تکنرخی شدن ارز و قاچاق؛ چالشهای بزرگ پیش روی صنعت لوازم خانگی :: افق میهن
دبیرکل انجمن صنایع لوازم خانگی به بررسی اثرات تک نرخی شدن ارز و قاچاق کالا بر این صنعت پرداخت و هشدار داد که ادامه روند فعلی می تواند به شدت بر تولید و اشتغال در دومین صنعت پیشرو کشور فشار وارد کند.
نسرین اوجاقی، دبیر انجمن صنعت لوازم خانگی ایران در گفت و گو با پایگاه خبری افق میهن درباره اجرای طرح تک نرخی ارز توضیح داد: شاید باید زودتر این اقدام انجام می شد تا میزان تاخیر در تخصیص ارز، دولت و بخش خصوصی را در تنگنا قرار ندهد. با این حال، این رویداد مهم و موثر است و می تواند پیامدهای مثبتی برای بازار داشته باشد.
وی افزود: تک نرخی شدن ارز در کوتاه مدت اثرات روانی و قیمتی بر مصرف کننده خواهد داشت. مردم ثبات بیشتری را در قیمت ها تجربه خواهند کرد و این می تواند به آرامش بازار کمک کند. این اقدام در میان مدت باعث تثبیت و تسریع روند واردات مواد اولیه و کالاهای ضروری برای تولیدکنندگان می شود.
اوجاقی ادامه داد: علاوه بر این تک نرخی شدن ارز می تواند مشوق خوبی برای توسعه صادرات و تسهیل برنامه ریزی تولیدکنندگان باشد چرا که با ثبات نرخ ارز می توان هزینه ها و قیمت گذاری منطقی را به طور دقیق پیش بینی کرد.
قاچاق؛ تهدیدی جدی برای تولید و اشتغال
دبیر انجمن صنایع لوازم خانگی در ادامه با اشاره به موضوع قاچاق تصریح کرد: قاچاق در هر زمینه ای اختلال ایجاد می کند و در صنعت لوازم خانگی نیز وضعیت به همین منوال است. متأسفانه قانون ملوان و رویه کولبری باعث شده بسیاری از وارداتی که قبلاً قاچاق محسوب می شد اکنون قانونی تلقی شود و دولت با استدلال حمایت از مرزنشینان برای این واردات تخفیفات مالیاتی و گمرکی اعمال کرده است.
وی افزود: این اقدام نه تنها تولید داخلی را مختل کرده، بلکه تهدیدی جدی برای اشتغال در این صنعت ایجاد کرده است. آمارها نشان می دهد بیش از ۷۰ درصد لوازم خانگی از مسیر ملوانی و کولبری وارد می شود و قانونی شدن آن فشار زیادی را بر دومین صنعت بزرگ کشور با بیش از یک میلیون شغل مستقیم و غیرمستقیم وارد کرده است.
اوجاقی تاکید کرد: در صورت عدم اصلاح این روند و بازنگری در سیاست های حمایتی، تولیدکنندگان و اشتغال در صنعت لوازم خانگی با چالش های جدی و جبران ناپذیری مواجه خواهند شد.
دبیر انجمن صنایع لوازم خانگی با اشاره به اهمیت اقدامات حمایتی گفت: به منظور حفظ ثبات بازار، ایجاد انگیزه برای صادرات و جلوگیری از آسیب به تولید و اشتغال، اتخاذ سیاست های ارزی شفاف، تخصیص به موقع منابع و برخورد جدی با قاچاق کالا ضروری است. در غیر این صورت این صنعت که نقش محرک اقتصادی و اشتغالزایی بالایی دارد با تهدید جدی مواجه خواهد شد.
