سرنخ تازه برای پرسشی دیرینه؛ چرا تاج خورشید از سطح آن داغتر است؟
زومیت: دانشمندان با استفاده از داده های کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا به سرنخ جدیدی در مورد یکی از بزرگترین اسرار خورشید دست یافته اند.
سالهاست که دانشمندان با این سوال بزرگ روبرو بودهاند: چگونه ممکن است تاج خورشیدی که از سطح خورشید دور است، دمایی چند صد برابر سطح خورشید داشته باشد؟
دمای سطح مرئی خورشید که فوتوسفر نامیده می شود، حدود 5500 درجه سانتیگراد است. اما دمای تاج خورشید به بیش از یک میلیون درجه سانتیگراد می رسد. این تفاوت با انتظارات دانشمندان مطابقت ندارد، زیرا معمولاً هر چه از منبع گرما دورتر باشیم، دما باید کاهش یابد. اکنون گروهی از محققان دانشگاه آلاباما ممکن است بر این باور باشند که پاسخ این معما در چیزی است که تاکنون به آن توجه چندانی نشده است. غبار کیهانی
طبق گزارش Space.com، این کشف با استفاده از داده های کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا انجام شده است. این کاوشگر با پرواز به فاصله 6.1 میلیون کیلومتری از تاج خورشید، بیش از هر فضاپیما دیگری به ستاره ما نزدیک شده است. این نزدیکی بیسابقه به دانشمندان این امکان را داده است که محیط اطراف خورشید را با دقتی که قبلاً ممکن نبود، مطالعه کنند.
اگر تا به حال خورشید گرفتگی کامل را دیده اید، احتمالا هاله ای سفید ریسمان مانند در اطراف خورشید دیده اید. این هاله تاج خورشید است.
دمای تاج خورشید به بیش از یک میلیون درجه سانتیگراد می رسد در حالی که دمای سطح آن حدود 5500 درجه سانتیگراد است.
تا به حال، دانشمندان فکر می کردند که غبار نمی تواند در نزدیکی خورشید زنده بماند. دمای بسیار بالای تاج خورشید باعث می شود این ذرات خیلی سریع متلاشی شوند، بنابراین هیچ کس انتظار نداشت که در این محیط نقشی داشته باشند. به همین دلیل، کاوشگر پارکر حتی به یک آشکارساز گرد و غبار اختصاصی نیز مجهز نیست. اما این فضاپیما مجموعه ای از آنتن ها و مغناطیس سنج ها دارد که میدان های مغناطیسی و امواج رادیویی اطراف خورشید را اندازه گیری می کند.
در حین بررسی داده های این ابزار، دانشمندان با افزایش ناگهانی ولتاژ مواجه شدند که توضیح واضحی برای آن وجود نداشت. محققان بر این باورند که این سیگنال ها زمانی ایجاد می شوند که ذرات بسیار ریز گرد و غبار با سرعت بالا به بدنه کاوشگر برخورد کرده و ابری از ذرات باردار تولید کنند.
محققان دو سناریو اصلی را پیشنهاد کرده اند. در سناریوی اول، جرم ذرات غبار باعث می شود که انرژی امواج آلفون مسافت بیشتری را در تاج خورشیدی طی کند و انرژی در مناطق دورتر آزاد شود. در سناریوی دوم، بار الکتریکی غبار برهمکنش بین ذرات پلاسما و میدان مغناطیسی خورشید را افزایش میدهد. در این حالت انرژی سریعتر به گرما تبدیل می شود و دمای همان ناحیه به شدت افزایش می یابد. به گفته محققان، تعادل بین این دو مکانیسم دقیقا مشخص می کند که انرژی در کدام قسمت از تاج خورشیدی آزاد می شود.
این یافته ها نگاه دانشمندان به محیط اطراف خورشید را تغییر می دهد. اگر نقش گرد و غبار تایید شود، ماموریت های خورشیدی آینده باید ابزارهای ویژه ای برای شناسایی و اندازه گیری این ذرات داشته باشند.
