حمید علیدوستی کیست؟ بیوگرافی، افتخارات و کارنامه فوتبالی پدر ترانه علیدوستی
گزارش کردن اخبار فوریوی پس از ماه ها مبارزه با سرطان پروستات و استخوان بر اثر ایست قلبی در بیمارستان عرفان نیایش تهران درگذشت. پایانی تلخ برای فوتبالیستی که نامش با یکی از مهمترین ادوار تاریخ فوتبال ایران گره خورده است.
علیدوستی متولد ۲۱ اسفند سال ۱۳۳۴ در تهران بود. فوتبال حرفه ای خود را از باشگاه تهرانجوان آغاز کرد اما بخش مهمی از دوران درخشش خود را با پیراهن تیم هما گذراند. مهاجمی تکنیکی، باهوش و گلزن که بدون حضور در استقلال و پرسپولیس توانست جایگاه مهمی در فوتبال ایران پیدا کند.
بیشتر بخوانید:
از خیابان های تهران تا لیگ قهرمانان اروپا داستان شگفت انگیز ستاره حبیب زاده
داستان عجیب پدر آرش یوشیدا پدری که آرزوی برافراشتن پرچم ایران را به ژاپن برد.
وقتی علی پروین در دیدار با پدر موشکی ایران غافلگیر شد ماجرا چه بود؟
از یک بوسه ممنوع تا فتح قله های فوتبال ملکه فوتبال که نماد تغییر شد الکسیا پوتیاس کیست؟
در تیم ملی بدرخشید و فوتبال آلمان را تجربه کنید
علیدوستی از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۵ در تیم ملی فوتبال ایران حضور داشت و در ۲۷ بازی ملی ۱۵ گل به ثمر رساند. حضور در جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ و بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ از مهمترین بخش‌های کار ملی او است.
یکی از نکات متفاوت زندگی حرفه ای علیدوستی حضور او در فوتبال آلمان بود. او در سال ۱۳۶۵ به این کشور رفت و پیراهن تیم زالمارور را در بوندسلیگا ۲ بر تن کرد. علیدوستی در فصل ۱۹۸۶-۱۹۸۷ در ۳۰ بازی ۱۰ گل به ثمر رساند. تجربه ای که در آن سال ها برای یک فوتبالیست ایرانی اتفاقی نادر به حساب می آمد.
از مربیگری گرفته تا دنیای فرهنگ و هنر
علیدوستی پس از پایان دوران بازیگری به مربیگری روی آورد و هدایت تیم هایی چون هما، پیکان، سایپا و تراکتور را بر عهده گرفت. او همچنین سرمربی تیم های ملی زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال ایران بود. آخرین فعالیت ورزشی وی همکاری با باشگاه چادرملو اردکان به عنوان مدیر فنی و مسئول آکادمی بود.
اما علیدوستی فقط فوتبالیست نبود. علاقه جدی او به ادبیات، سینما و موسیقی تصویری متفاوت از یک چهره ورزشی ایجاد کرد. او پدر ترانه علیدوستی بازیگر سرشناس سینمای ایران بود و مستند «سمفونی حمید» به کارگردانی جعفر صادقی نیز روایتی از زندگی شخصی و حرفه ای او را ارائه می دهد.
درگذشت حمید علیدوستی فوتبال ایران را از داشتن یکی از مهاجمان مطرح نسل خود محروم کرد. بازیکنی که مسیر متفاوتی را انتخاب کرد و نه تنها با گل های ملی، بلکه با تجربه حضور در فوتبال اروپا و شخصیت فرهنگی نام خود را در خاطره فوتبال ایران ثبت کرد.
