صنعت برق گیلان؛ سرمایه‌گذاری امروز راهی برای عبور از بحران‌های فردا

ممکن است در منطقه ای انرژی وجود داشته باشد اما اگر شبکه انتقال و ابرتوزیع ظرفیت کافی برای انتقال و توزیع آن را نداشته باشد، عملا توسعه با گلوگاه مواجه خواهد شد. به همین دلیل افزایش ظرفیت پست ها و خطوط به اندازه تولید برق اهمیت دارد.

افق میهن، در صنعت برق، موفقیت یک پروژه زمانی معنا پیدا می کند که اثرات آن در لحظات حساس شبکه آشکار شود. یعنی درست در روزهایی که مصرف به اوج خود می رسد و کوچکترین ضعف در زیرساخت می تواند منجر به افت ولتاژ، اضافه بار تجهیزات، خاموشی و نارضایتی مشتریان شود.

بر اساس آمار اعلام شده از سوی مدیرعامل شرکت برق منطقه ای گیلان، این شرکت موفق به ایجاد 820 مگاوات ظرفیت جدید در پست های انتقال و فوق توزیع در بخش انتقال 415 مگا ولت و در بخش فوق توزیع 405 مگا ولت بوده است.

هر مگاولت ظرفیت جدید در واقع بخشی از «حاشیه ایمنی» شبکه در برابر افزایش مصرف است. اهمیت این موضوع برای گیلان دو چندان است. استانی که با رشد جمعیت، توسعه شهرنشینی، افزایش گردشگری و ورود سرمایه‌های صنعتی و اقتصادی مواجه است، نمی‌تواند توسعه خود را مبتنی بر شبکه‌ای باشد که ظرفیت آن بر اساس نیازهای آینده افزایش نیابد.

در چنین شرایطی باید توسعه ایستگاه های انتقال و فوق توزیع را بخشی از زیرساخت های توسعه اقتصادی استان دانست.

از سوی دیگر ساخت و ساز مدار 7 کیلومتری خط انتقال و ظرفیت سازی از طریق تعویض هادی در مدار 45 کیلومتری همچنین نشان می دهد که بخشی از استراتژی شبکه، استفاده حداکثری از زیرساخت های موجود و ارتقای ظرفیت آنها است. این رویکرد از نظر اقتصادی مهم است. زیرا در بسیاری از موارد افزایش ظرفیت خطوط موجود با تعویض هادی ها می تواند سریعتر و ارزانتر از ساخت کامل مسیرهای جدید باشد.

اما شاید بتوان مهمترین نمونه این رویکرد را در پروژه افزایش ظرفیت پست 63.0230 کیلوولت آزادی رشت مشاهده شد پروژه ای با سرمایه گذاری حدود 1200 میلیارد تومان اجرا شده و هدف اصلی آن افزایش ضریب اطمینان شبکه برق رشت و بخشی از شرق استان می باشد.

واقعیت این است که پست های برق از گلوگاه های مهم شبکه هستند و افزایش ظرفیت یک پست می تواند بار را از تجهیزات تحت فشار بردارد و قدرت مانور بیشتری را برای اپراتور شبکه ایجاد کند.

اجرای فاز دوم این پروژه در مدت 20 روز نیز از نظر مدیریت پروژه قابل توجه است. زیرا اجرای عملیات زیربنایی در شبکه برق در شرایطی که محدودیت های بهره برداری و تامین برق مشترکان باید همزمان مدیریت شود، نیازمند برنامه ریزی دقیق و هماهنگی چند لایه است.

اما یک نکته اساسی را نباید فراموش کرد: عبور موفقیت آمیز از قله پایان کار نیست. بلکه آزمون یک برنامه بلند مدت است.

اگر هر سال مصرف برق استان افزایش یابد، ظرفیت ایجاد شده امروز ممکن است در چند سال آینده دوباره محدود شود. بنابراین پروژه هایی مانند عضدی زمانی بیشترین تاثیر را خواهند داشت که در یک برنامه توسعه مستمر شبکه همراه با پیش بینی رشد بار، توسعه صنعتی، افزایش مصرف بخش های خانگی و تجاری و نیازهای مناطق گردشگری دنبال شوند.

از این منظر سرمایه گذاری 3000 میلیارد تومانی در بخش پست های انتقال و 730 میلیارد تومانی در بخش خطوط و ظرفیت سازی را نباید به عنوان هزینه در نظر گرفت، بلکه سرمایه گذاری برای کاهش ریسک توسعه استان اگر قرار است گیلان صنعتی‌تر شود، سرمایه‌گذاری‌های جدیدی وارد استان شود، اگر مناطق آزاد، بنادر، شهرک‌های صنعتی و پروژه‌های گردشگری توسعه می‌یابد و اگر قرار است شهرهای استان رشد کنند، باید ظرفیت شبکه برق را افزایش داد تا تقاضا به نقطه بحران برسد.