انتقاد از یک برنامه تلویزیونی که از روی دست احسان علیخانی کپی شده/ نه مجریاش مجری است، نه داورانش داور :: افق میهن
تکرار یک الگوی موفق در برنامه سازی و کپی برداری از برنامه های پرمخاطب تلویزیون به یک روال عادی و عادی تبدیل شده است و آخرین نمونه آن مسابقه «کاپیتان» است که در واقع نسخه ای از برند محبوب شبکه سه، «عصر الحدید» است.
به گزارش افق میهن، روزنامه خراسان نوشت: زمانی که تیزر مسابقه «کاپیتان» منتشر شد، نوشتیم که دقایقی از این مسابقه کاملاً یادآور مسابقه «دوران جدید» است و عملکرد شرکت کنندگان «کاپیتان» شبیه اجراهای ورزشی آن مسابقه است. حالا که این مسابقه روی آنتن می رود، به طور قطع می توان گفت که «کاپیتان» نسخه ای از آن مسابقه پرطرفدار در ساختار و اجراست. «عصر نو» از سال ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۱ به مدت سه فصل روی آنتن رفت، حتی خود این مسابقه هم در فصل سوم جذابیت و تازگی اولیه را نداشت و علیخانی در تصمیمی به موقع اعلام کرد که فصل جدید باید در ابعاد گسترده تر و با رشته های متنوع تری ساخته شود. در این شرایط «کاپیتان» حرف تازه ای برای گفتن ندارد و با اجراهای کاملاً مشابه «دوران جدید» و گاه ضعیفتر از آنها، مخاطب را هیجان زده نمی کند. صعود مستقیم به مرحله نیمه نهایی با زنگ طلایی داوران از دیگر شباهت های «کاپیتان» و «دوران جدید» است.
ترکیب غیر برنده داور
برگ برنده سایر مسابقات و برنامه های استعدادیابی علاوه بر کیفیت اجراها، ترکیب داوران، تعامل آنها با یکدیگر، مجری و شرکت کنندگان است که در جذابیت مسابقه نقش موثری دارد. هادی چوپان قهرمان پرورش اندام جهان، پژمان تشکر سرمربی تیم ملی کشتی آزاد و زهرا کیانی قهرمان ووشوی ایران سه قضاوت «کاپیتان» را بر عهده دارند. حضور ورزشکاران حرفه ای و معروف امتیازی برای میز داوری و «کاپیتان» است، اما در مجموع به ترکیبی برنده تبدیل نشده اند. گاهی اوقات تحسین و هیجان داوران در حین اجراها اغراق آمیز است، نظرات آنها ارزش افزوده ای برای اجرا و مسابقه نیست و ارتباط و تعامل خاصی بین سه داور وجود ندارد. ضمن اینکه جمع بندی ها، نظرات مخالف و موافق داوران و بحث آنها در این گونه برنامه ها می تواند جذاب باشد. شپرد معمولاً برای بیان نظرش کنار می رود یا کلی حرف می زند، اما کیانی و درسکار در مقایسه با شپرد تحلیل های بهتر و دقیق تری ارائه می دهند.
زنگ طلایی؛ بدون هیجان
بخشی از جذابیت و هیجان هر مسابقه ای ناشی از طراحی قسمت های مختلف و توجه به جزئیات است و اگر این طراحی به درستی و اصولی انجام نشود بی تاثیر خواهد بود. مثلاً در مسابقه «کاپیتان» زنگ طلایی در فاصله زیادی از داوران قرار می گیرد تا مستقیماً به مرحله نیمه نهایی راه پیدا کند، به این ترتیب داوران مسافت زیادی را تا زنگ طلا طی می کنند و طبیعتاً هیجان از بین می رود، هرچند سینا مهراد بی خبر است و می پرسد «خانم کیانی کجاست»!
اجرای سرد سینا مهراد
سینا مهراد، به ویژه برای مخاطبان جوان تر، برای اجرای «کاپیتان» چهره کنجکاو بوده است، اما نتوانسته توانایی خاص خود را در عرصه اجرا نشان دهد. مهراد کنترل کافی بر جو مسابقه ندارد، عملکرد سرد او نقطه ضعفی برای “کاپیتان” است و در مجموع حضور تعیین کننده و موثری در مسابقه ندارد. مهراد ترفند خاصی برای گرفتن رای از هیئت داوران حاضر در استودیو و کاهش اختلاف آرای شرکت کنندگان ندارد و تلاش او برای بالا بردن هیجان نتیجه نمی دهد.
