متا به دنبال ساخت اینترنتی با سرعت پتابیتی؛ پروژه Petal مرزهای انتقال داده را جابهجا میکند

زومیت: کابل فیبر نوری جدید ۷۰۰۰ کیلومتری در سراسر اقیانوس اطلس برای اتصال ایالات متحده و فرانسه با سرعت یک میلیون گیگابیت در ثانیه (Gbps) در حال نصب است. چنین ظرفیتی به معنای انتقال حدود ۱۲۵ ترابایت داده در ثانیه یا تقریباً ۲۵۰۰۰ فیلم HD با حجم تقریبی ۵ گیگابایت است. «گلبرگ» نام این کابل است و متا، شرکت مادر فیسبوک و اینستاگرام، هزینه ساخت و راه اندازی آن را بر عهده دارد.
این کابل قرار است در سال ۲۰۲۹ وارد مدار شود و اولین کابلی خواهد بود که ظرفیت پتابیت را در فواصل بین قاره ای فراهم می کند. نمایندگان متا در بیانیه ای اعلام کرده اند که ظرفیت پتال دو برابر کابل های زیردریایی موجود با همان طول خواهد بود. به گفته آنها، چنین پهنای باندی برای پخش همزمان موسیقی توسط ۷۵ درصد از جمعیت جهان کافی است.
مهم ترین نوآوری گلبرگ در ساختار الیافی آن نهفته است. در بیانیه متا آمده است که پتال اولین سیستم کابلی تجاری زیردریایی خواهد بود که از فناوری فیبر چند هسته ای استفاده می کند. رشته های فیبر معمولی یک هسته دارند، اما هر رشته گلبرگ دارای دو هسته است و سیگنال های نوری در جهت مخالف در دو هسته حرکت می کنند. یک رشته واحد ظرفیتی را فراهم می کند که به طور معمول به دو فیبر تک هسته ای نیاز دارد.
ضخامت هر تار تقریباً به اندازه یک موی انسان و برابر با ۱۲۵ میکرومتر است. مهندسان متا توضیح داده اند که گلبرگ حاوی ۲۴ جفت الیاف دو هسته ای خواهد بود. نتیجه ۹۶ هسته فیبر مجزا است و کابل می تواند اطلاعاتی معادل ۴۸ جفت فیبر معمولی را منتقل کند.
طراحی و ساخت کلی پروژه با شرکت ژاپنی NEC خواهد بود و سومیتومو الکتریک خود فیبر را تامین خواهد کرد.
ادواردو ماتئو، مدیر ارشد استراتژی بخش شبکه های زیردریایی NEC، گفت: دستیابی به ظرفیت پتابیت بریتانیا در یک سیستم زیردریایی بین قاره ای یک نقطه عطف فناوری در تاریخ ارتباطات راه دور جهانی است.
کابل های زیردریایی یکی از حساس ترین لایه های زیرساخت اینترنت هستند. اتحادیه بین المللی مخابرات (ITU)، نهاد سازمان ملل متحد برای فناوری های دیجیتال، اعلام کرده است که ۹۹ درصد از ترافیک اینترنت جهان را به خود اختصاص داده است.
گذاشتن هزاران کیلومتر کابل شیشه ای شکننده در کف اقیانوس به خودی خود یک شاهکار مهندسی است. چالش بعدی هم کم اهمیت نیست. کابل باید پالس های ریز نور مادون قرمز را که داده ها را در چنین فواصل بزرگی بدون از دست دادن عملکرد منتقل می کند، منتقل کند.
تکرار کننده ها معمولا این کار را انجام می دهند. Repeater ها تقویت کننده هایی هستند که در فواصل منظم در طول کابل نصب می شوند و سیگنال های نوری را با لیزر تقویت می کنند. نمایندگان متا می گویند یک کابل زیردریایی به طول پتال معمولاً به حدود ۱۰۰ تکرار کننده نیاز دارد.
Petal تنها یکی از چندین سرمایه گذاری متا در کابل های زیردریایی در سال های اخیر است. پیش از این، ماریا در سال ۲۰۱۸، آمیتی در سال ۲۰۲۳ و آنجانا در سال ۲۰۲۵ به لیست پروژه های این شرکت اضافه شدند. ماریا اولین کابل فیبر فراآتلانتیک متا بود و ظرفیت ۱۹۲ ترابیت داشت. بر این اساس، پتال بیش از پنج برابر این ظرفیت را تامین خواهد کرد.