با «دی رکس» آشنا شوید؛ گونه‌ای قارچ جدید با قد نیم متر که به اندازه دایناسورها قدمت دارد
زومیت: دانشمندان در چین گونه ای از قارچ را کشف کردند که ارتفاع آن به نیم متر می رسد و قدمت آن به ۶۵ میلیون سال پیش و اندکی پس از انقراض دایناسورها بازمی گردد.
استان یوننان در جنوب غربی چین به خاطر انواع قارچ هایش معروف است. اما دانشمندان به تازگی گونه جدید و عجیبی را در جنگل های این منطقه شناسایی کرده اند که اندازه بسیار بزرگی دارد. آنها نام قارچ جدید را Dianjunus rex یا به طور خلاصه، گذاشتند. دی. به نام رکس کلمه رکس در این نام به معنای پادشاه است.
اندام باردهی قارچ دی. رکس ها سفید و چماق مانند هستند و قد آنها به نیم متر می رسد. اما ابعاد غیرعادی تنها ویژگی جالب این گونه نیست. بررسی ژن های این قارچ سرنخ هایی در مورد تاریخچه تکامل قارچ ها و تغییرات اکوسیستم ها پس از یکی از بزرگترین انقراض ها در تاریخ زمین در اختیار دانشمندان قرار می دهد.
Indonil Sanayake، قارچ شناس در آکادمی علوم چین و همکارانش در مطالعه اخیر گونه جدید را معرفی کرده اند. دی. رکس تنها گونه شناخته شده از خانواده Dianjunaceae است. سانایاکه می گوید: «این گونه قابل توجه فرصتی نادر برای مطالعه تکامل ساختارهای بدن غیرعادی در قارچ ها فراهم می کند. کشف این قارچ نشان می دهد که تنوع قارچ در جنگل های شرق آسیا هنوز به طور کامل درک نشده است.
به گزارش Science Alert، محققان با اندازه گیری دی در برابر صدها قارچ دیگر که تکامل مشخصی دارند، دریافتند که دودمان Dianjonaceae از نزدیکترین خویشاوندان شناخته شده خود در حدود ۶۵ میلیون سال پیش جدا شده است. این بازه زمانی یک سوال کلیدی را مطرح می کند: آیا تغییرات محیطی که پس از انقراض دایناسورها رخ داده است در تکامل این گروه از قارچ ها موثر بوده است؟
خانواده Dianjonaceae حدود یک میلیون سال پس از برخورد سیارک Chicxulub تشکیل شد. حادثه ای فاجعه بار که منجر به انقراض دسته جمعی حدود ۷۵ درصد از گونه های گیاهی و جانوری روی زمین شد. همه دایناسورهای غیر پرنده در این رویداد منقرض شدند.
به گفته Sanayake، جنگل ها پس از انقراض دستخوش تغییرات شگرفی شدند و مقدار زیادی از مواد گیاهی مرده در محیط باقی ماندند. او توضیح می دهد که این تغییرات ممکن است فرصت های جدیدی را برای قارچ های در حال تجزیه چوب فراهم کرده باشد.
پیش از این احتمال افزایش فعالیت قارچ ها پس از برخورد سیارک چیکشلوب مطرح شده بود. فسیل های کشف شده در داکوتای شمالی، کلرادو، و نیوزلند افزایش چشمگیری در فعالیت قارچ ها پس از انقراض دسته جمعی نشان می دهد.
قارچ ها معمولا محیط های خنک تر و اسیدی تر را ترجیح می دهند. برخورد Chickslobe احتمالاً با پراکندگی ذرات در جو، شرایط تاریک‌تر و خنک‌تری را ایجاد کرد. چنین وضعیتی می تواند به گسترش قارچ ها کمک کند و زمینه را برای دوره ای فراهم کند که این موجودات نقش برجسته تری در برخی از اکوسیستم ها ایفا کنند.
قارچ دی. رکس متعلق به شاخه Ascomycota است که شامل گونه هایی مانند مورل، ترافل و کوردیسپس نیز می شود. بخش بزرگی از زندگی این قارچ ها به شکل شبکه ای از رشته های بسیار کوچک به نام میسلیوم سپری می شود. ساختار میسلیوم در اعماق خاک یا درون بستر تغذیه ای قارچ ها مانند چوب و مواد آلی در حال پوسیدگی رشد می کند.
قارچ دی. رکس بیشتر در پایه درختان بلوط از جمله بلوط پنبه ای چینی (Quercus variabilis) در جنگل های یوننان دیده می شود. نمونه هایی که تاکنون ثبت شده اند روی ریشه یا کنده های پوسیده این درختان رشد کرده اند. دی. رکس در طول تولید مثل ساختارهای سفید غول پیکری به نام استروما تولید می کند. این سازه ها محل تولید و توزیع هاگ هستند. واحدهای تولید مثلی که با انتقال به محیط مناسب می توانند منجر به رشد قارچ های جدید شوند.
دلیل اندازه غیرعادی استروما در این گونه هنوز ناشناخته است. این ساختارها بزرگترین اجسام باردهی ثبت شده در بین قارچ های کیسه دار هستند و وزن برخی از نمونه های جمع آوری شده به ۲.۲ کیلوگرم می رسد. Sanayake پیشنهاد می کند که ارتفاع زیاد این ساختارها به پراکندگی بهتر هاگ ها کمک می کند. او می‌گوید: «یک اندام میوه‌دار که بلندتر از پوشش گیاهی و زباله‌های اطراف است، بهتر است هاگ‌ها را با باد در جنگل‌های انبوه پراکنده کند.»
با این حال، ساختن چنین اندام بزرگی به انرژی زیادی نیاز دارد. به گفته سانایاکه، این ویژگی احتمالاً زمانی تکامل یافته است که مزایای قارچ بیشتر از هزینه انرژی باشد.
