اخبار اقتصاد ایران

ایران امسال بیش از هر زمان دیگری نفت صادر کرد اما پول کمتری درآورد

وال استریت ژورنال نوشت: تحلیلگران می گویند که ایرانی ها همچنان راه هایی برای دور زدن تحریم ها پیدا خواهند کرد، اما باید با درآمدهای کمتر دست و پنجه نرم کنند.

به گزارش پایگاه خبری دیارمیرزا، در سال ۲۰۲۵، ایران با دور زدن تحریم ها بیش از هر زمان دیگری نفت صادر کرد و نفت خام خود را عمدتا به چین فروخت. اما سود تهران از این کالا به شدت کاهش یافت.

وال استریت ژورنال در ادامه تصریح کرد: کاهش قیمت جهانی نفت خام قیمت ها را فشرده کرد، اما بخش عمده ای از کاهش درآمد ناشی از شبکه ای از واسطه ها و خریداران بود که از وابستگی ایران به درآمد نفت سوء استفاده می کنند. آنها می‌دانند که تهران راه‌های کمی برای تخلیه نفت تحریم شده‌اش دارد، به جز از طریق «ناوگان سایه» – شبکه جهانی نفتکش‌های فرسوده که دولت ترامپ با تحریم‌ها و حتی نیروهای ویژه هدف قرار داده است.

اکنون کسانی که در تجارت نفت ایران دست دارند، برای جابه‌جایی نفت خام هزینه‌های بیشتری را طلب کرده‌اند. خریداران همچنین به طور فزاینده ای از تحریم های اعمال شده علیه ایران برای خرید نفت تحریم شده با تخفیف های عمیق تر استفاده می کنند.

کاهش درآمد نفتی بحران اقتصادی ایران را تشدید کرده است. در این ماه، ایالات متحده تحریم های جدیدی را در واکنش به رویدادهای اخیر اعمال کرد. وزارت خزانه داری اعلام کرد که این اقدامات شامل مجازات افراد و مؤسساتی است که به «پولشویی درآمدهای حاصل از فروش نفت و محصولات پتروشیمی ایران به بازارهای خارجی» مرتبط هستند.

در حال حاضر، به نظر می رسد تهدید اقدام نظامی آمریکا علیه ایران کاهش یافته است، اگرچه مقامات دولت ترامپ می گویند که همه گزینه ها هنوز روی میز است.

تهران به عنوان یکی از اعضای موسس اوپک مسئول حدود ۳ درصد از تولید روزانه نفت جهان است. برخی تحلیلگران تخمین می زنند که فروش سالانه نفت خام ایران در سال گذشته حدود ۳۰ میلیارد دلار بوده و ایران حدود دو سوم آن را به عنوان سود حفظ کرده است. به گفته مسئولان و تحلیلگران صنعت نفت، سود تهران در سال های اخیر بسیار بالاتر بوده است، هرچند آمار دقیقی در دست نیست.

گرگوری بروگ، تحلیلگر ارشد ایران و انرژی در گروه مشاوره اوراسیا، گفت که تحریم ها ایرانیان و سایر فعالان تجاری را مجبور کرده است که واسطه های جدیدی برای دور زدن محدودیت ها ایجاد کنند. او گفت: «همه سهم خود را می گیرند.

قطعی اینترنت که در ماه جاری در سراسر ایران اعمال شد، باعث شد سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) دید بسیار محدودی از وضعیت فعلی بخش نفت ایران داشته باشد و این امر تلاش‌ها برای نظارت بر سطح تولید و حفظ ثبات بازار را پیچیده کرده است. به گفته نمایندگان کشورهای حاشیه خلیج فارس در اوپک، اعضای عرب این سازمان از اختلال جدی در روابط با همتایان ایرانی خود خبر داده اند.

ایران نفت خام خود را عمدتاً به پالایشگاه های کوچک چینی موسوم به “قوری” می فروشد – پالایشگاه هایی که در سطح بین المللی فعالیت نمی کنند اما برای رقابت در داخل چین به نفت ارزان نیاز دارند.

کاهش درآمد نفتی به درآمدهای ارزی ایران ضربه زده است. درآمدهایی که کشور برای پرداخت واردات و حمایت از پول ملی به شدت ضعیف خود یعنی ریال به آن وابسته است.

نفت خام سال گذشته به دلیل افزایش تولید در سراسر جهان و نگرانی ها در مورد وضعیت اقتصاد جهانی کاهش یافت. هر بشکه نفت خام برنت – معیار جهانی نفت – اکنون حدود ۶۶ دلار معامله می شود، در حالی که نفت خام آمریکا حدود ۶۱ دلار است. هر دو نسبت به یک سال گذشته نزدیک به یک پنجم کاهش یافته اند. قیمت ها نیز در روزهای اخیر نوسان داشته است زیرا معامله گران احتمال اختلال در عرضه را ارزیابی می کنند.

