خدمه آرتمیس با «داستانهای مهیج» از اکتشافات ماه به زمین بازمیگردند
در حالی که آنها برای بازگشت به زمین آماده می شوند، خدمه آرتمیس ۲ می گویند که “تصاویر بسیار بیشتری” و “داستان های بسیار بیشتری” برای به اشتراک گذاشتن با جهان دارند.
چهار فضانورد حاضر در این فضاپیما ماموریت خود را در اطراف ماه به پایان رسانده اند و انتظار می رود فردا (جمعه) حدود ساعت ۲۰:۰۰ به وقت شرقی در سواحل سن دیگو فرود آیند.
ویکتور گلاور خلبان ماموریت در گفتگو با رسانه ها از فضا گفت که خدمه مشتاق هستند آنچه را که دیده اند با جهان به اشتراک بگذارند.
این اولین بار است که از زمان پرواز تاریخی آنها بر روی ماه از این تیم خبری می شود. پروازی که باعث شد آنها دورتر از هر انسان دیگری به ماه سفر کنند.
ویکتور گلاور در کنفرانس تلفنی عصر چهارشنبه در پاسخ به سوالی درباره بازگشت به زمین گفت: “ما باید برگردیم.” “شما تا کنون داده های زیادی دیده اید، اما چیزهای خوب بیشتری نیز با ما در راه است.”
او گفت: “تصاویر بسیار بیشتر و داستان های بسیار بیشتری وجود دارد.”
وی افزود: «تا آخر عمرم درباره همه این چیزها فکر خواهم کرد و صحبت خواهم کرد.
فضاپیمای اوریون، بخشی از ماموریت آرتمیس ۲، روز دوشنبه در حدود ساعت ۱:۵۶ بعد از ظهر به وقت شرقی، رکورد سفر انسان را شکست و رکورد ۴۰۰۰۰۰ کیلومتری را که توسط ماموریت آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ ثبت شده بود، شکست.
این فضاپیما قصد فرود بر روی ماه را نداشت، بلکه در اطراف سمت پنهان آن که هرگز از زمین قابل مشاهده نیست پرواز کرد. ماهوارهها قبلاً از سمت دور ماه عکس گرفتهاند، اما فضانوردان اولین چشمهای انسانی بودند که بخشهایی از سطح سمت دور و دهانههای وسیع و دشتهای گدازهای آن را دیدند.
در آخرین کنفرانس خبری مجازی در مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون، چهار فضانورد بار دیگر در یک پخش زنده با یک میکروفون در میان آنها صحبت کردند.
هر کدام به نوبت به سوالات خبرنگاران پاسخ دادند.
لس آنجلس تایمز از خدمه در مورد ۴۰ دقیقه “تنهایی عمیق” زمانی که ارتباط آنها با زمین قطع شد پرسید.
فرمانده رید وایزمن گفت که خدمه باید کارهای علمی زیادی انجام دهند و این “احتمالاً مهمترین رصد ماه برای تیم زمین شناسی ما است.”
او گفت: “اما ما چهار نفر یک لحظه وقت گذاشتیم، کلوچه هایی را که جرمی آورده بود خوردیم و تقریباً سه یا چهار دقیقه وقت گذاشتیم، درست به عنوان یک گروه تا واقعاً به جایی که هستیم فکر کنیم.”
برای ویکتور گلاور، “بزرگترین هدیه” این ماموریت، دیدن ماه گرفتگی از سمت دور ماه بود.
برای رید وایزمن، “نقطه عطف” زمانی بود که تیم او یک دهانه در ماه را به نام همسر ویزمن، کارول، که در سال ۲۰۲۰ بر اثر سرطان درگذشت، نامگذاری کرد.
رید گفت: «وقتی جرمی نام کارول را نوشت… احساساتم بر من غلبه کرد و به آن طرف نگاه کردم و کریستینا را دیدم که گریه میکرد.
او ادامه داد: برای من شخصاً آن لحظه اوج ماموریت بود.
این گروه از فضانوردان همچنین گفتند که اخبار خود را از سیاره زمین از اعضای خانواده خود دریافت می کنند.
رید وایزمن گفت: “آنها منبع اصلی ما برای دیدگاه مردم در مورد چگونگی انجام این ماموریت بوده اند.” و سپس افزود: بدیهی است که همه نظرات آنها مغرضانه است.
وقتی ربکا مورل، سردبیر علمی بیبیسی نیوز از کریستینا کخ پرسید که خدمه بعد از ماموریت چه چیزی را بیشتر از همه از دست میدهند، او گفت که دلشان برای «رفاقت» تنگ خواهد شد.
خدمه اکنون با چند روز آرامتر بررسی و آزمایش قبل از مرحله نهایی روبرو هستند: شیرجه آتشین در جو با سرعت نزدیک به ۲۰۲۳۳ کیلومتر در ساعت و فرود چتر نجات در اقیانوس آرام که سپر حرارتی و سیستمهای بازیابی کپسول را آزمایش میکند.
منبع: بی بی سی
