اکران موفق «زوتوپیا ۲» دیزنی را سربلند کرد :: افق میهن

“Zootopia 2” دنباله ای است که آگاهانه از جاه طلبی اجتناب می کند. خبری از گسترش دنیای داستان، معرفی تعداد زیادی کاراکتر جدید یا قوس های غیرمنتظره برای قهرمانان اصلی نیست و این دقیقاً همان چیزی است که باعث کارکرد فیلم شده است.

به گزارش افق میهن، دیزنی مدتی است که در تلاش برای تثبیت درآمد خود بوده و از ساخت نسخه های بازسازی شده و دنباله آن دست برنداشته است. اگرچه فیلم هایی مانند «سفید برفی» (۲۰۲۵) و «لیلو و استیچ» (Lilo & Stitch) شکست بدی برای این استراتژی اقتصادی دیزنی بودند، «Zootopia 2» (Zootopia 2) یکی از معدود عناوین جدیدی است که از این استراتژی غرورآفرین بیرون آمد. حالا پس از گذشت ده سال از اکران موفق «زوتوپیا»، دیزنی در دنباله ای شایسته به دنیای این باغ شهر وحشی بازگشته است که در آن خرگوش و روباه، این بار به عنوان دوستان پلیس، به سراغ حل پرونده ای با طبیعت تاریک می روند. وبسایت دیجی کالا مگ در نقد و بررسی «زوتوپیا ۲» بیشتر به داستان فیلم و مضامین آشکار و پنهان آن پرداخته است که در ادامه می خوانید.

*هشدار! در نقد فیلم «زوتوپیا ۲» خطر لو رفتن داستان وجود دارد*

دیزنی به روزهای اوج خود بازگشته است

با تمام عناوینی که در طول سال‌ها از دیزنی دیده‌ایم، عجیب است که چگونه تقریباً ده سال طول کشید تا دیزنی دنباله‌ای بر فیلم میلیارد دلاری خود، Zootopia بسازد. اما این صبر ده ساله برای دیزنی نتیجه داده است. «زوتوپیا ۲» با فروش ۱.۷ میلیارد دلاری خود در باکس آفیس جهانی به پرفروش ترین فیلم تاریخ دیزنی تبدیل شده است و نکته جالب این است که فیلم جدید نه تنها چیزی از فیلم قبلی کم ندارد، بلکه ردی از مضامین ضد نژادپرستانه قبلی را نیز در خود جای داده و این بار حتی رنگ و بوی ضد استعماری دارد.

«زوتوپیا ۲» درست پس از پایان داستان فیلم قبلی شروع می شود. وقتی افسر پلیس خرگوش جودی هاپس (با صداپیشگی جنیفر گودوین) و شریک حیله گرش، روباه نیک وایلد (جیسون بیتمن)، ثابت می کنند که گوسفند دورو و دستیار شهردار بلوتار (جنی اسلیت) یک جنایتکار حیله گر هستند. پس از حل شدن این پرونده، رئیس بوگو (ادریس البا) و شهردار خوش چهره (یک ستاره سابق اکشن اسب سواری که تبدیل به سیاستمدار شده است) هاپس و وایلد را به عنوان شرکای نیروی پلیس می پذیرند.

یک سال پس از شروع همکاری خرگوش و روباه، این دو پلیس سعی می کنند با شخصیت های متضاد خود کنار بیایند. هاپس با ذهنیت آرمان گرایانه و کنترل کننده اش، برخلاف روحیه آسان گیر و رفتار پرسشگر وایلد. در همین حال، جشن های صدمین سالگرد شهرشان Zootropolis (زوتروپلیس) و توطئه خزندگان به رهبری مری به نام گری (کی هوی کوان)، پرونده جدیدی را به دامان هاپس و وایلد می اندازد که با خودسری خود درست در وسط آن می بینند.

این مورد ماجراجویی کاملاً جدیدی را پیش روی دو قهرمان کوچک داستان قرار می دهد. این ماجراجویی شامل یک کتاب قدیمی است که حاوی اسرار خانوادگی است، یک خانواده گربه قدرتمند به رهبری سیاهگوش میلتون لینکلنزلی (دیوید استراترن)، و نقشه ای برای خیانت به Zoetropolis که ماری پشت آن است. در واقع، نه هر مار. اولین ماری که پس از تبعید خزندگان از زوتروپولیس به شهر بازگشت. هاپس و وایلد با کمک حیوانات دیگری مانند سگ آبی ساده به نام Nibbles Maplestick، یوزپلنگ بنجامین کلاوهاوزر و حشره خوار مستر بیگ سعی در کشف حقیقت پشت تبعید خزندگان و تاریخ Zootropolis دارند. گری، که اولین خزنده ای است که در یک قرن قدم به Zootropolis (یا بهتر است بگوییم به داخل شهر خزیده) گذاشت، به هاپس و وایلد توضیح می دهد که تاریخ ساخت شهر آن چیزی نیست که آنها شنیده اند.

از پرداختن به موضوعات عمیق تر ابایی ندارد

“Zootopia 2” یکی از بهترین انیمیشن های دیزنی از نظر انیمیشن است. دنیای پویا، تصاویر رنگارنگ و براق و طراحی منحصر به فرد و بامزه شخصیت ها همه در «زوتوپیا ۲» حضور دارند. آنها حتی قطعه ای به نام “باغ وحش” که توسط غزل ستاره پاپ (با صدای شکیرا) خوانده شده بود را در فیلم گنجاندند تا فرمول خود را برای یک فیلم انیمیشن موفق تکمیل کنند. حتی اگر صحنه های کنسرت غزل ربطی به بقیه فیلم نداشته باشد.

