فرهنگ و هنر

کشف پیچیدگی در تئاتر | خبرگزاری افق میهن

افق میهن: نمایشنامه «اثبات» اثر دیوید آبرن، برنده جایزه پولیتزر، روایتی جذاب است که در آن ریاضیات، سلامت روان و پیوندهای پیچیده خانوادگی در هم تنیده شده است. این نمایش که در اطراف خانه‌ای در شیکاگو اتفاق می‌افتد، زندگی شخصیت «کاترین» را دنبال می‌کند، زن جوانی که سال‌های زیادی را صرف مراقبت از پدرش می‌کند که ریاضی‌دانی درخشان اما عقب مانده ذهنی است. […]

افق میهن: نمایشنامه «اثبات» اثر دیوید آبرن، برنده جایزه پولیتزر، روایتی جذاب است که در آن ریاضیات، سلامت روان و پیوندهای پیچیده خانوادگی در هم تنیده شده است. این نمایشنامه که در اطراف خانه ای در شیکاگو می گذرد، زندگی شخصیت کاترین را دنبال می کند، زن جوانی که سال ها را صرف مراقبت از پدرش می کند، ریاضیدانی درخشان اما از نظر ذهنی بی ثبات. پس از مرگ پدرش، کاترین نه تنها با چالش فرار از سایه او روبرو می شود، بلکه برای اثبات نبوغ ریاضی خود به خود نیز مواجه است. نمایشنامه «اثبات» کاوشی استادانه در خط باریک بین نبوغ و جنون و همچنین مسئولیت میراث خانوادگی و جستجوی اعتبار است.
نمایشنامه «اثبات» در بطن خود یک بررسی کوبنده است
از نظر ماهیت اثبات، هم جنبه ریاضی و هم جنبه احساسی دارد. کاشی‌های نمایشنامه به شیوه‌ای استعاری از مبارزات شخصیت‌ها برای اثبات درستی‌شان چیده شده‌اند، خواه مربوط به یک قضیه ریاضی پیشگامانه باشد، خواه مربوط به واقعیت توانایی‌ها و وضعیت روحی «کاترین» باشد. نویسنده چیره دست نقوش
(به آن کوچکترین قسمت موسیقی گفته می شود که معمولاً قابلیت تکرار و بسط دارد) ریاضیات نیز به عنوان ابزاری موازی در روابط انسانی استفاده می شود که در نتیجه هر دو نیاز به اثبات دارند، اما در هر دو مورد، به نظر می رسد که قطعیت موضوع اغلب مبهم است. . سفر شخصیت کاترین برای این موضوع مرکزی است، زیرا او هم با ترس از به ارث بردن جنون پدرش دست و پنجه نرم می کند و هم با چالش اثبات نویسندگی خود در موقعیتی شبیه به یک اثبات ریاضی دستی.
این نمایش همچنین به پویایی کانون خانواده و تأثیر بیماری روانی می پردازد. رابطه کاترین با پدرش، شخصیت رابرت، با عشق و احترام عمیق و همچنین مسئولیت سنگین بیماری روانی او مشخص می شود. این پویایی با ورود خواهر کاترین، شخصیت کلر، و شخصیت هال، که یکی از شاگردان سابق رابرت است، پیچیده تر می شود. در طول نمایش، تعامل بین این شخصیت‌ها، پیچیدگی‌های روابط خانوادگی، فداکاری‌هایی که برای عزیزان انجام می‌شود و همچنین تلاش برای زندگی تحت شخصیتی فراتر از جوهر زندگی فردی، به تدریج آشکار می‌شود. آبرن این روابط را با عمق و ظرافت به تصویر می کشد و تعادل ظریفی را بین عناصر مراقبت و کنترل و همچنین اعتماد و شک به تصویر می کشد.
علاوه بر این، “اثبات” به جنسیت و نبوغ در ریاضیات می پردازد، رشته ای که به طور سنتی تحت سلطه مردان است. تلاش کاترین برای به رسمیت شناخته شدن به خاطر مشارکت های فکری اش، منعکس کننده مسائل گسترده تر سوگیری جنسیتی در دانشگاه و علم است. شک و تردیدی که او هنگام اثبات ادعای نویسندگی خود با آن روبرو می شود، نمادی از چالش هایی است که بسیاری از زنان در زمینه های مردانه با آن مواجه هستند. نویسنده از شخصیت “کاترین” برای به چالش کشیدن کلیشه ها و برجسته کردن نیاز به شناخت و پذیرش گسترده تر دستاوردهای زنان در علوم و ریاضیات استفاده می کند.
ساختار نمایش متشکل از فلاش بک های درهم آمیخته با روایت زمان حال، مخاطب را در حافظه او بیشتر کنکاش می کند و در نتیجه گذر زمان برای او گسترش می یابد. این رویکرد غیرخطی به مخاطب این امکان را می‌دهد که شخصیت‌ها را در نورهای مختلف ببیند، لایه‌هایی به روابط آن‌ها می‌افزاید و رازهایی را در تصحیح آشکار می‌کند. همچنین این وضعیت نشان دهنده ماهیت غیرخطی حافظه انسان است و راهی برای شکل دادن به تجربیات و ادراکات گذشته و روابط انسانی می شود.
در خاتمه، اثبات دیوید آبرن یک نمایشنامه چند وجهی است که عناصر درام، ریاضیات و روانشناسی را به طرز ماهرانه ای ترکیب می کند. این نمایشنامه سوالات عمیقی را در مورد نبوغ، سلامت روان، پویایی فضای خانواده و تلاش برای شناخت مطرح می کند. شخصیت‌های غنی و طرح پیچیده این نمایشنامه، کاوشی عمیق و در عین حال تحریک‌آمیز از شرایط انسانی ارائه می‌کند و آن را به اثری شاخص در تئاتر معاصر تبدیل می‌کند. “اثبات” فقط یک نمایشنامه در مورد ریاضیات نیست. پیچیدگی های ذهن انسان و الگوهای رفتاری پیچیده در خانه را نشان می دهد.
مترجم: آریو راقب کیانی – لینک منبع:
https://papersowl.com/examples/unraveling-complexity-in-theatre-a-deep-dive-into-proof

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا