تغییر شکل قرنیه با جریان برق؛ روش آزمایشی جدید اصلاح نزدیک‌بینی بدون لیزیک
محققان روشی تجربی برای اصلاح نزدیک بینی ارائه کرده اند که از جریان الکتریکی ضعیف برای تغییر شکل قرنیه بدون لیزر و برداشتن بافت استفاده می کند.
محققان روشی تجربی را برای تغییر شکل قرنیه معرفی کرده اند که ممکن است در آینده بتواند مشکلاتی مانند نزدیک بینی را بدون لیزر و بدون برداشتن بافت اصلاح کند. این روش که “تغییر شکل الکترومکانیکی” نامیده می شود، تاکنون فقط روی چشم های جدا شده از بدن خرگوش ها آزمایش شده است. محققان با استفاده از یک قالب پلاتینی شبیه به لنزهای تماسی و مقدار کمی اختلاف پتانسیل الکتریکی، قرنیه را برای مدت کوتاهی نرم و شکل‌پذیر ساختند تا انحنای قالب را بگیرد.
قرنیه قسمت شفاف و خمیده جلوی چشم است که نور را روی شبکیه متمرکز می کند. انحنای قرنیه نقش مهمی در نحوه تمرکز نور در داخل چشم دارد. قرنیه بیشتر انکسار نور را انجام می دهد و اگر شکل آن درست باشد، نور تقریباً به طور کامل روی شبکیه متمرکز می شود. اما اگر انحنای قرنیه بیش از حد زیاد، کم یا نامنظم باشد، تصویر در جای مناسب شکل نمی گیرد و دید تار می شود.
در نزدیک بینی، نور معمولاً جلوی شبکیه متمرکز می شود و اشیاء اطراف تار می شوند. به همین دلیل تغییر کنترل شده انحنای قرنیه می تواند مسیر نور را اصلاح کرده و قدرت تمرکز چشم را به محدوده مناسب تری برگرداند.
در جراحی لیزیک، انحنای قرنیه با برداشتن دقیق قسمتی از بافت به کمک لیزر تغییر می کند، اما روش جدید به جای تراشیدن قرنیه، محیط شیمیایی آن را به طور موقت تغییر می دهد.
قرنیه دارای مقدار زیادی کلاژن است و ساختار آن تا حدی به تعامل بین اجزای باردار الکتریکی بستگی دارد. محققان برخی از این فعل و انفعالات را با کاهش کنترل شده pH بافت تضعیف کردند. در نتیجه قرنیه به طور موقت انعطاف پذیر شد و شکل قالب پلاتین را به خود گرفت. پس از بازگشت pH به حالت طبیعی، ساختار بافت دوباره تثبیت شد و قرنیه شکل تازه خود را حفظ کرد. هدف تغییر خواص نوری چشم بدون برداشتن هیچ بخشی از بافت است.
قالب های پلاتینی دو کار را همزمان انجام دادند: شکل نهایی قرنیه را تعیین کردند و به عنوان الکترود، اختلاف پتانسیل لازم برای ایجاد یک تغییر شیمیایی را اعمال کردند.
به گزارش ScienceAlert، روش جدید روی ۱۲ چشم خرگوش آزمایش شد. ۱۰ مورد برای اصلاح نزدیک بینی تحت درمان قرار گرفتند و هر ۱۰ چشم به قدرت تمرکز مورد نظر محققان رسیدند. تغییر شکل قرنیه نیز حدود یک دقیقه طول کشید.
طبق گزارش انجمن شیمی آمریکا، سلول های قرنیه در این آزمایش زنده ماندند. زیرا تغییرات pH به دقت کنترل می شد. با این حال، این نتیجه هنوز چیزی در مورد ایمنی طولانی مدت روش در چشم زنده ثابت نمی کند.
آزمایش‌های جداگانه همچنین نشان داد که این روش ممکن است بتواند مقداری از کدورت قرنیه را کاهش دهد. موضوعی که می تواند در آینده کاربردهای دیگری برای آن ایجاد کند.
مهمترین محدودیت تحقیق این است که آزمایش ها بر روی چشم های جدا شده از بدن حیوان انجام شده است. بنابراین، هنوز مشخص نیست که این روش چقدر در چشم زنده ایمن و بادوام است، شکل جدید قرنیه تا چه مدت حفظ می شود و آیا واقعاً می تواند بینایی را بهبود بخشد یا خیر.
محققان قصد داشتند در مرحله بعدی این روش را روی خرگوش های زنده آزمایش کنند و امکان استفاده از آن را برای اصلاح نزدیک بینی و آستیگماتیسم اندازه گیری کنند، اما عدم قطعیت بودجه این مرحله را متوقف کرده است.
مایکل هیل شیمیدان کالج Occidental نتایج را در نشست آگوست ۲۰۲۵ انجمن شیمی آمریکا ارائه کرد. هنوز مقاله داوری برای این تحقیق ارسال نشده است.
در حال حاضر نمی توان این فناوری را جایگزین عملی برای لیزیک دانست. یافته‌ها تنها نشان می‌دهند که از نظر فنی امکان تغییر شکل قرنیه بدون برش یا برداشتن بافت وجود دارد. استفاده واقعی از آن به نتایج آزمایشات بعدی حیوان و انسان بستگی دارد.
منبع: زومیت
