چرا بعضی افراد سالمتر پیر میشوند؟ دانشمندان سرنخ تازهای پیدا کردند

زومیت: چرا برخی افراد با وجود همسن بودن، سالمتر از دیگران پیر میشوند؟ پاسخ به این سوال ممکن است در نسبت دو گروه از سلول های ایمنی خون باشد.
دو نفر ممکن است در یک روز به دنیا بیایند، اما با افزایش سن، شرایط سلامتی کاملاً متفاوتی داشته باشند. یکی تا پیری نسبتا سالم می ماند و دیگری از بیماری های مزمن رنج می برد. اکنون دانشمندان تفاوت مهمی را در سیستم ایمنی افراد شناسایی کرده اند که ممکن است توضیح دهد که چرا برخی افراد نسبت به دیگران سالم تر پیر می شوند.
یک مطالعه جدید نشان می دهد که نسبت دو گروه از سلول های ایمنی در خون با خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با افزایش سن مرتبط است. این یافته ممکن است در آینده به طراحی آزمایش خونی که می تواند برای ارزیابی روند پیری و احتمال مشکلات سلامتی استفاده شود، کمک کند.
سیستم ایمنی جوانان دارای تعداد زیادی سلول T ساده است. نوعی گلبول سفید که هنوز با یک پاتوژن خاص مواجه نشده است. با گذشت زمان و در اثر قرار گرفتن در معرض عوامل بیماری زا یا دریافت واکسن، برخی از این سلول ها به سلول های حافظه تبدیل می شوند. این سلول ها به بدن کمک می کنند تا در صورت مواجهه مجدد با عوامل بیماری زا سریعتر واکنش نشان دهد.
سلول های حافظه پروتئین هایی به نام «گرانزیم» تولید می کنند که در از بین بردن سلول های آلوده نقش دارند. گرانزیم K و گرانزیم B دو نوع از این پروتئین ها هستند. طبق تحقیقات جدید، افرادی که سلول های حافظه تولید کننده گرانزیم K در بدنشان بیشتر از سلول های تولید کننده گرانزیم B هستند، معمولا روند پیری سالم تری دارند.
ماکسیم آرتیوموف، ایمونولوژیست دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و یکی از نویسندگان این مطالعه، می گوید که در آینده ممکن است با بررسی نسبت این دو گروه سلولی در خون مشخص شود که آیا فرد در مسیر پیری سالم قرار دارد یا خیر.
به گزارش Live Science، دانشمندان ابتدا سلول های ایمنی بیش از ۲۶۰۰ نفر را در سنین ۱۸ تا ۹۷ سال مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد افرادی که نسبت گرانزیم K به سلول های تولید کننده گرانزیم B در بدنشان کمتر است، بیشتر از بیماری های خود ایمنی و سایر اختلالات مزمن سیستم ایمنی رنج می برند.
در مرحله بعدی، محققان سلولهای ایمنی و پروتئینهای خون ۳۲۹ نفر را بررسی کردند و توانستند مجموعهای از پروتئینها را شناسایی کنند که با فراوانی سلولهای گرانزیم B مرتبط بودند. آنها این الگو را “امضای پروتئین” نامیدند. سپس دانشمندان به دنبال همان علامت در داده های حدود ۴۸۰۰۰ شرکت کننده در Biobank بریتانیا بودند.
نتایج نشان داد افرادی که بر اساس پروتئینهای خونشان احتمالاً سلولهای تولیدکننده گرانزیم B بیشتری دارند، در ۱۷ سال آینده بیشتر در معرض خطر مرگ و ابتلا به بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای کبدی و کلیوی قرار داشتند.
آرتیوموف توضیح می دهد که برای پاسخ به این سوال به مطالعات بیشتری نیاز است. او همچنین به تفاوت مهم بین سیستم ایمنی انسان و موش اشاره می کند. در موشها، سلولهای تولیدکننده گرانزیم K معمولا بالغتر و تخصصیتر هستند، در حالی که در انسانها، سلولهای تولیدکننده گرانزیم B احتمالاً چنین ویژگیهایی دارند.
به گفته گوستافسون، این تفاوت نشان می دهد که نتایج آزمایش های حیوانی را همیشه نمی توان مستقیماً به انسان تعمیم داد. ویژگی های سلول های ایمنی نیز ممکن است در جمعیت های مختلف انسانی متفاوت باشد. از این رو، انجام تحقیقات بر روی گروه های مختلف جمعیتی ضروری است.
در آینده، دانشمندان امیدوارند که بتوانند از نسبت گرانزیم K به گرانزیم B و امضای پروتئین مرتبط با آن برای شناسایی علائم اولیه پیری ناسالم استفاده کنند. با این حال، هنوز تحقیقات بیشتری برای تبدیل این یافته به یک آزمایش پزشکی قابل اعتماد مورد نیاز است.