ترندهای روز

حلقه‌های زحل احتمالاً حاصل برخورد دو ماه باستانی در ۱۰۰ میلیون سال پیش هستند

پایگاه خبری تحلیلی افق میهن (ofoghmihan.ir):

زحل با حلقه‌های نمادین و ۲۷۴ قمر خیره‌کننده‌اش، همیشه یکی از جذاب‌ترین موضوعات برای ستاره‌شناسان بوده است. اکنون یک تحقیق جدید فرضیه برخورد باستانی بین دو قمر این سیاره را مطرح کرده است. اتفاقی که نه تنها حلقه های جوان زحل را ایجاد کرد، بلکه معمای مدار عجیب تیتان (بزرگترین قمر زحل) را نیز حل کرد.

در سال ۲۰۲۲، تیمی از اخترشناسان پیشنهاد کردند که اگر زحل یکی از قمرهای خود را در حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش از دست بدهد، بسیاری از ناسازگاری‌های مرتبط با آن حل خواهد شد. اکنون، در مطالعه ای که در مجله علوم سیاره ای پذیرفته شده است، محققان SETI این فرضیه را با استفاده از شبیه سازی های کامپیوتری به واقعیت نزدیک کرده اند.

داده های جدید در مورد زحل

ماتیا چوک، نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید کلید حل این معما در یک ماه کوچک عجیب به نام هایپریون نهفته است. در شبیه سازی ها، حضور یک ماه ناپایدار اضافی همیشه هایپریون را نابود می کرد، مگر اینکه سناریوی دیگری اجرا شود.

محققان به این نتیجه رسیده اند که ممکن است نه یک ماه، بلکه دو قمر وجود داشته باشد: یک “پیش تیتان” (پرتو-تیتان) و یک “پرتو-هایپریون” کوچکتر. برخورد و ادغام این دو بدن تایتان امروزی را تشکیل داده است. این برخورد بزرگ می تواند مدار بیضی شکل غیرمعمول تیتان و همچنین فقدان دهانه برخوردی روی سطح آن را توضیح دهد.

اما قسمت هیجان انگیز آن در مورد حلقه ها است. شبیه سازی ها نشان داد که مدار ناپایدار تیتان پس از برخورد باعث اختلال در مدار قمرهای داخلی کوچکتر شده است. این قمرهای کوچک در مسیرهای برخورد قرار گرفتند که در نهایت به متلاشی شدن آنها و ایجاد حلقه های جوان زحل در ۱۰۰ میلیون سال پیش منجر شد. زمانی که دایناسورها هنوز بر زمین حکومت می کردند.

ماموریت های فضایی پایونیر ۱۱ و وویجر اولین نماهای نزدیک از زحل را ارائه کردند، اما ماموریت ۱۳ ساله کاسینی جزئیات دقیق این سیستم را فاش کرد. داده های کاسینی چندین باور دیرینه در مورد حلقه ها و قمرهای زحل را به چالش می کشد.

اگرچه نتایج شبیه سازی ها بسیار قانع کننده است، اما دانشمندان برای تایید نهایی به داده های میدانی نیاز دارند. اکنون همه نگاه ها به ماموریت سنجاقک ناسا دوخته شده است. این فضاپیما که قرار است در سال ۲۰۳۴ به تیتان برسد، با بررسی دقیق ترکیب ماه مشخص خواهد کرد که آیا تیتان واقعا محصول یک ادغام کیهانی است یا خیر.

تحقیقات زیادی در مورد حلقه های زحل انجام شده است که برخی از آنها می گویند ممکن است این حلقه ها در یک بازه زمانی مشابه ناپدید شوند.

منبع: دیجیاتو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا