قورباغهای در معرض خطر انقراض در استرالیا در بخشی غیرمعمول از بدنش مانند سنگ اوپال میدرخشد
طبیعت گاهی شگفت انگیزترین اثرات خود را در عجیب ترین مکان ها پنهان می کند.
به گزارش افق میهن و به نقل از sciencealert; در نگاه اول، قورباغه زنگوله ای سبز و طلایی استرالیایی (Ranoidea aurea) تفاوت چندانی با سایر قورباغه ها ندارد. فقط علائم بیشتری روی بدنش دارد، اما در کل کاملاً عادی به نظر می رسد.
اما وقتی این قورباغه پاهای عقب خود را برای پریدن باز می کند، راز شگفت انگیزش فاش می شود.
دانشمندان کشف کرده اند که سطح داخلی ران این قورباغه هنگام حرکت درخشش آبی و رنگین کمانی نشان می دهد. پدیده ای به نام “رنگین کمانی ساختاری” به ندرت در دوزیستان مشاهده شده است.
رنگین کمانی چیست؟
جان گولد، زیست شناس محیط زیست در دانشگاه نیوکاسل استرالیا می گوید:
رنگین کمانی زمانی اتفاق می افتد که رنگ یک سطح با تغییر زاویه دید تغییر می کند. دو نفر که از دو زاویه متفاوت به یک نقطه نگاه می کنند ممکن است رنگ های متفاوتی را ببینند. “این یک پدیده نوری شگفت انگیز است، اما در دوزیستان بسیار به ندرت گزارش شده است.”
رنگ پوست این قورباغه چگونه ایجاد می شود؟
طبیعت به طور کلی از دو روش برای ایجاد رنگ استفاده می کند:
1. رنگدانه ها
سلول هایی مانند ملانوسیت ها بخشی از نور را جذب کرده و بخشی دیگر را با استفاده از رنگدانه های شیمیایی منعکس می کنند.
به عنوان مثال، سلول های زانتوفور حاوی رنگدانه زرد هستند. این سلول ها نور آبی را جذب می کنند و باعث می شوند بافت زرد به نظر برسد.
2. ساختارهای میکروسکوپی
نوع دیگری از سلول به نام iridophore هیچ رنگدانه ای ندارد.
در عوض، درون آنها صفحات کریستالی بسیار ریز وجود دارد که طول موجی تقریباً برابر با نور مرئی دارند. این کریستال ها نور را به شیوه ای خاص منعکس می کنند و رنگ های درخشان و گاهی تغییر می دهند.
چرا این قورباغه سبز است؟
پوست این قورباغه ترکیبی از هر دو نوع سلول است.
لایه زرد زانتوفورها روی لایه ای از ایریدوفورها قرار می گیرد که نور آبی را منعکس می کند. ترکیب نور آبی و رنگدانه زرد رنگ سبز روشن بدن قورباغه را ایجاد می کند.
این ویژگی در بسیاری از دوزیستان طبیعی است.
کشف تصادفی یک ویژگی عجیب
جان گولد هنگام تحقیق بر روی جمعیت این قورباغه ها در جزیره کوراگانگ استرالیا متوجه نکته عجیبی شد.
وقتی به آرامی پاهای عقب قورباغه ها را باز کرد و آنها را چرخاند، نه تنها رنگ آبی دیده می شد. در عوض، بسته به زاویه دید، رنگ ها بین:
* سبز
* آبی
*فیروزه
* و گاهی حتی طیف های گرمتر
در حال تغییر بودند
این دقیقاً مشخصه رنگین کمانی واقعی است.
درخششی مانند سنگ عقیق
دانشمندان می گویند که این پدیده همان اصل فیزیکی است که باعث درخشش می شود:
* سنگ عقیق
* رنگین کمانی قطرات آب
* و بال های براق بسیاری از پروانه ها و حشرات
خواهد بود
گولد توضیح می دهد:
رنگین کمانی واقعی تنها زمانی رخ می دهد که ساختارهای میکروسکوپی به شکلی منظم در کنار هم چیده شوند، درست مانند آنچه در بال های پروانه می بینیم.
او می گوید این کشف نشان می دهد که رنگ آبی این قسمت از بدن قورباغه صرفاً نتیجه پراکندگی تصادفی نور نیست، بلکه نتیجه چیدمان دقیق صفحات کریستالی منعکس کننده نور است.
چرا فقط پاهای عقب می درخشند؟
این کشف سؤالات جدیدی را ایجاد کرده است.
اگر سلول های ایریدوفور در سرتاسر پوست قورباغه وجود دارد، چرا فقط سطوح داخلی پاهای عقبی این درخشش رنگین کمانی را نشان می دهند؟
و مهمتر از آن:
اصلا این براق چه فایده ای دارد؟
احتمالا راهی برای فرار از شکارچیان
گولد معتقد است که این ویژگی ممکن است بخشی از سیستم دفاعی قورباغه باشد.
او می گوید:
قبلاً تصور میشد که رنگ آبی داخل رانها نقش مهمی در دفع شکارچیان بازی میکند. یافتههای ما نشان میدهد که رنگین کمانی ممکن است این پیام هشدار را قویتر و جلبکنندهتر کند، به خصوص زمانی که قورباغه در حال حرکت یا پریدن است.
در واقع، هنگام پریدن، این فلش ناگهانی ممکن است برای لحظه ای شکارچی را گیج کند یا حواس او را پرت کند و به قورباغه فرصتی برای فرار بدهد.
کشفی که نشان می دهد ما هنوز چیز زیادی نمی دانیم
بررسی منابع علمی نشان می دهد که تاکنون تنها تعداد بسیار کمی از گونه های دوزیست به رنگین کمانی واقعی شناخته شده اند.
به گفته محققان، این کشف نشان می دهد که حتی در گونه هایی که سال ها مورد مطالعه قرار گرفته اند، هنوز ویژگی های ناشناخته زیادی وجود دارد.
گولد نتیجه می گیرد:
قورباغه زنگوله ای سبز و طلایی یکی از شناخته شده ترین گونه های استرالیاست. این کشف نشان می دهد که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری و کشف در مورد دنیای حیوانات وجود دارد.”
نتایج این تحقیق در مجله Austral Ecology منتشر شده است.
