سبک زندگی کافی نیست؛ ژنها فراتر از حد تصور قبل طول عمر ما را تعیین میکنند
همیشه گفته می شود که برای داشتن عمر طولانی باید از سبک زندگی سالم پیروی کرد; اما داشتن یک خانواده طولانی مدت احتمالا نقش تعیین کننده تری دارد.
وراثت یا سبک زندگی؛ عامل اصلی تعیین کننده طول عمر انسان کدام است؟ نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد که ژن ها نقش بسیار قوی تری نسبت به آنچه قبلا تصور می شد در تعیین میزان بقای ما ایفا می کنند. یافته ها ثابت می کند که اگر متغیرهای خارجی تصادفی و کشنده مانند تصادفات و بیماری ها را از معادله حذف کنیم، کدهای ژنتیکی مسئول حدود نیمی از روند طول عمر خواهند بود. چنین دستاوردی با چالشی جدی برای این باور عمومی مواجه است که شیوه زندگی و عوامل محیطی کنترل مطلق بر زمان مرگ دارند.
دانش دقیق از نقش ژن ها در بقا، کلید اصلی باز کردن اسرار پیری است. به گزارش ساینس نیوز، بن شنار، بیوفیزیکدان برجسته معتقد است: اگر بتوانیم راز بقای افرادی را که با وجود عادت های ناسالم به سن ۱۱۰ سالگی می رسند کشف کنیم، در آینده می توانیم این دانش را به راه حل های درمانی و دارویی جدید تبدیل کنیم.
پیش از این، مطالعات علمی سهم وراثت پذیری در زندگی را بین ۶ تا ۲۵ درصد برآورد می کرد. این ایده باعث شده بود که دانشمندان در مورد تأثیر ژنتیک بر پیری تردید داشته باشند و فقط بر روی عوامل خارجی تمرکز کنند.
مدلسازی ریاضی مدرن اکنون دریچه جدیدی را به سوی حقیقت باز کرده است. در حین بررسی تنوع پیری در جوامع بشری، تیم تحقیقاتی دریافتند که با حذف آماری “مرگ و میر خارجی” شامل تصادفات و مخاطرات زیست محیطی، نرخ وراثت به طور ناگهانی افزایش می یابد. برای تایید این فرضیه، کارشناسان داده های مرگ و میر دوقلوها و بستگان افراد مسن را در سوئد، دانمارک و ایالات متحده تجزیه و تحلیل کردند.
از آنجایی که علت دقیق مرگ در داده های تحقیقات تاریخی ثبت نشده است، محققان از یک مدل آماری هوشمند استفاده کردند. با شناسایی پایداری نرخ مرگ و میر در محدوده سنی ۲۰ تا ۴۰ سال که ناشی از فرونشست عوامل محیطی است، موفق شدند سهم اثرات خارجی را در محاسبات خود تفکیک کنند.
نتایج نهایی رویکرد تبدیلی نشان داد که در صورت کنترل کامل شرایط محیطی، تأثیر ژن ها بر طول عمر به حدود ۵۵ درصد می رسد. این رقم که دو برابر تخمین های قبلی است، طول عمر را در ردیف سایر ویژگی های فیزیولوژیکی بدن قرار می دهد که نیمی از آن همیشه ریشه در وراثت دارد.
در خاتمه، پائولا سباستینی، متخصص آمار زیستی تأکید می کند که محاسبات جدید با الگوهای مشاهده شده در حیوانات آزمایشگاهی و افرادی با طول عمر بیش از ۱۰۰ سال مطابقت دارد. گام بعدی دانشمندان این است که نگاه دقیقتری به بخش باقی مانده از این معادله بیاندازند تا تعیین کنند چه مقدار از زندگی ما تحت کنترل “شانس ناب” است و چه میزان تحت تاثیر “افق میهنهای سبک زندگی آگاهانه” قرار دارد.
این تحقیق در مجله Science منتشر شده است.
منبع: زومیت
