جنگ لفظی فرانسه و آمریکا؛ آیا کولرهای گازی واقعاً آفت اقلیمی هستند؟

زومیت: کولر گازی یکی از موثرترین ابزارها برای فرار از گرمای تابستان است، اما کارشناسان می گویند استفاده گسترده از آنها قیمتی پنهان برای آب و هوای زمین دارد.
وقتی افرادی که دوستشان دارید از گرمای شدید می میرند، طبیعی است که به دنبال مقصر باشید. در فرانسه برخی از مسئولان شهری معتقدند یکی از عوامل تشدید کننده بحران آب و هوا، وابستگی گسترده کشورهای ثروتمند به ویژه آمریکا به کولر است.
این بحث پس از آن مطرح شد که امانوئل گرگوار، شهردار جدید پاریس، در بحبوحه یکی از شدیدترین موج های گرما در تاریخ شهر به روزنامه لوموند گفت که نصب گسترده کولرهای خانگی راه حل خوبی نیست. وی تاکید کرد: کولرهای خانگی آفت هستند؛ زیرا با تخلیه گرما به محیط بیرون، دمای شهر را افزایش داده و مشکل را تشدید می کنند.
به گزارش فوتوریسم، اظهارات گرگوار با واکنش تند برخی رسانه ها و مفسران آمریکایی مواجه شد. آنها این دیدگاه را مسخره کردند و ادعا کردند که پاریسی ها معنای واقعی گرمای شدید را درک نمی کنند.
در پاسخ، آدری پولوار، معاون شهردار پاریس در پیامی در اینستاگرام از این موضع دفاع کرد. او نوشت کسانی که پاریس را به خاطر نداشتن کولر در هر خانه ای مسخره می کنند، ابتدا باید به سهم کشورشان در انتشار گازهای گلخانه ای نگاه کنند. پلوار همچنین به اقداماتی مانند کاهش انتشار کربن، توسعه انرژی های پاک و پاکسازی رودخانه سن اشاره کرد و گفت: کشورهایی که بیشترین نقش را در ایجاد بحران اقلیمی داشتند، نباید به دیگران نحوه مقابله با آن را آموزش دهند.
پاسخ دانشمندان مثبت است، اما موضوع به این سادگی نیست. بر اساس برآوردها، اگر هم مصرف برق کولرها و هم نشت گازهای مبرد در نظر گرفته شود، سیستم های تهویه مطبوع حدود 3.2 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تشکیل می دهند. همچنین این دستگاه ها حدود 7 درصد از برق مصرفی جهان را مصرف می کنند.
آمریکا در این آمار سهم بسزایی دارد. برخلاف کشورهایی مانند فرانسه یا آلمان، اکثر خانه های آمریکایی مجهز به سیستم تهویه مطبوع هستند. تنها بین ماههای می تا آگوست، استفاده از کولرها در ایالات متحده به طور متوسط حدود 150 میلیون تن در ماه است. دی اکسید کربن تولید میکند. این رقم تقریباً برابر با کل آزادسازی سالانه است دی اکسید کربن هلند برابر است.
دستگاه های تهویه مطبوع حدود 3.2 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تشکیل می دهند و نزدیک به 7 درصد از برق جهان را مصرف می کنند.
البته نباید فرانسه را قربانی گرمایش زمین دانست. این کشور همچنین در طول تاریخ صنعتی خود حدود 40 میلیارد تن تولید کرده است.
در عین حال، فرانسه به عنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان، منابع مالی و زیرساخت های لازم را برای سازگاری با امواج گرما و حمایت از شهروندان آسیب پذیر دارد. در حالی که بسیاری از کشورهای فقیر مانند افغانستان، پاپوآ گینه نو، گواتمالا، هندوراس و نیکاراگوئه از چنین امکاناتی بهره مند نیستند.
تحقیقات نشان می دهد که اگر کشورهای کم درآمد به اندازه کشورهای ثروتمند به کولر گازی دسترسی داشته باشند، افزایش مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای می تواند تا سال 2050 حدود 0.05 درجه سانتیگراد به گرمایش زمین اضافه کند و این افزایش، دستیابی به اهداف اقلیمی را دشوارتر خواهد کرد.
در نهایت، مسئله تنها این نیست که دستگاه های تهویه مطبوع با مصرف برق و انتشار گازهای گلخانه ای به گرمایش جهانی کمک می کنند. اما آنها همچنین به نمادی از نابرابری آب و هوایی تبدیل شده اند. کشورهای ثروتمند که سهم عمده ای در انتشار گازهای گلخانه ای تاریخی داشته اند، امروزه می توانند با استفاده از انرژی بیشتر از خود در برابر افزایش امواج گرما محافظت کنند.
از سوی دیگر بسیاری از کشورهای کم درآمد که کمترین نقش را در ایجاد این بحران داشته اند، نه توان مالی خرید و استفاده گسترده از کولر گازی را دارند و نه شبکه برق و زیرساخت های لازم برای استفاده از آن را دارند. در نتیجه ساکنان این کشورها بیش از سایرین در معرض امواج مهلک گرما قرار دارند و در حالی که کمترین سهم را در تغییرات اقلیمی داشته اند، بیشترین هزینه انسانی را نیز می پردازند.










