محسوب می شود. او تنها بازیکن بالای 23 سال لیست نهایی تیم امید است و از طرفی سابقه حضور در جام جهانی را نیز دارد و آقای گل دو فصل متوالی در لیگ برتر حضور داشته است. شروع فصل در دو هفته اول با دو گل برای او همراه بوده است. بنابراین مخالفت تراکتور از نظر منافع باشگاه قابل درک است. اما اینجا سوال بزرگ تری مطرح می شود که آیا فدراسیون از ماه ها پیش نمی دانست که چنین بازیکنی در برنامه تیم امید است و باشگاهش همزمان در مسابقات آسیایی حضور خواهد داشت؟ اگر پاسخ مثبت است چرا قبل از رسیدن کار به نقطه بحران توافقی صورت نگرفت؟

نه فقط تراکتور!

تفاوت فقط به حسین زاده خلاصه نمی شود. استقلال و گل گهر نیز در لیست باشگاه هایی قرار دارند که بر سر آزادی بازیکنان خود با فدراسیون اختلاف دارند. ضمن اینکه شرایط بازیکنان خارج از ایران نیز پیچیده تر است. مبین دهقان در الوحده امارات و رضا قندی پور در شباب الاهلی حضور دارند و باشگاه های آنها طبیعتا مشمول مقررات داخلی فوتبال ایران نیستند. در نتیجه فدراسیون بیش از هر چیزی نیاز به مذاکره و موافقت برای جذب این بازیکنان دارد. این موضوع در مورد قندی پور اهمیت بیشتری پیدا می کند. بازیکنی 20 ساله که عملکرد خوبی در دوره آماده سازی پیش فصل داشته و یکی از گزینه های مهم تیم امید محسوب می شود. در چنین شرایطی نمی توان انتظار داشت که یک باشگاه خارجی بدون توافق قبلی همکاری کند.

کمپ دوبل; چیزی شبیه فاجعه!

شاید هیچ تصویری بهتر از اتفاقات عصر شنبه هفتم شهریور نباشد، وضعیت فعلی تیم امید را توضیحی ندهید. قرار بود 23 بازیکن در هتل المپیک حاضر شوند که در نهایت تنها سهیل صحرایی و مسعود محبی خود را به کادر فنی معرفی کردند. تعدادی از بازیکنان پرسپولیس از جمله پوریا لطیفی فر، پوریا شهرآبادی و دانیال ایری نیز به اردوی این تیم اضافه شدند اما یکشنبه شب اعلام شد که اردوی تیم امید به طور کامل تعطیل شده و بازیکنان به خانه بازگشتند.

جلالی: برنامه ای برای تیم امید نداریم/ نمی توانیم به باشگاه ها ایراد بگیریم

مجید جلالی کارشناس فوتبال ریشه مشکل را فراتر از اختلاف فعلی فدراسیون و باشگاه ها می داند. وی درباره حواشی تیم امید به خبرنگار ما گفت: مشکل اصلی عدم برنامه ریزی بلندمدت برای تیم امید است، اتفاقات امروز حاصل سال ها نگاه به تیم امید است؛ تیمی که معمولا کمی قبل از شروع مسابقات تشکیل می شود، مربی خود را دیر می شناسد و در نهایت باید در کوتاه ترین زمان ممکن برای یک تورنمنت مهم آماده شود.

جلالی درباره پایان دادن به اقدامات تیم امید گفت: نباید به دنبال راه حل های کوتاه مدت باشیم، تیم امید باید از همان ابتدای چرخه چهار ساله خود برنامه ریزی مشخصی داشته باشد و حتی مقدمات آن مسابقه در فیفا تعریف شود، دقیقاً همین نکته است که اختلاف فعلی را معنا می کند.

البته این کارشناس فوتبال حق را به تیم های باشگاهی می دهد و درباره همکاری نکردن باشگاه های لیگ برتری با تیم امید گفت: نمی توان از باشگاه ها ایراد گرفت، باشگاه ها اغلب همکاری می کنند اما وقتی منافع ورزشی شان به خطر می افتد طبیعی است که از بازیکنان خود دفاع کنند، نکته مهم اینجاست که صرفا جریمه کردن بازیکنان باشگاه و خرج کردن بیشتر باشگاه ها در یک فصل نمی تواند مشکل را حل کند. قرارداد، حقوق و عملکرد او، نمی توان انتظار داشت که بدون مذاکره بازیکنش را به تیم ملی بدهد.”