آیین عجیب تدفین ایرانیان باستان؛ دو جنین ۶۵۰۰ ساله در تپه چپرآباد ایران کشف شدند
باستان شناسان در کاوش های خود در تپه چپرآباد ایران به کشفی نادر و شگفت انگیز دست یافتند. آنها دو جنین مدفون شده از اواسط هزاره پنجم قبل از میلاد را کشف کردند. این پژوهش توسط مهدی علیرضازاده و حنان بحرانی پور انجام شده و نشان می دهد که ساکنان باستانی فلات ایران رفتارهای پیچیده و متفاوتی با مردگان جوان خود داشته اند. یکی از این تدفین ها به عنوان یکی از کامل ترین نمونه های باقی مانده از نوزادان ماقبل تاریخ در فلات ایران شناخته می شود.
به گزارش Phys، بقایای جنین ها معمولاً در طول زمان به دلیل بافت نرم و شکننده استخوان ها از بین می روند و کشف آنها در کاوش های باستان شناسی تصادفی نادر است؛ اما در این میان بقایای جنین ها از بین می روند. به همین دلیل، دانش ما در مورد نحوه برخورد انسان های باستان با جنین محدود است. اما در چاپارآباد (آذربایجان غربی) شرایط محیطی باعث شده تا استخوان های یکی از جنین ها تا ۹۰ درصد سالم بماند.
نکته جالب اینجاست که این جنین ها در ظروف سفالی دفن می شدند. این ظروف که آثار دود و گرما را در سطح بیرونی خود نشان می دهند، احتمالاً قبل از تبدیل شدن به تابوت برای پخت و پز روزمره در آشپزخانه استفاده می شدند.
کشف دو جنین ۶۵۰۰ ساله در چاپارآباد ایران
تجزیه و تحلیل های کمی و کیفی دقیق روی استخوان ها نشان داد که این جنین ها بین هفته های ۳۶ تا ۳۸ بارداری مرده اند. در معاینات اسکلتی به جز شکستگی در جمجمه یکی از آنها که بر اثر فشار خاک از دهانه رگ پس از دفن ایجاد شده بود، اثری از ضربه یا ضربه مشاهده نشد. این دقت در حفظ بقایای این بقایا به محققان این امکان را داد تا تصویری واضح از وضعیت جسمانی خود در لحظه مرگ ترسیم کنند و تأیید کنند که تدفین ها همزمان با فعالیت فرهنگ های خاص در منطقه انجام شده است.
اگرچه این دو جنین با فاصله کمتر از سه متر و در یک بازه زمانی دفن شده بودند، اما رفتار بازماندگان کاملاً متفاوت بود. اولین جنین را در فضایی که احتمالاً آشپزخانه بود دفن کردند و نذوراتی شامل بقایای گوسفند یا بز و سنگی در کنار آن قرار دادند. اما جنین دوم در فضایی مانند انبار بدون هیچ هدیه و کالای دفن دفن شد.
دکتر علیرضازاده توضیح می دهد که این تفاوت ها نشان دهنده تنوع آیین های تدفین نوزادان در دوران کالکولیتیک است. مشابه این نوع رفتار در اماکن باستانی سوریه و عراق دیده شده است که در برخی نوزادان را با مهره های مسی و سنگی دفن می کردند و در برخی دیگر هیچ هدیه ای دریافت نمی کردند.
از آنجایی که این دو تدفین از نظر مکان و زمان بسیار به هم نزدیک هستند، نمی توان تفاوت طبقه اجتماعی یا فرهنگ عمومی را دلیل اصلی دانست. این یافتهها پیچیدگی عاطفی و آیینی انسانهای ماقبل تاریخ را نشان میدهند، و تحقیقات آینده مانند تجزیه و تحلیل DNA ممکن است این راز را آشکار کند که چرا یکی با تشریفات و دیگری در سادگی مطلق دفن شده است.
یافته های این تحقیق در مجله Archaeological Research in Asia منتشر شده است.
منبع: دیجیاتو
