میراث هستهای در کف اقیانوس؛ ۲۰۰ هزار بشکه رادیو اکتیو از دهه ۱۹۵۰ در حال نشت هستند
زومیت: چندین دهه پس از اینکه حدود 200000 بشکه زباله رادیواکتیو در اقیانوس اطلس ریخته شد، دانشمندان به این سایت بازگشته اند تا وضعیت بشکه ها را ببینند.
بین سالهای 1950 تا 1990، کشورهای مختلف هزاران بشکه زباله رادیواکتیو سطح پایین را به بخشهایی از اقیانوس اطلس ریختند. در آن زمان تصور می شد که اعماق دریا می تواند محل مناسبی برای دفع چنین موادی باشد. هدف این بود که زباله ها برای مدت طولانی در بشکه ها نگهداری شوند و تا زمانی که ظروف فرسوده شوند، رادیواکتیویته آنها کاهش یابد.
اما نگرانی ها در مورد پیامدهای زیست محیطی این روش به تدریج افزایش یافت. در سال 1975 “کنوانسیون لندن” برای محدود کردن تخلیه زباله به دریاها اجرایی شد و در سال های بعد، انتشار زباله های رادیواکتیو در اقیانوس ها به طور کامل کنار گذاشته شد. مشکل این بود که تا آن زمان، این روش برای چندین دهه مورد استفاده قرار گرفته بود.
محققان سال هاست که در حال بررسی وضعیت بشکه های باقی مانده در شمال شرقی اقیانوس اطلس هستند. در جدیدترین ماموریت، پروژه ای به نام NODSSUM به رهبری مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه (CNRS) برای بررسی تأثیر بالقوه این زباله ها بر اکوسیستم اعماق دریا به این منطقه رفت.
به گزارش IFL Science، در این ماموریت حدود 30 دانشمند حضور داشتند. آنها با زیردریایی ناتیلوس در مجموع 20 بار به اعماق اقیانوس رفتند و به عمق بیش از 4700 متر رسیدند. مشاهدات نشان داد که بسیاری از بشکه ها دیگر در شرایط خوبی نیستند. بدن آنها به شدت آسیب دیده و از بین رفته و در برخی موارد سوراخ های بزرگی روی آنها دیده می شود. برخی بشکه ها نیز محتویات خود را به محیط اطراف بازگردانده اند.
با وجود فرسودگی بشکه ها، بررسی های اولیه کاملا امیدوارکننده بود. میزان رادیواکتیویته اندازه گیری شده در سایت کم بود. سطوح تشعشعات در این منطقه بالاتر از حد طبیعی است، اما محققان می گویند در حال حاضر با یک رویداد بزرگ یا آلودگی شدید رادیواکتیو مواجه نیستند.
سطوح تشعشع به اندازهای کم بود که دانشمندان توانستند نمونهها را بدون تجهیزات حفاظت در برابر تشعشعات سنگین جابجا کنند. آنها همچنین نمونه هایی از آب، رسوبات بستر دریا و موجودات محلی را جمع آوری کرده اند. این نمونه ها در آزمایشگاه مورد بررسی قرار خواهند گرفت تا مشخص شود مواد رادیواکتیو چگونه در محیط پخش شده اند و چه تاثیری بر موجودات زنده دارند.
تصاویر ثبت شده در اعماق اقیانوس نشان می دهد که برخی از جانداران دریایی در سطح این بشکه های فرسوده رشد کرده اند. این امر بررسی اثرات آلودگی را حتی مهم تر می کند، زیرا محققان باید ببینند که آیا مواد ریخته شده وارد موجودات زنده شده و ممکن است در زنجیره غذایی به سمت بالا حرکت کند یا خیر.
در حال حاضر هنوز پاسخ دقیقی برای این سوال وجود ندارد و بررسی نمونه های آزمایشگاهی می تواند اطلاعات بیشتری را در اختیار دانشمندان قرار دهد.
داستان این بشکه ها نمونه ای از روش هایی است که در گذشته برای دفع زباله های صنعتی و خطرناک استفاده می شد. زمانی تصور میشد که اقیانوسها به قدری وسیع و دور از دسترس هستند که بسیاری تصور میکردند مواد زائد میتوانند بدون عواقب جدی در اعماق آنها ریخته شوند.
اما اکتشافات سال های اخیر نشان داده است که تاثیر زباله های انسانی حتی در عمیق ترین نقاط دریا نیز قابل مشاهده است. محققان انواع زباله های انسانی را در نقاط مختلف اقیانوس ها از وسایل خانگی و تجهیزات صنعتی گرفته تا بشکه های حاوی مواد شیمیایی پیدا کرده اند.
حذف همه این زباله ها از دریا امکان پذیر نیست، اما بررسی سرنوشت آنها می تواند نشان دهد که چگونه چنین موادی در طول دهه ها تغییر می کنند و چه تاثیری بر محیط زیست دریایی می گذارند.
اکنون دانشمندان امیدوارند که بررسی دقیقتر بشکههای رادیواکتیو اقیانوس اطلس به درک بهتر خطرات بلندمدت این نوع آلودگی و جلوگیری از اتخاذ تصمیمهای مشابه در آینده کمک کند.
