راز ژنتیکی داوینچی؛ دیانای هنرمند نامدار رنسانس احتمالاً از نقاشی او استخراج شده است
زومیت: برای اولین بار، دانشمندان موفق به استخراج DNA از نقاشی دوره رنسانس منسوب به لئوناردو داوینچی شدند.
دانشمندان می گویند این امکان برای اولین بار وجود دارد که دینا لئوناردو داوینچی از یک نقاشی مربوط به دوره رنسانس استخراج شده است.
بخش استخراج شده در طرحی با مداد قرمز به نام «فرزند مقدس» پنهان شده بود که برخی معتقدند توسط خود داوینچی کشیده شده بود. این DNA با مواد ژنتیکی بازیابی شده از نامه ای در قرن پانزدهم که توسط فروزینو نوشته شده بود، مطابقت داشت دی نوشته شده توسط سر جووانی داوینچی، پسر عموی آنتونیو داوینچی، پدربزرگ لئوناردو، شباهت هایی دارد.
به طور خاص، طرح کودک مقدس و نامه هر دو حاوی توالی های کروموزوم Y هستند که با یک “هاپلوگروه” یا دودمان ژنتیکی مشترک در توسکانی (محل تولد لئوناردو داوینچی) مطابقت دارند. از آنجایی که توالیهای کروموزوم Y تقریباً بدون تغییر از پدر به پسر منتقل میشوند، بازیابی آن توالیها «نقطه شروع عالی» برای محققانی است که میخواهند دینا لئوناردو داوینچی را بازیابی کند.
با این حال، برخی از کارشناسان معتقد نیستند که لئوناردو داوینچی خود «فرزند مقدس» را کشیده است و می گویند احتمالا یکی از شاگردانش این طرح را کشیده است. در نتیجه مشخص نیست که آیا واقعاً دینای به دست آمده از این نقاشی متعلق به خود داوینچی است یا خیر. این ماده ژنتیکی ممکن است متعلق به یکی از شاگردان او یا هر تعدادی از محافظان با ریشه توسکانی باشد که در طول سال ها این نقاشی را انجام داده اند.
محققان می خواهند بازسازی دینا داوینچی به اعتبار بخشی از آثار هنری او کمک کند. برخی از کارشناسان همچنین پیشنهاد می کنند که مواد ژنتیکی دانشمند ایتالیایی ممکن است عوامل بیولوژیکی پشت توانایی های هنری استثنایی و سایر توانایی های او مانند بینایی بهتر از معمولی را آشکار کند.
مشکل دیگر محل دفن کاترینا است دی میئو لیپی، مادر داوینچی ناشناخته است. وقتی لئوناردو را به دنیا آورد، نوجوان و خدمتکار بود. اگر بقایای او پیدا شود، دیانای میتوکندری او را میتوان با نقاشی کودک مقدس مقایسه کرد. دیانای میتوکندری از مادر به فرزند منتقل میشود و معمولاً در مقایسه با دیانای کروموزومی، مقدار بیشتری از خود را روی اجسام باقی میگذارد.
دی میتوکندری NA در مقایسه با دی کروموزومی راحت تر روی اجسام یافت می شود. زیرا تعداد آن در سلول ها بسیار بیشتر است. دیانای کروموزومی در هسته سلول قرار دارد و هر سلول تنها دو نسخه از آن دارد، یکی از مادر و دیگری از پدر. اما دیانای میتوکندری در میتوکندری قرار دارد و هر سلول صدها تا هزاران میتوکندری دارد و هر میتوکندری حاوی چندین نسخه از دی است. بنابراین وقتی سلول ها روی یک جسم فرود می آیند، DNA دی میتوکندری بسیار بیشتر از DNA دی کروموزومی روی آن باقی می ماند و شانس یافتن آن بیشتر است.
همچنین دانشمندان اجازه دسترسی به مقبره پدر داوینچی در فلورانس را ندارند. شاید دینا کروموزوم Y را برای مقایسه با طرح کودک مقدس پیدا کند. خود داوینچی فرزندی نداشت. چون هرگز ازدواج نکرد. بنابراین، یکی از گزینه های باقی مانده، یافتن سایر بستگان مذکر خانواده داوینچی و مقایسه توالی کروموزوم Y آنها با نمونه فرزند مقدس است.
در حال حاضر، محققان در حال بررسی سه استخوان به دست آمده از مقبره خانوادگی در ایتالیا، جایی که پدربزرگ لئوناردو در آنجا دفن شده است، و همچنین نمونه های شناخته شده باقی مانده را بررسی می کنند. دی NA می گیرند. آنها همچنین در حال بررسی هستند دیآنها یک دسته مو هستند که در سال ۱۸۶۳ در آمبرویز پیدا شد و ممکن است از ریش لئوناردو داوینچی باشد.
مطالعات لئوناردو داوینچی در مورد پاهای اسب (۱۴۸۰-۱۴۹۵)
اما موانع زیادی بر سر راه وجود دارد. به عنوان مثال، مقبره داوینچی در فرانسه در طول انقلاب فرانسه تا حدی ویران شد و بقایای او یا از بین رفتند یا با اجساد دیگر هنگامی که به محل تدفین جدید در کلیسای سنت هوبرت در آمبرواز منتقل شدند. اگرچه این احتمال وجود دارد که این قبر حاوی استخوان هایی با دیدا وینچی باشد، اما محققان اجازه دسترسی به توالی مواد ژنتیکی از این گور را ندارند تا زمانی که نمونه قابل اعتمادی برای مقایسه در جای دیگری پیدا کنند.
این وضعیت دانشمندان را مجبور به استخراج DNA از آثار هنری داوینچی کرده است. این هم آسان نیست: برخی از آثار قابل دسترس نیستند و برخی دیگر مانند «بررسی پاهای جلوی اسب» اثری از دیآنها انسان ندارند. تا به امروز، کودک مقدس تنها نقاشی منسوب به لئوناردو داوینچی است که شامل یک انسان است. اما صحت این اثر مورد بحث است.
نویسندگان مطالعه در حال حاضر روی همه سرنخ های موجود کار می کنند. علاوه بر تار موی کشف شده (اگر واقعاً متعلق به داوینچی باشد) و شواهد مستقیم از قبر او، محتمل ترین منبع دینا دست نوشته ها و نقاشی هایی است که می دانیم خود داوینچی کشیده یا نوشته است.
دانشمندان امیدوارند یافته های آنها مقامات را متقاعد کند که اجازه دهند آثار داوینچی بیشتری برای نمونه برداری بررسی شوند. دومینیکو لورنزا، مورخ هنر در دانشگاه کالیاری، میگوید، برای مثال، یک دفترچه مشاهدات ۷۲ صفحهای به نام لستر کدکس دارای اثر انگشتی است که تقریباً به طور قطع متعلق به داوینچی است و گزینه خوبی برای نمونهگیری است.
یافته های تحقیق هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است و در پایگاه داده Bioarchive منتشر شده است.
