اروپا طلاهایش را از آمریکا خارج می‌کند
به گزارش افق میهن، تصمیم هلند برای انتقال بخشی از ذخایر طلای خود از نیویورک به لندن، بار دیگر به بحث درباره محل ذخیره طلای بانک های مرکزی اروپا و دسترسی آنها به این دارایی ها در شرایط بحرانی دامن زد.
بانک مرکزی هلند بین ماه مارس و آگوست ۲۰۲۶ حدود ۸۶ تن طلا از کل ذخایر خود در ایالات متحده و کانادا را به لندن منتقل کرد. این بانک هدف از این اقدام را افزایش قابلیت تجارت طلا، تقویت آمادگی در برابر بحران و دستیابی به توزیع متعادل‌تر ذخایر بین آمریکای شمالی، بریتانیا و هلند اعلام کرد.
بانک مرکزی هلند تاکید کرده است که طلای ذخیره شده در لندن به دلیل قرار گرفتن در یکی از مهمترین مراکز خرید و فروش فیزیکی طلا در جهان و رعایت استانداردهای بین المللی می تواند با سرعت بیشتری در شرایط بحرانی مورد استفاده قرار گیرد. پس از این انتقال، سهم طلای هلند در نیویورک از ۳۱.۳ درصد به ۱۸.۵ درصد و در لندن از ۱۸.۱ درصد به ۳۲.۱ درصد افزایش یافت.
این اقدام در شرایطی انجام شد که در سال‌های اخیر بانک‌های مرکزی جهان طلا را به عنوان بخشی از ذخایر استراتژیک خود در نظر گرفته‌اند.
طبق گزارش شورای جهانی طلا در سال ۲۰۲۶، بانک های مرکزی طی چهار سال گذشته به طور متوسط حدود هزار تن طلا به ذخایر خود اضافه کرده اند. در حالی که میانگین خرید سالانه آنها در دهه گذشته حدود ۵۰۰ تن بوده است. این شورا افزایش تقاضا را در پس زمینه افزایش عدم اطمینان اقتصادی و ژئوپلیتیکی ارزیابی کرد.
چرا مکان طلا مهم است؟
بانک های مرکزی، دولت ها و صندوق های ثروت دولتی معمولا ذخایر طلای خود را در مکان های مختلف نگهداری می کنند. این تنوع به کاهش ریسک تمرکز دارایی ها در یک کشور یا حوزه قضایی کمک می کند، اما مکان طلا از نظر توانایی استفاده، تجارت یا جابجایی آن در شرایط بحرانی نیز مهم است.
سباستین تیله، تحلیلگر مؤسسه اقتصاد آکسفورد، به دویچه وله گفت که توقیف کامل دارایی ها توسط بانک های مرکزی اروپایی یک خطر بسیار بعید است، اما دارایی هایی که در حوزه قضایی خارجی نگهداری می شوند ممکن است برای مدتی در شرایطی مانند تحریم های شدید، مشکلات قانونی یا بحران های ژئوپلیتیکی در دسترس نباشند.
میزان ذخایر طلای برخی بانک های مرکزی
از این منظر، انتقال بخشی از ذخایر به اروپا لزوماً به معنای بی اعتمادی کامل به محل ذخیره سازی فعلی نیست، بلکه می تواند بخشی از استراتژی تنوع بخشی و افزایش انعطاف پذیری ذخایر باشد.
بانک مرکزی هلند نیز به صراحت اعلام کرده است که هدف از آخرین انتقال، ایجاد توزیع متعادل تر و افزایش آمادگی برای شرایط بحرانی است. پس از این انتقال، این بانک همچنان بخشی از ذخایر خود را در آمریکا و کانادا حفظ کرد.
چرا لندن جایگزین نیویورک شد؟
انتقال طلای هلندی به لندن نشان می دهد که نزدیکی جغرافیایی به کشور مبدا تنها عامل تعیین کننده نیست.
لندن یکی از مهم ترین مراکز معاملاتی طلای فیزیکی در جهان است و بانک مرکزی هلند اعلام کرده است که طلای ذخیره شده در بانک انگلستان استانداردهای قابل معامله مورد نیاز بازار بین المللی را دارد. به همین دلیل بخشی از ذخایر هلندی به جای بازگشت به آن کشور به لندن منتقل شد.
در واقع هدف اصلی نگهداری طلا به عنوان یک ذخیره استراتژیک در شرایط عادی است، اما در صورت بروز بحران می توان از آن استفاده کرد یا به سرعت به دارایی های دیگر تبدیل کرد.
بانک مرکزی هلند فاش کرده است که مجموع ذخایر طلای این کشور پس از انتقال تغییری نکرده و تنها مکان بخشی از آنها تغییر کرده است.
آلمان همچنان صاحب بخش بزرگی از طلای آمریکا است
در همین حال، آلمان همچنان بخش قابل توجهی از ذخایر طلای خود را در نیویورک نگه می دارد.
بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی آلمان، این کشور در پایان سال ۲۰۲۵ حدود ۳۳۵۰ تن طلا داشته که از این میزان ۱۲۳۶ تن در نیویورک، ۴۰۴ تن در لندن و ۱۷۱۰ تن در فرانکفورت بوده است.
بوندسبانک قبلاً اعلام کرده بود که فدرال رزرو نیویورک شریک قابل اعتمادی برای حفظ ذخایر طلای آلمان است.
بنابراین، روند انتقال بخشی از ذخایر طلای اروپا را نمی توان به منزله خروج بانک های مرکزی اروپا از آمریکا تلقی کرد. در عمل، کشورهای مختلف هنوز ترکیبی از مراکز بازداشت داخلی، مراکز بازداشت در لندن و نیویورک را حفظ می کنند.
انبار طلا بانک مرکزی آلمان
افزایش توجه بانک های مرکزی به طلا
اهمیت روزافزون ذخیره طلا همزمان با اهمیت روزافزون این فلز در مدیریت ذخایر بانک های مرکزی رخ داد.
شورای جهانی طلا در گزارش سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرد که بانک‌های مرکزی علاوه بر افزایش ذخایر طلا، توجه بیشتری به محل ذخیره این دارایی نیز دارند و تنوع بخشی به مکان‌های خزانه‌داری به یکی از ملاحظات مدیریت ذخایر تبدیل شده است.
بر اساس همین گزارش، عدم قطعیت های ژئوپلیتیکی و اقتصادی، مدیریت ریسک و تنوع بخشی را در تصمیم گیری های ذخیره اهمیت بیشتری داده است.
در نتیجه، انتقال ۸۶ تن طلا از هلند به لندن را می توان در چارچوب گسترده تر رویکرد تغییر بانک های مرکزی برای مدیریت ذخایر مشاهده کرد. رویکردی که در آن نه تنها کمیت طلا اهمیت یافته است، بلکه محل نگهداری، دسترسی و امکان استفاده از آن در شرایط بحرانی نیز اهمیت پیدا کرده است.