ترامپ اعلام کرده است که برای کشورهایی که با ایران تجارت می کنند، تعرفه ۲۵ درصدی وضع خواهد کرد. تهدیدی جدید علیه شریان نفتی حیاتی ایران.

برو گفت: سناریوی اساسی من کاهش یا حتی کاهش تولید و صادرات نفت ایران است.

هنوز تاثیر تعرفه ترامپ بر صادرات نفت ایران فاش نشده است، اما همچنان یک تهدید جدی محسوب می شود. تحلیلگران می گویند واشنگتن ممکن است بخواهد از اعمال تعرفه های جدید بر چین – خریدار عمده نفت ایران – اجتناب کند، زیرا این کشور به آتش بس تجاری با پکن رسیده است. اما تحمیل وظایف جدید بر شرکای ایران می تواند دور زدن تحریم ها را برای تهران دشوارتر و پرهزینه تر کند.

از زمان جنگ ژوئن با اسرائیل، تهران توانسته است با وجود تحریم ها، صادرات نفت خود را در چند ماه تثبیت و حتی افزایش دهد. طبق داده‌های کاپیتال اکونومیکس، ایران در ماه اکتبر نزدیک به دو میلیون بشکه در روز صادرات داشت که بالاترین میزان در چند سال اخیر است. در مجموع، در سال ۲۰۲۵، ایران بیش از هر سال دیگر از سال ۲۰۱۸ نفت فروخته است.

ایران برای رسیدن به این هدف به چین و ناوگان سایه آن تکیه کرده است. به گفته وب سایت ردیابی کشتی TankerTrackers.com، این ناوگان اکنون شامل ۶۱۳ نفتکش، از جمله ۱۸۰ نفتکش بسیار بزرگ نفت خام است.

پالایشگاه‌های کوچک «قوری» چین که این ناوگان از آنها تغذیه می‌کند، کمتر در برابر تحریم‌ها آسیب‌پذیر هستند و عطش آنها برای نفت با تخفیف، بشکه‌های ایران را جذاب می‌کند. بر اساس گزارش کپیتال اکونومیکس، نفت ایران حدود ۱۵ درصد از واردات نفت خام چین را تشکیل می دهد. چین واردات نفت ایران را در آمار رسمی خود لحاظ نمی کند.

با این حال، ایران تنها گزینه قوری نیست. نفت روسیه – که غرب از زمان حمله مسکو به اوکراین در سال ۲۰۲۲ از آن دوری کرده است – نیز در لیست خرید انرژی چین قرار دارد. این به خریداران چینی این امکان را داده است که تقاضای تخفیف بیشتر برای بشکه های ایران کنند.

از زمان اعمال تحریم‌های جدید غرب علیه ایران در سال گذشته، ارزش نفت خام ایران نسبت به برنت کاهش یافته است: بر اساس داده‌های شرکت کپلر، اگر در ابتدای سال ۲۰۲۵ نفت ایران تنها یک دلار ارزان‌تر از شاخص جهانی بود، تا پایان سال این شکاف به ۸ دلار رسید.

همچنین تحویل نفت خام به پالایشگاه های چین دشوارتر و گران شده است. هزینه نقل و انتقالات موسوم به “کشتی به کشتی” – که برای پنهان کردن منشأ واقعی محموله ضروری است – افزایش یافته است زیرا تمام حلقه‌های زنجیره تامین نفت تحریم شده با هزینه‌های جدید و افزایش قیمت‌ها روبرو هستند.

همایون فلکشاهی، رئیس تجزیه و تحلیل نفت خام شرکت کپلر گفت: مشکل اصلی لجستیک است. لجستیک به معنای هزینه بالاتر است. لجستیک یعنی واسطه های بیشتر. و این به معنای درآمد کمتر است.”

تحلیلگران می‌گویند ایرانی‌ها همچنان راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌ها پیدا خواهند کرد، اما باید با درآمدهای پایین‌تر کنار بیایند.

انتظار می‌رود که هزینه‌های حمل و نقل نیز افزایش یابد زیرا دولت ترامپ به دنبال تانکرهای ناوگان سایه در آب‌های بین‌المللی است. ایالات متحده تاکنون شش نفتکش حامل نفت ایران، روسیه یا ونزوئلا را توقیف کرده و قول اقدامات بیشتری را داده است.

در همین حال، دستگیری نیکلاس مادورو، مرد قدرتمند ونزوئلا توسط دولت ترامپ در این ماه، تهران را از داشتن متحد و شریک دیرینه در بازار سیاه نفت محروم کرده است. تمایل ترامپ برای ریختن نفت ونزوئلا به بازار برای کاهش قیمت ها می تواند چالشی برای تهران باشد، اگرچه بازسازی صنعت ویران شده ونزوئلا سال ها طول خواهد کشید. در کوتاه مدت، کاهش جریان نفت کاراکاس به چین می تواند به ایران اجازه دهد تا سهم بازار خود را در آنجا افزایش دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا