ردپای گمشده انسان خردمند؛ اجداد ما ۱۰۰هزار سال پیش در فتح جهان ناکام ماندند

پایگاه خبری تحلیلی افق میهن (ofoghmihan.ir):

کشف ابزار سنگی در عمان نشان می دهد که گروهی از انسان ها ۱۰۰۰۰۰ سال پیش آفریقا را ترک کردند، اما در نبرد نابرابر با آب و هوا شکست خوردند و ناپدید شدند.

همه جمعیت‌های غیر آفریقایی امروز بازماندگان یک موج مهاجرت انسانی هستند که بین ۷۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ سال پیش قاره اجدادی خود را ترک کردند و در سراسر جهان پراکنده شدند. اما شواهد باستان شناسی فرضیه هیجان انگیزتری را نیز مطرح می کند. گروه‌هایی از انسان‌ها احتمالاً خیلی زودتر از این تاریخ از آفریقا بیرون آمده‌اند. اما آنها نتوانستند موقعیت خود را تثبیت کنند و هیچ میراث ژنتیکی ماندگاری از خود باقی نگذاشتند. اکنون، به لطف یافته های جدید، ممکن است سرانجام دلیل این شکست تاریخی مشخص شود.

به گزارش IFL Science، تجزیه و تحلیل چهار مکان ماقبل تاریخ در منطقه ظفار عمان دریچه جدیدی به گذشته گشوده است و نشان می دهد که این قسمت از شبه جزیره عربستان بین ۱۰۹۰۰۰ تا ۹۵۰۰۰ سال پیش خانه انسان های انسان خردمند بوده است. بر اساس یافته‌های جدید، انسان‌های باستانی ساکن در این منطقه ابزارهایی را با استفاده از فناوری «نوبی لولوآ» ساخته‌اند. یک فناوری پیشرفته در تراش سنگ که اولین بار در حدود ۱۵۰۰۰۰ سال پیش در دره نیل ظاهر شد و آثار حرکت انسان از شمال آفریقا به سرزمین های جدید را نشان می دهد.

در حدود ۱۱۵۰۰۰ سال پیش، کاهش سطح دریا، عرض تنگه باب المندب را از ۳۰ کیلومتر به تنها ۵ کیلومتر کاهش داد و فرصت طلایی را برای جوامع پیشرو فراهم کرد تا از این گذرگاه آبی عبور کنند و پا به شبه جزیره عربستان بگذارند. مهاجران پس از ورود به این سرزمین با آب و هوای کاملاً متفاوت با بیابان های امروزی مواجه شدند. منظره ای سرسبز و مرطوب که تمام امکانات لازم برای بقای آنها را داشت.

یافته های زمین شناسی وجود دریاچه های وسیعی را در حدود ۱۰۰۰۰۰ سال پیش تایید می کند و رشد فعال استالاکتیت ها و استالاگمیت ها در غارهای منطقه نیز حاکی از جریان مداوم آب زیرزمینی در آن زمان است. اما عصر طلایی زیاد دوام نیاورد و حدود ۹۳۰۰۰ سال پیش، ابزارهای لولوآ نوبی به طور ناگهانی از پرونده باستان شناسی حذف شدند. مصنوعات بعدی که به عنوان صنعت «میدیان» شناخته می شوند، هیچ شباهتی یا ارتباط تکنولوژیکی با ابزار قبلی ندارند. موضوعی که از فرضیه انقراض یا ناپدید شدن کامل سازندگان اصلی پشتیبانی می کند.

داده های دیرینه اقلیم شناسی نشان می دهد که خروج آن انسان ها از صحنه تاریخ همزمان با دوره خشکسالی شدید و فروپاشی محیطی بوده است. چشمه هایی که زمانی از سطح آب زیرزمینی تغذیه می شدند، به دلیل تغییرات آب و هوایی به حوضچه های خشک و بایر تبدیل شدند و ادامه حیات این جوامع کوچک را غیرممکن کردند.

نتایج تحقیق به وضوح نشان می دهد که اولین تلاش های انسان برای ترک آفریقا به شدت به شرایط آب و هوایی وابسته بوده و از نظر جمعیت بسیار آسیب پذیر بوده است. قبل از اینکه گونه ما به طور دائم در سراسر جهان مستقر شود، چندین دوره شکست و انقراض محلی را تجربه کرد. جالب اینجاست که ابزارهای مشابهی در شرق مدیترانه هم سن پیدا شده است که نشان می دهد دو گروه مرتبط آفریقا را همزمان ترک کردند.

مسیر جنوبی که به عربستان مرکزی ختم می‌شد، به بن‌بستی برای گروهی از مهاجران تبدیل شد که قبل از ملاقات با نئاندرتال‌ها یا سایر انسان‌های اوراسیا جان خود را از دست دادند. اما گروه شمالی، در خاورمیانه، احتمالاً با نئاندرتال‌ها برخورد کرده و حتی با هم ازدواج کرده‌اند. با این حال، سرنوشت آنها نیز با شکست به پایان رسید، زیرا هیچ اثر ژنتیکی از این انسان های اولیه در نسل های بعدی باقی نمانده است.

در نهایت، این تحقیق بر این واقعیت تأکید دارد که استعمار موفق اوراسیا تنها پس از ۸۰۰۰۰ سال پیش ممکن شد. پراکندگی های قبل از این تاریخ صرفاً تلاش های ناموفقی بود که به دلیل شکنندگی جمعیت نتوانست جای پایی دائمی در خارج از قاره آفریقا ایجاد کند.

نسخه پیش از انتشار این مطالعه در میدان پژوهش موجود است.

منبع: زومیت