مانند فیلم قبلی، “زوتوپیا ۲” از دنیای رنگارنگ و غنی دیزنی سود می برد. مانند سیستم حمل و نقل عمومی با کمک لوله های آب و مهمتر از آن تاریخ سازی برای دنیای زوتروپولیس. «زوتوپیا ۲» در سبک کمدی های «جام دوستان» مانند «پسران بد» با تکیه بر دوتایی جذاب خرگوش و روباه برنده بازی می شود. اما مهمتر از آن، این تاریخ سازی نقطه قوت اصلی فیلم است. ایده ای جدید و عمیق که جرد بوش، کارگردان و نویسنده فیلم، آن را در لایه های پایین نمی گنجاند، بلکه آن را در چهره شما قرار می دهد: استعمار.

اگر فیلم اول «زوتوپیا» درباره نژادپرستی و تبعیض بود، فیلم دوم به وضوح درباره استعمار است. یادآور استعمار جهانی یا در مقیاسی کوچکتر، غصب سرزمین های بومیان آمریکا توسط سفیدپوستان؛ این و آن به درک شما بستگی دارد. اما در نهایت «زوتوپیا ۲» به ظلم مردان صاحب قدرت بر افراد ضعیف تر و ضایع شدن حقوق واقعی و تاریخی آنها می پردازد. سیاهگوش ها در یک تاکتیک قدیمی، مردم خوب زوتروپولیس را متقاعد می کنند که علت همه مشکلات آنها جمعیتی خطرناک و وحشی به نام رپتیلیان است. این به اندازه کافی مردم را به وحشت می اندازد تا افرادی مانند Linxley از هرج و مرج ایجاد شده برای سرقت ایده های خزندگان، تبعید آنها از شهر و تسلط بر خانه ها و زمین های آنها استفاده کنند.

البته از «زوتوپیا ۲» انتظار درس تاریخ نداشته باشید و فیلم سؤالات اساسی درباره ماهیت قدرت، طمع و فساد مطرح نمی کند. اما حداقل لایه دیگری به داستان اضافه می کند و پایه و اساس گفتگو را می سازد تا کودکان کوچکتر با این مضامین آشنا شوند. ترجیح این ایده‌های عمیق‌تر بر داستان‌های سطحی و تکراری پلیس و دزد، Zootopia 2 را نسبت به دیگر فیلم‌های اخیر دیزنی، مانند سفید برفی ۲۰۲۵ که دنبال شد (و با شکست بدی روبه‌رو شد) دنباله‌ای پربارتر می‌سازد.

پیش از افشای مار، تاریخ Zoetropolis ساخت دیوارهای آب و هوا را به سیاه گوش به نام Ebenezer Linxley نسبت می دهد. این اختراع به انواع مختلف حیوانات در شهر کمک می کند تا در یک مکان همزمان زندگی کنند. خزندگان قبل از تأسیس شهر نیز در محله خود در این همزیستی شرکت می کردند. اما یک مار به جرم گاز گرفتن و کشتن یک لاک پشت بی گناه مجرم شناخته می شود و در نتیجه کل گونه خزندگان به عنوان گونه های خطرناک برای مردم شهر معرفی می شوند. حادثه ای که به شدت یادآور استدلال های تبعیض آمیز نژادی است. این باعث می شود خزندگان از شهر خارج شوند. اما هاپس و وایلد به حقیقت این رویداد پی می برند. ظاهراً مادربزرگ مار مخترع واقعی دیوارهای آب و هوا است. اما سیاهگوش حریص نه تنها ایده های اختراع خود را می دزدد و آن را به نام خود ثبت می کند، بلکه با کشتن خدمتکار خود، لاک پشت و گذاشتن گناه بر گردن مار، بهانه ای برای تبعید همه خزندگان و تسخیر سرزمین های آنها به دست می آورد.

“Zootopia 2” دنباله ای است که آگاهانه از جاه طلبی اجتناب می کند. خبری از گسترش دنیای داستان، معرفی تعداد زیادی کاراکتر جدید یا قوس های غیرمنتظره برای قهرمانان اصلی نیست و این دقیقاً همان چیزی است که باعث کارکرد فیلم شده است. دیزنی فرمولی را که در «زوتوپیا» (۲۰۱۶) موفق بود در ادامه خود تکرار کرده است و نشان می دهد که اگر فرمول شما کار کند، نیازی به تغییر آن ندارید. فرمولی که شامل دوستی دو شخصیت متضاد و تلاش آنها برای آشتی، شرورهای غافلگیرکننده، پیام های عمیق تر و انواع تعقیب و گریزهای پر هرج و مرج است که در بین کودکان محبوبیت دارد. اما در “Zootopia 2” حتی نکات زیادی برای بزرگسالان گنجانده شده است. از ارجاع به فیلم هایی مانند «درخشش»، «سکوت بره ها» و «بیب» گرفته تا دیگر عناوین دیزنی مانند «راتاتوی» و «درهم». همه این‌ها «زوتوپیا ۲» را تبدیل به فیلمی می‌کند که ارزش تماشا را داشته باشد. فیلمی که نوید روزهای روشن تری را برای دیزنی می دهد.