در ۴۷ سال، ۱۲ تریلیون تن یخ از صفحات یخی زمین از بین رفته است
دو لایه بزرگ یخی زمین تنها در ۴۷ سال بیش از ۱۲ تریلیون تن یخ از دست داده اند. این موضوع بر اساس گزارش مهمی است که ۵۸ دانشمند از موسسات مختلف در سراسر جهان در تهیه آن مشارکت داشته اند.
به گزارش افق میهن و به نقل از Science Alert; داده ها نشان می دهد که از سال ۱۹۷۹، ذوب شدن و از بین رفتن یخ های یخ های گرینلند و قطب جنوب در مجموع ۳۱.۴ میلی متر به سطح آب جهان افزوده است.
این گروه تحقیقاتی ۴۲ مطالعه مستقل از صفحات یخی را ترکیب کرد و از داده های ۲۷ ماموریت ماهواره ای استفاده کرد.
نتیجه این تحقیق می تواند یکی از دقیق ترین و قابل اعتمادترین رکوردهای بلند مدت موجود در مورد صفحات یخی زمین باشد. گزارشی که تغییرات این دو صفحه یخی عظیم را در طی نزدیک به پنج دهه بررسی می کند.
سوابق ماهواره ای برای ورقه یخی گرینلند به سال ۱۹۷۲ برمی گردد و داده های صفحه یخی قطب جنوب از سال ۱۹۷۹ در دسترس بوده است.
محققان در گزارش خود تاکید کردند که ارزیابی آنها فقط تغییرات جرم صفحات یخ را در نظر می گیرد که مستقیماً منجر به افزایش سطح دریا می شود. بنابراین کاهش ضخامت یا عقب نشینی یخ شناور و همچنین عقب نشینی یخی که در بستر زیر سطح دریا قرار دارد در این محاسبات لحاظ نمی شود.
بیشتر یخ ها نه بر اثر ذوب شدن سطح، بلکه با حرکت سریع یخچال ها از بین رفتند
محققان تخمین می زنند که ۸۴ درصد از ریزش یخ به تغییرات و عدم تعادل در دینامیک یخچال های طبیعی مربوط می شود. به خصوص در مناطقی که یخچال های طبیعی به اقیانوس می رسند.
بیش از چهار پنجم از یخ های از دست رفته به جای ذوب شدن در سطح، توسط یخچال های طبیعی با حرکت سریع تر به اقیانوس منتقل شده است. “این نشان می دهد که روند بلندمدت کنونی عمدتاً نتیجه واکنش دینامیکی صفحات یخی به گرم شدن اقیانوس ها است.”
این را اینس اوتوساکا، نویسنده اصلی این مطالعه و متخصص یخبندان در دانشگاه نورثومبریا در بریتانیا توضیح داد.
۱۶ درصد باقیمانده کاهش یخ به دلیل شرایط جوی است. عواملی مانند ذوب سطحی یخ ها و میزان بارش برف.
با ادامه انتشار گازهای گلخانه ای در اتمسفر از سوختن سوخت های فسیلی، اقیانوس ها بیشتر گرمایی را که در نهایت در سیستم آب و هوایی زمین به دام می افتد جذب می کنند.
هرچه انرژی حرارتی بیشتری وارد اقیانوس ها شود، آب آن ها گرم تر و جریان های اقیانوسی فعال تر می شوند.
گرم شدن اقیانوس ها به یخچال های طبیعی گرینلند نزدیک تر شده است
در گرینلند این روند پدیده ای به نام «آتلانفیکاسیون» را تشدید کرده است. در این فرآیند، آبهای گرمتر اقیانوس اطلس بیشتر از قبل به شمال نفوذ کرده و به دومین صفحه یخی بزرگ جهان نزدیک میشوند.
در قطب جنوب، بزرگترین صفحه یخی روی زمین، جریان های اقیانوسی اطراف این قاره در حال تقویت هستند. عاملی مربوط به بادهای قوی تر و آب های گرم تر.
این جریان ها با انتقال آب های گرمتر به سمت صفحات یخی در دو سوی زمین، گرما را از زوایای مختلف به یخچال ها می آورند و حتی به زیر آنها نفوذ می کنند.
تصاویر ماهواره ای نشان می دهد که چگونه یخ از یخچال طبیعی یاکوبشاون در گرینلند به سمت اقیانوس منجمد شمالی حرکت می کند. این تصاویر مربوط به سال های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ می باشد. یعنی یک دوره پس از بازه زمانی مورد بررسی در این تحقیق. با این حال، آنها یک مثال واضح از چگونگی از بین رفتن یخ در محل اتصال یخچال های طبیعی به اقیانوس ارائه می دهند.
کاهش یخ با سرعت بیشتری ادامه دارد
نرخ از دست دادن یخ از دهه ۱۹۹۰ به طور چشمگیری افزایش یافته است و تا کنون هیچ نشانه ای از بازگشت وجود ندارد.
با این حال، اگر فقط به رکوردهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ نگاه کنیم، ممکن است فکر کنیم که وضعیت در شبه جزیره قطب جنوب تثبیت شده است.
اوتوساکا در مصاحبه ای با ست بورنشتاین از Phys.org توضیح داد که این وضعیت ظاهراً فقط بازتابی از تغییرات آب و هوایی کوتاه مدت است. به خصوص بارش بی سابقه برف در شرق قطب جنوب.
او همچنین گفت که اندازه گیری های انجام شده از سال ۲۰۲۳، اما هنوز منتشر نشده است، نشان می دهد که روند تسریع ریزش یخ از سر گرفته شده است.
دیگو فرناندز از آژانس فضایی اروپا که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت:
این یافتهها اهمیت اساسی همکاری علمی بینالمللی برای مقابله با تغییرات بزرگ محیطی زمان ما را نشان میدهد.»
در آینده، یافته های این تحقیق به دانشمندان کمک می کند تا افزایش سطح دریا را با دقت بیشتری پیش بینی کنند. موضوعی که می تواند اهمیت تصمیمات فوری برای آینده سیاره ما را بیش از پیش آشکار کند.
نتایج این تحقیق در Scientific Data منتشر شده است.
