محققان ژاپنی: اکثر مردم میتوانند زمان مرگ خود را تقریباً درست حدس بزنند
مطالعه روی افراد مسن ژاپنی نشان می دهد که افراد تا حدودی در پیش بینی امید به زندگی خود خوب عمل می کنند. همچنین نکته جالب این تحقیق این است که کسانی که انتظار داشتند سال های بیشتری زندگی کنند، در واقع عمر طولانی تری داشتند. حدود 59 درصد از افرادی که اطلاعات لازم برای مقایسه امید به زندگی پیش بینی شده و واقعی خود را داشتند، بیشتر از سن مورد انتظار خود زندگی کردند.
محققان دانشگاه تسوکوبا داده های افراد 60 سال و بالاتر در ژاپن را تجزیه و تحلیل کردند. در سال 1996، از 2447 شرکتکننده سؤال شد که انتظار داشتند چقدر عمر کنند. 393 نفر گفتند که نمی دانند و 2054 نفر باقی مانده امید به زندگی خود را بین 63 تا 120 سال اعلام کردند.
به گزارش ScienceAlert، محققان در مورد سرنوشت شرکت کنندگان در 28 سال آینده تحقیق کردند. از بین افرادی که سن مورد انتظار خود را اعلام کردند، 1514 نفر در طول دوره تحقیق فوت کردند. حدود 98 درصد از تاریخهای مرگ را میتوان از طریق سوابق رسمی ساکن یا گزارشهای خانوادگی تعیین کرد و محققان توانستند سن مورد انتظار افراد را با طول عمر واقعی آنها مقایسه کنند.
نتایج نشان داد افرادی که انتظار داشتند سال های بیشتری زندگی کنند، عموما طولانی تر زندگی می کردند. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن سن، جنسیت، ویژگیهای اجتماعی-اقتصادی و عوامل مرتبط با سلامت باقی ماند.
با این حال، این مطالعه نشان نمی دهد که خوش بینی نسبت به طول عمر باعث افزایش طول عمر می شود. این تحقیق از نوع مشاهده ای است و نمی تواند رابطه علت و معلولی بین انتظار برای افزایش طول عمر و افزایش طول عمر را اثبات کند.
افراد ممکن است طول عمر خود را بر اساس اطلاعات مربوط به وضعیت سلامتی، عادات یا سابقه خانوادگی خود تخمین زده باشند. همان عواملی که می تواند با طول عمر واقعی آنها مرتبط باشد. محققان در تجزیه و تحلیل خود عوامل مرتبط با سلامتی را لحاظ کردند، اما این امکان وجود دارد که سایر ویژگی های اندازه گیری نشده بر هر دو متغیر تأثیر بگذارند.
تحقیقات جدید در مورد پیش بینی زمان مرگ
یکی از نکات مورد علاقه محققین عدد 80 بود. بسیاری از شرکت کنندگان 80 را به عنوان سن مورد انتظار خود افق میهن کرده بودند. این عدد تقریباً با امید به زندگی در هنگام تولد برای همه مردان و زنان ژاپنی در سال 1996 مطابقت داشت.
به گفته محققان، این می تواند نشان دهد که مردم پیش بینی های خود را با میانگین جمعیت شناخته شده مرتبط می کنند. با این حال، امید به زندگی در بدو تولد با امید به زندگی باقی مانده برای فردی که به سن بالاتر رسیده است، متفاوت است. زیرا فردی که مثلاً تا 70 سالگی زنده می ماند، برخی از خطرات دوران کودکی و جوانی را که در محاسبه امید به زندگی در بدو تولد لحاظ می شود، پشت سر گذاشته است.
بنابراین، تخمین امید به زندگی بر اساس سن و جنسیت فعلی فرد می تواند اطلاعات مرتبط تری را ارائه دهد. میانگین کلی جمعیت همچنین ممکن است تفاوتهای امید به زندگی بین مردان و زنان یا افراد با سطوح تحصیلات مختلف را پنهان کند. با این حال، این مطالعه ثابت نمی کند که تکیه بر عدد 80 علت اشتباهات پیش بینی بوده است.
یافته های مربوط به تحصیل نکته دیگری نیز داشت. افرادی که سال های تحصیلی بیشتری داشتند کمتر احتمال داشت سن هایی مانند 75، 80 یا 85 را افق میهن کنند که بر 5 بخش پذیر باشد. با این حال، افق میهن سن های کمتر گرد شده پیش بینی های آنها را دقیق تر نمی کرد و این افراد اغلب امید به زندگی خود را کمتر از مقدار واقعی تخمین می زدند.
این مطالعه هنوز توسط همتایان مورد بررسی قرار نگرفته است و در حال حاضر فقط یک پیش نویس مقاله منتشر شده در medRxiv است.
منبع: دیجیاتو
