تا سال ۲۱۰۰ ممکن است بیش از ۴۰ درصد زمینهای دنیا خشک شوند
زومیت: دانشمندان هشدار می دهند که تغییرات آب و هوایی می تواند میلیون ها کیلومتر مربع از زمین را با کمبود آب و خطر نابودی اکوسیستم ها در دهه های آینده مواجه کند.
گرم شدن کره زمین می تواند بسیاری از مناطق خشک جهان را در دهه های آینده خشک تر کند. مطالعه اخیر نشان می دهد که با تداوم تغییرات آب و هوایی، مرز مناطق خشک به سمت قسمت های جدید زمین حرکت می کند و مناطق خشک ممکن است تا پایان قرن بیست و یکم بیش از 40 درصد از کل مناطق خشک زمین را پوشش دهند.
مناطق خشک مکان هایی هستند که میزان بارندگی کمتر از مقدار آبی است که از طریق تبخیر از سطح زمین و تعرق گیاهان از دست می رود. این مناطق به بیابان های بزرگ محدود نمی شوند و شامل مناطق نیمه خشک و کم آب می شوند.
محققان آکادمی جنگلداری چین از مدلهای آب و هوایی جدید برای بررسی آینده مناطق خشک و پیشبینی تغییرات احتمالی آنها استفاده کردند.
نتایج نشان داد که بین سال های 1994 تا 2023، حدود 38.58 درصد از خشکی های زمین، به استثنای قطب جنوب، به عنوان مناطق خشک طبقه بندی شده اند. اما طبق پیش بینی ها، این میزان می تواند بین سال های 2071 تا 2100 به 39.31 تا 40.28 درصد برسد.
افزایش دمای زمین باعث می شود بسیاری از مناطق خشک خشک شوند و مرزهای این مناطق به سمت مناطق مرطوب تر حرکت کنند.
در شدیدترین سناریو، حدود 2.37 میلیون کیلومتر مربع به وسعت مناطق خشک اضافه خواهد شد. مساحتی تقریبا برابر با کشور الجزایر یا حدود 30 درصد از خاک استرالیا.
یکی از عوامل اصلی در گسترش مناطق خشک، افزایش دمای زمین است. هوای گرمتر تبخیر آب را افزایش می دهد و در بسیاری از مناطق کاهش بارندگی نیز شرایط را دشوارتر می کند.
با خشک شدن خاک، گیاهان بیشتری تحت فشار قرار می گیرند و برخی از گونه ها دیگر نمی توانند در محیط جدید زنده بمانند. این موضوع می تواند منجر به تغییر شکل اکوسیستم ها و افزایش خطر بیابان زایی شود.
در مطالعه جدید، محققان عامل مهم دیگری را نیز در نظر گرفتند: تأثیر دیکربن دیاکسید روی گیاهان. افزایش CO2 در جو باعث می شود گیاهان برخی از منافذ ریز روی برگ های خود را ببندند و آب کمتری از دست بدهند. این رویداد می تواند مقدار خشکی محاسبه شده برای برخی مناطق را کمی کاهش دهد. به همین دلیل پیش بینی این تحقیق نسبت به برخی از مطالعات قبلی کمتر است. یک مطالعه قدیمیتر پیشبینی کرد که تا سال 2100، زمینهای خشک ممکن است 56 درصد از خشکی زمین را پوشش دهند.
محققان پیش بینی می کنند که استرالیا بیشترین تغییرات مربوط به گسترش زمین های خشک را تجربه خواهد کرد. پس از آن برزیل و بخش هایی از آفریقا نیز با تغییرات چشمگیری مواجه خواهند شد.
در حال حاضر مناطق خشک جهان به چند گروه تقسیم می شوند. بزرگترین گروه مناطق نیمه خشک هستند که حدود 14.72 درصد خشکی های زمین را تشکیل می دهند. مناطق خشک تر، مانند بخش هایی از استرالیا و چین، حدود 11.24 درصد از خشکی های جهان را تشکیل می دهند.
گسترش مناطق خشک تنها به تغییر ظاهر زمین محدود نمی شود. کاهش منابع آب، آسیب به کشاورزی و فشار بیشتر بر اکوسیستم ها از پیامدهای احتمالی این فرآیند است.
نتایج مطالعه نشان می دهد که حتی با در نظر گرفتن اثرات تعدیل کننده دی کربن دی اکسید بر گیاهان، جهت کلی تغییرات به سمت خشک شدن قسمت هایی از زمین ادامه می یابد.
