بدون برنامهریزی راهبردی، ظرفیتهای خالی زغالسنگ پر نمیشود/مسیر صادرات زغالسنگ از مازاد تولید میگذرد

ظرفیت های تولید و چالش های تامین مواد اولیه در صنعت فولاد و کک سازی.
مدیرعامل شرکت زغال سنگ پروده طبس گفت: هدف اصلی مدیریت سطح تولید است تا علاوه بر تامین نیاز داخلی، مازاد تولید نیز وجود داشته باشد که امکان ورود به بازارهای جهانی را فراهم کند.
مهدی روینتون، مدیرعامل شرکت زغال سنگ طبس در گفتگو با افق میهنوی در خصوص ظرفیتهای تولید گفت: با توجه به وضعیت فعلی صنعت فولاد و ککسازی باید توجه داشت که در حال حاضر ظرفیت غیرفعال قابلتوجهی در بخش تولید کک و در استان اصفهان وجود دارد. به عنوان مثال، منطقه تولید موجود، حجم تولید ۵۴۰۰۰۰ تن را امکان پذیر می کند. در این زمینه ذوب آهن اصفهان و سایر واحدهای تولیدی از این ظرفیت های موجود برای توسعه بیشتر فعالیت های خود استفاده خواهند کرد. با ایجاد بسترهای توسعه مناسب برای سال های آینده، پتانسیل موجود همچنان برای رشد اقتصادی بسیار مطلوب است.
چالش تامین زغال سنگ و نیاز به برنامه ریزی استراتژیک
روئین تن در خصوص چالش های تامین زغال سنگ خاطرنشان کرد: یکی از بزرگترین چالش ها کمبود حدود ۵ میلیون تن زغال سنگ است. این خلأ در تامین مواد اولیه حاصل برنامه ریزی ها و اقدامات ناکافی در سال های اخیر است. زیرا در سال های اخیر اقدامات لازم برای پوشش کامل ظرفیت ها انجام نشده و با این کمبود مواجه هستیم. بنابراین باید از امروز برنامه ریزی راهبردی برای پرکردن ظرفیت های خالی در میدان زغال سنگ و هموارسازی مسیر توسعه آغاز شود.
استراتژی صادرات و مدیریت مازاد تولید
وی درباره استراتژی صادرات توضیح داد: در بحث صادرات، رویکرد ما در صنعت کک سازی متفاوت است. هدف اصلی کنترل سطح تولید است تا علاوه بر تامین نیازهای داخلی، مازاد تولید نیز وجود داشته باشد که امکان ورود به بازارهای جهانی را فراهم می کند. اگر ظرفیت ها به درستی مدیریت شود و چرخش تولید ایجاد شود، می توان تولید مازاد را به سمت صادرات سوق داد.
فرصت های بازار در بخش حرارتی و چشم انداز آینده
مدیرعامل کزاقل گفت: در خصوص محصولات حرارتی با توجه به تحلیل های انجام شده در بازارهای بین المللی، شرایط برای شناسایی بازارهای هدف و توسعه صادرات بسیار مساعد است. ما برنامه ریزی دقیق را با استفاده از این حوزه آغاز کرده ایم. بنابراین هدف این است که در بخش نمایشگاه کیک (یا بخشهای مرتبط) با برنامهریزی تولید سالانه ۲۰۰ هزار تنی در آینده بتوانیم حداقل یک درصد از این میزان را برای صادرات استفاده کنیم.