نهنگ‌های آبی گالاپاگوس به‌طرز مشکوک ناپدید شده‌اند؛ دانشمندان به ال‌نینو مشکوک‌اند
نهنگ‌های آبی از آبهای اطراف جزایر گالاپاگوس ناپدید شده‌اند و محققان گمان می‌کنند که دمای غیرعادی بالای اقیانوس باعث مهاجرت آنها شده است.
نهنگ‌های آبی، بزرگترین حیوانات روی زمین، ظاهرا دیگر از آبهای اطراف جزایر گالاپاگوس دیدن نمی‌کنند. گروهی از دانشمندان که از اکتبر ۲۰۲۵ تا ژوئیه ۲۰۲۶ به مدت ۹ ماه در این منطقه به جستجوی نهنگ پرداختند، حتی یک نمونه را پیدا نکردند.
به گزارش Live Science، هدف محققان نصب ردیاب های ماهواره ای بر روی نهنگ های آبی و بررسی مسیر مهاجرت آنها بود. این گروه مناطقی را که قبلاً محل زندگی نهنگ‌ها بود، جستجو کردند، اما این مأموریت بدون مشاهده حتی یک مورد به پایان رسید.
دانشمندان معتقدند پدیده آب و هوایی ال نینو و افزایش غیرمعمول دمای اقیانوس ها عامل ناپدید شدن نهنگ ها هستند. در طول بررسی ها دمای سطح آب به ۲۸ درجه سانتیگراد و دمای آب در عمق ۱۰۰ متری ۵ درجه بالاتر از حد معمول بود.
دانیلا آلارکون، رئیس گروه تحقیقاتی، می‌گوید که نهنگ‌ها احتمالاً به مناطق جنوبی مهاجرت کرده‌اند. جایی که آب سردتر است و غذای بیشتری پیدا می شود. آب های سواحل پرو و مناطق دور از ساحل از جمله مقصدهای احتمالی این حیوانات است.
نهنگ های آبی روزانه تا ۵۵۰۰ کیلوگرم کریل، یک سخت پوست کوچک، مصرف می کنند. به همین دلیل برای زنده ماندن باید همیشه در مناطقی که غذای کافی در دسترس است حضور داشته باشند.
افزایش دمای اقیانوس ها می تواند زنجیره غذایی دریایی را با تغییر جریان های آب و کاهش افزایش آب های سرد و غنی از مواد مغذی مختل کند.
در بررسی دمای آب های اطراف گالاپاگوس، محققان دریافتند که افزایش غیرعادی دمای اقیانوس ها ممکن است دسترسی نهنگ های آبی به منابع غذایی را دشوار کرده باشد. مطالعات قبلی نشان داده است که این نهنگ ها معمولا در لایه هایی از آب با دمای حدود ۲۱.۷ درجه سانتیگراد تغذیه می کنند. با این حال، طی تحقیقات اخیر، آبی با چنین دمایی در عمق حدود ۹۲ متری قرار داشت.
از سوی دیگر بیشترین غلظت کلروفیل در عمق ۱۲ تا ۳۷ متری آب به ثبت رسید. کلروفیل رنگدانه ای است که در فیتوپلانکتون ها، موجودات فتوسنتزی میکروسکوپی در اقیانوس ها یافت می شود. از آنجایی که فیتوپلانکتون ها غذای اصلی کریل ها و کریل ها منبع غذایی نهنگ های آبی هستند، اندازه گیری غلظت کلروفیل می تواند اطلاعات غیرمستقیم در مورد وضعیت زنجیره غذایی این حیوانات ارائه دهد.
تفاوت در عمق بین لایه مناسب برای تغذیه نهنگ ها و مکانی که فیتوپلانکتون ها در آن فراوان هستند، این احتمال را افزایش می دهد که تغییرات دمایی ناشی از ال نینو، توزیع منابع غذایی در آب های گالاپاگوس را تغییر داده است. در چنین شرایطی، نهنگ های آبی ممکن است برای یافتن غذای کافی به مناطق سردتر مهاجرت کرده باشند.
با این حال، محققان تاکید می کنند که آنها به طور مستقیم فراوانی کریل را اندازه گیری نکرده اند. بنابراین، داده های موجود هنوز ثابت نمی کند که جمعیت کریل کاهش یافته است یا اینکه غذای نهنگ واقعاً کمیاب شده است. بلکه فقط احتمال ناهماهنگی بین محل تغذیه معمول نهنگ ها و توزیع منابع غذایی آنها را نشان می دهند.
نهنگ آبی در آبهای عمیق و شفاف اقیانوس
کاهش مشاهده نهنگ آبی از آگوست و سپتامبر ۲۰۲۵ آغاز شد. در ماه های مه و ژوئن ۲۰۲۶، دو گزارش از مشاهده این حیوانات ثبت شد، اما محققان نتوانستند هیچ یک از آنها را تایید کنند.
فرناندو فلیکس، زیست‌شناس دریایی در دانشگاه پاپی کاتولیک اکوادور، معتقد است که نهنگ‌ها ناپدید نشده‌اند، بلکه مسیرهای مهاجرت خود را در واکنش به تغییر شرایط محیطی تغییر داده‌اند. به گفته وی، اتفاق مشابهی در جریان ال نینو در سال های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳ رخ داد و نهنگ های آبی و چندین گونه دیگر به سمت آب های جنوبی تر حرکت کردند.
فلیکس می گوید: «فکر نمی کنم نهنگ ها مرده باشند. آنها فقط به گالاپاگوس نیامدند، بلکه به مناطقی رفتند که شرایط بهتری داشتند.»
دانشمندان امیدوارند با پایان ال نینو و بازگشت آب های سرد و سرشار از مواد مغذی، نهنگ ها به گالاپاگوس بازگردند. جمعیت کریل ها می تواند تنها در عرض یک تا سه ماه پس از بازگشت جریان آب سرد افزایش یابد. تجربه سال های پس از ال نینو ۲۰۱۵ و ۲۰۲۳ نیز نشان می دهد که با بهبود شرایط اقیانوس ها، مشاهده نهنگ های آبی افزایش می یابد.
محققان سال ۲۰۲۸ را یکی از زمان های ممکن برای بازگشت گسترده نهنگ های آبی به گالاپاگوس می دانند. البته این پیش بینی به پایان ال نینو و بازگشت شرایط مناسب تغذیه بستگی دارد.
مکان دقیق نهنگ‌های آبی در حال حاضر ناشناخته است و دانشمندان امیدوارند تغییرات اقیانوسی آینده این غول‌های دریایی را به آبهای گالاپاگوس بازگرداند.
منبع: زومیت
