محققان استرالیایی: LSD در بهبود افسردگی اثری فراتر از قهوه ندارد

سالهاست که می شنویم که مدیران عامل سیلیکون ولی یا نویسندگان مشهور برای افزایش تمرکز، خلاقیت و خلق و خوی خود به میکرودوز متوسل شده اند. اما تحقیقات جدید این باور عمومی و روند سلامتی را رد می کند. نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان می دهد که اثر میکرودوز LSD بر درمان افسردگی تفاوت قابل توجهی با اثر دارونما ناشی از کافئین ندارد. در واقع، به نظر میرسد که یک فنجان قهوه میتواند کاری را انجام دهد که میکرودوز انجام میدهد، و بیشتر اثرات گزارششده ممکن است زاییده ذهن مصرفکنندگان باشد.
به گزارش Wired، شرکت استرالیایی MindBio Therapeutics تاثیر دوزهای بسیار پایین LSD را در یک کارآزمایی بالینی بر روی ۸۹ بیمار مبتلا به اختلال افسردگی بررسی کرد.
نتایج این مطالعه هنوز در مجلات علمی منتشر نشده است، اما مدیر عامل شرکت، جاستین هانکا، در پستی در لینکدین اعلام کرد که گروه دارونما (که در واقع قرص های کافئین مصرف می کردند) در مقیاس استاندارد شده افسردگی (MADRS) از گروه میکرودوز LSD امتیاز بهتری کسب کردند. جاستین هانکا به صراحت این نتایج را به عنوان “میخ در تابوت” استفاده از میکرودوز برای درمان افسردگی توصیف کرد. اگرچه بیماران حس خوبی از لحظه داشتند، اما هیچ بهبود پایداری در افسردگی آنها از نظر بالینی مشاهده نشد.
تأثیر مصرف کم داروهای روانگردان بر افسردگی
محققان می گویند که قدرت ذهنی و انتظارات بیمار نقش عمده ای در استفاده از داروهای روانگردان دارد. محققانی مانند جی اولسون از دانشگاه تورنتو معتقدند که فواید گزارش شده از میکرودوز بیشتر به دلیل اثر دارونما است تا واکنش شیمیایی دارو.
در آزمایشی به نام “توهم بدون هیچ”، اولسون ثابت کرد که افراد علائم توهم و سرخوشی را حتی زمانی که دارونما مصرف می کنند گزارش می دهند اما معتقدند که یک ماده روانگردان مصرف کرده اند. این پدیده نشان می دهد که هیاهوی رسانه ای و انتظارات فرد از دارو می تواند تجربه ای قدرتمند در ذهن ایجاد کند که واقعیت خارجی ندارد.
البته «جیم فادیمان» محقق قدیمی و پدر معنوی میکرودوزینگ انتقاد جدی به روش انجام این آزمایش دارد. استدلال او این است که محققان از یک دارونما فعال به نام کافئین استفاده کردند تا بیماران ندانند در کدام گروه قرار دارند. از آنجایی که کافئین خود یک محرک قوی است و می تواند خلق و خو و انرژی را بهبود بخشد، مقایسه ال اس دی با آن ناعادلانه است. فادیمان معتقد است که مطالعات قبلی که در آن بیماران می دانستند چه چیزی مصرف می کنند، نتایج مثبتی داشتند. با این حال، منتقدان می گویند که این نتایج دقیقاً نتیجه پیشنهاد و آگاهی بیمار بوده است.
عدم اثبات اثربخشی میکرودوز، جهت استراتژیک شرکت ها را تغییر داده است. مدیر عامل شرکتی که این تحقیق را انجام داده است اکنون در این زمینه ناامید شده است. جاستین هانکا می گوید که اگر امروز شش سال پیش از روانگردان ها خبر داشت، هرگز وارد این وادی پرخطر نمی شد و سرمایه خود را در آن سرمایه گذاری نمی کرد.
منبع: دیجیاتو










