مغز ما هنگام آمادگی برای انجام حرکات سریع، زمان را کش می‌دهد
زومیت: محققان دریافتند که آماده شدن مغز برای انجام حرکات سریع باعث می شود افراد احساس کنند که رویدادهای قبل از حرکت ۲۵ درصد طولانی تر از آنچه واقعا هستند هستند.
گاهی اوقات ورزشکاران احساس می کنند که زمان درست قبل از یک حرکت مهم در حال کاهش است. به عنوان مثال، یک بازیکن تنیس ممکن است هنگام آماده شدن برای شوت، احساس کند که توپ کندتر حرکت می کند.
یک تحقیق جدید نشان می دهد که این تجربه ممکن است با نحوه آماده شدن مغز برای حرکت مرتبط باشد. با توجه به یافته‌ها، وقتی افراد به دلیل آموزش برای شروع یک حرکت آمادگی بیشتری پیدا می‌کنند، رویدادهای کوتاه قبل از آن حرکت ممکن است طولانی‌تر از مدت زمان واقعی خود احساس شوند.
محققان دریافتند که تمرین یک حرکت ساده دست، علاوه بر کاهش زمان لازم برای شروع حرکت، بر درک شرکت کنندگان از گذشت زمان نیز تأثیر می گذارد. این تغییر به قدری زیاد بود که آزمودنی‌ها مدت یک نمایش نوری کوتاه را حدود ۲۵ درصد بیشتر از زمان مرجع درک کردند.
به گزارش ScienceAlert، محققان ۴۰ بزرگسال راست دست را در آزمایشی برای بررسی رابطه بین حرکت و درک زمان شرکت کردند. شرکت کنندگان پس از شنیدن صدای بوق باید انگشت اشاره سمت راست خود را به سمت هدف روی صفحه حرکت می دادند. نیمی از آزمودنی ها باید انگشت خود را به چپ یا راست حرکت می دادند و نیمی دیگر باید هدف نزدیک یا دور را لمس می کردند.
هنگام یادگیری و تمرین یک حرکت، مغز ممکن است باعث شود رویدادهای کوتاه قبلی طولانی تر از آنچه هستند احساس شود
قبل از هر حرکت یک دایره برای مدت کوتاهی روشن می شد. پس از انجام حرکت، شرکت‌کنندگان باید تعیین می‌کردند که آیا دایره بیش از ۰.۸۴ ثانیه روشن باقی می‌ماند، مدت زمان مرجع قبلی.
در برخی آزمایش‌ها، مکان هدف از قبل مشخص بود و آزمودنی‌ها زمان داشتند تا برای حرکت آماده شوند. در آزمایشات دیگر، مکان هدف به طور همزمان با یک بوق آشکار شد. محققان همچنین تخمین زمان را بدون انجام حرکت مورد بررسی قرار دادند.
نتایج نشان داد که وقتی افراد از قبل می‌دانستند دست خود را به کدام سمت حرکت دهند، نور را طولانی‌تر از زمانی که زمانی برای آماده شدن نداشتند احساس می‌کردند.
اما یافته جالب تری با تکرار تمرینات آشکار شد. شرکت کنندگان پس از شنیدن صدای بوق به تدریج توانستند سریعتر حرکت کنند. در همان زمان، آنها همچنین احساس کردند که مدت زمان نور بیشتر است.
نتایج نشان داد افرادی که یاد گرفته بودند با تکرار تمرینات پس از شنیدن صدای بوق سریعتر حرکت دست خود را شروع کنند، معمولاً مدت زمان روشن ماندن نور را بیشتر از قبل احساس می کردند. هر چه افراد در شروع سریعتر حرکت پیشرفت بیشتری داشته باشند، تغییر در درک آنها از گذشت زمان بیشتر می‌شود.
اما نکته جالب این بود که دقت حرکت به ادراک زمان ارتباطی نداشت; یعنی مهم نبود افراد با چه دقتی انگشت خود را به سمت هدف نشانه رفته اند. به نظر می‌رسید که آنچه به تغییر حس زمان مربوط می‌شود، آمادگی مغز برای شروع حرکت است، نه میزان موفقیت آن.
نیکولا بینتی، عصب‌شناس شناختی در دانشگاه تور ورگاتا در رم، ایتالیا، می‌گوید که بزرگی اثر مشاهده‌شده غیرمنتظره بود. محققان انتظار داشتند که تمرین بر تخمین زمان تأثیر بگذارد، اما انتظار نداشتند که خطای درک زمان با تمرین افزایش یابد. به گفته بینتی، مغز ممکن است از لحظه‌ای که تصمیم به انجام حرکتی می‌گیریم به عنوان معیاری برای مدت زمان رویدادهای اطراف استفاده کند.
برای بررسی دقیق تر این پدیده، محققان فعالیت الکتریکی مغز شرکت کنندگان را با استفاده از EEG ثبت کردند. نتایج نشان داد که فعالیت های مغز مربوط به برنامه ریزی حرکتی با تغییرات تخمین زمان مرتبط است. این رابطه هم هنگام روشن شدن چراغ و هم پس از خاموش شدن آن مشاهده می شد، زمانی که فرد باید در مورد مدت زمان نمایش تصمیم می گرفت.
بررسی فعالیت الکتریکی مغز نشان داد که فرآیندهای مربوط به برنامه ریزی حرکتی با تغییر درک افراد از گذشت زمان مرتبط است.
یافته ها نشان می دهد که آماده شدن برای حرکت ممکن است بر نحوه پردازش مغز اطلاعات زمانی تأثیر بگذارد. محققان معتقدند که مکانیسم مشابهی ممکن است در فعالیت هایی مانند ورزش و موسیقی نقش داشته باشد. فعالیت هایی که نیاز به هماهنگی دقیق بین ادراک و حرکت دارند.
البته مطالعه جدید به طور مستقیم ورزشکاران یا نوازندگان را مورد بررسی قرار نداده است و نتایج آن را نمی توان بدون تحقیق بیشتر به چنین موقعیت هایی تعمیم داد. همچنین مشخص نیست که آیا آمادگی سریعتر برای حرکت مستقیماً باعث طولانی‌تر شدن زمان می‌شود یا اینکه عوامل دیگری مانند انگیزه و انتظار پاداش در هر دو تغییر دخیل هستند. داده های EEG نیز به عنوان میانگین چندین آزمایش تجزیه و تحلیل شد. بنابراین، محققان نتوانستند تغییر فعالیت مغز را در هر تکرار تمرین دنبال کنند.
علیرغم محدودیت ها، تحقیقات نشان می دهد که درک زمان ممکن است با حرکتی که قصد انجام آن را داریم مرتبط باشد. به بیان ساده، زمانی که مغز آمادگی بیشتری برای شروع یک حرکت با تمرین دارد، ممکن است قبل از اینکه حرکت بیشتر طول بکشد، رویدادهای کوتاه را احساس کنیم. حتی اگر زمان واقعی آنها تغییر نکرده باشد.
