سیروس ابراهیمزاده به خانه ابدی بدرقه شد :: افق میهن

سیروس ابراهیم زاده حدود یک ماه پس از درگذشتش با حضور خانواده و جمعی از همکاران و دوستانش راهی آخرین آرامگاه خود شد.
به گزارش افق میهن، سیروس ابراهیم زاده بازیگر قدیمی سینما، تئاتر و تلویزیون را با لحن و بیان خاصش به یاد داریم.
لحنی شیوا که نقش های ماندگاری برای ما به جا گذاشت. وی در ۳۰ شهریور ماه در آمریکا دار فانی را وداع گفت و پیکرش پس از پیگیری و انجام اقدامات لازم برای استراحت در وطن چند روز پیش وارد ایران شد.
ناهید کبیری همسر زنده یاد سیروس ابراهیم زاده
مراسم وداع با این هنرمند صبح امروز چهارشنبه ۸ مهرماه در مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
به گزارش ایسنا، ناهید کبیری (شاعر و همسر زنده یاد ابراهیم زاده)، سهت برومند، همایون اسعدیان (مدیرعامل خانه سینما)، مرضیه برومند، محمدمهدی عسگرپور (مدیرعامل خانه هنرمندان)، حسین پارسایی، اکبر رحمتی، افشانا شیره مهقره، مهشره ره، افشانا شیره، مهشره ره سلیمانی، رسول نجفیان، مجید قناد، لیلی رشیدی، مریم متفبر، منصور باجیان، فرزین محدث. حبیب اسماعیلی، مهدی شفیعی (معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)، اتابک نادری (مدیرکل هنرهای نمایشی)، علیرضا حسینی، رائد فریدزاده (مدیر سازمان سینمایی)، نگار اسکندرفر، قاسم زارع، ابراهیم وحیدزاده از جمله حاضران بودند.

در این مراسم جمعی از علاقه مندان به این بازیگر قدیمی نیز حضور داشتند که این حضور را وظیفه خود برای خاطرات صدا و نقش سیروس ابراهیم زاده دانستند در حالی که غیبت بسیاری از چهره های سینمایی که در سال های دور با این هنرمند همکاری داشتند مشهود بود.
مراسم تشییع سیروس ابراهیم زاده از ساعت ۱۰ صبح با ورود پیکر این هنرمند به خانه این هنرمند آغاز شد.

در ابتدای این مراسم که توسط مسعود فورتون اجرا شد، کورش سلیمانی به نمایندگی از انجمن بازیگران خانه سینما گفت: جناب آقای ابراهیم زاده به سرزمین و میهن خود خوش آمدید.
وی سپس متنی را خواند که در بخشی از آن به سوابق هنری این بازیگر اشاره شده بود: بعد از آن دوران درخشان بازیگری با آن لحن منحصر به فرد و خاص، همه با رضایت از سیروس ابراهیم زاده یاد می کنند و شما آقای ابراهیم زاده جایزه خود را از مردم دریافت کردید.

وی افزود: طنز افسانه و منحصر به فرد، لحن خاص، وحدت با نقش، آشنایی با گستره ادبیات و سایر هنرها جایگاه والایی را به او بخشید.
سلیمانی همچنین بیان کرد: هیئت مدیره انجمن صنفی بازیگران سینمای ایران این ضایعه را به همسر و فرزندان این هنرمند مردم شریف و همچنین آقای بابک تسلیت می گوید. هر مرگی اشاره ای به زندگی دیگر است. پس خداحافظ و سلام جناب نازنین ابراهیم زاده.
در ادامه مطلب چهلمین همکار سیروس ابراهیم زاده وی خاطراتی را بیان کرد و سپس ابوالحسن تهامی نژاد بدلکار فیلم و سریال در حالی که دستش آسیب دیده بود با صدای شیوای خود گفت: سیروس ابراهیم زاده شهامت زیادی داشت که در خاک پاک کشور بخوابد و آن هم زمانی که جانش از تنش جدا شد و به همین دلیل درودهای خود را به او می فرستم.

وی افزود: سیروس ابراهیم زاده سعی کرد نمادی از ابعاد والای انسانی باشد و به همین دلیل در همه جا مورد قدردانی قرار گرفت. ما شخصیت بزرگی را از دست دادیم. آدمی که یک نفر بود به هنرهای زیادی آراسته است و ما دیگر مثل او نداریم.
تهرانی نژاد سپس با خواندن متن به مروری بر آشنایی خود با سیروس ابراهیم زاده و دوران تحصیل و کار مشترک پرداخت.

رضا بابک بازیگر در مراسم خداحافظی سیروس ابراهیم زاده
در بخشی دیگر از این مراسم، رضا بابک وی در مدح این هنرمند ابیاتی را تلاوت کرد و همچنین متن کوتاهی در رابطه با یک تئاتر را بازخوانی کرد.
سپس همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما وی با ابراز تاسف از اینکه فرصت همکاری با سیروس ابراهیم زاده را پیدا نکرده است، گفت: روزی که خانم تسبه برومند با من تماس گرفت و این خبر ناراحت کننده را داد، خبر خوشی را هم شنیدیم که خانواده قصد دارند جسد وی را در ایران دفن کنند و به این ترتیب سازمان سینمایی و آقای فریدزاده، کنسولگری ایران در استانبول، کنسولگری ایران در استانبول و مسئولان کنسولگری ایران در استانبول به آمبولانس رسیدند. بهشت زهرا و ما خیالمان راحت شد.

پیکر سیروس ابراهیم زاده امروز در قطعه هنرمندان در کنار همکارانش به خاک سپرده می شود. جایی که گاه افراد زیادی به آن سر می زنند و اسامی روی سنگ قبرها را مرور می کنند و خاطره آنها همیشه در ذهن ما خواهد ماند.
در پایان این مراسم ناهید کبیری همسر مرحوم سیروس ابراهیم زاده وی در سخنانی گفت: کوروش گفته بود جایزه ام را از مردم می گیرم و آن را گرفت; همانطور که او همیشه انجام می داد. سیروس ابراهیم زاده حق داشت همیشه بی تابی و نگران وطن باشد اما در این سفر تلخ بر اثر تصادف راه بازگشت بسته شد و یک جراحی ساده شانس زندگی را که بسیار دوست داشت از او گرفت.

با این حال من و پسرم عادل سعی کردیم با آوردن او به ایران به آرزویش برسیم.

وی افزود: از سرکار خانم سیوم برومند و رشیدی که از ابتدا تا کنون همراه من بوده اند سپاسگزارم و جز با حضور آقای اسعدیان و مسئولان کنسولگری ایران در استانبول، مرز بازرگان و ماکو این امکان وجود نداشت.

وی در پایان شعری با مضمون خواب رفتن و ابراز حسرت همسرش خواند.
