اخبار اقتصاد ایران

لزوم افزایش تاریخ گارانتی کالاهای خریداری‌ شده :: افق میهن

یکی از دغدغه های جدی شهر لوازم خانگی فروش کالاهایی است که تاریخ گارانتی آنها تا زمان باز شدن کالا به پایان می رسد.

به گزارش افق میهن؛ همزمان با افزایش ورود کالاهای خریداری شده با تسهیلات به بازار آزاد، موضوع نحوه فعال سازی گارانتی این کالاها به یکی از موضوعات مطرح شده در بازار لوازم خانگی تبدیل شده است.

کاهش قدرت خرید مشتریان و شرایط سخت فروش، شهر لوازم خانگی را به اجرای طرح جشنواره ارزان قیمت و اعمال تخفیف مستقیم بر روی اجناس سوق داده است. طرحی که میزان تخفیف های آن با توجه به شرایط تغییر می کند تا تا انتها جذابیت لازم را برای مشتری داشته باشد مهر ماه نیز ادامه دارد.

منطق اجرای این طرح بر این اساس است که در شرایط فعلی مشتری نقدینگی را به حلوای اعتباری ترجیح می دهد و تخفیف مستقیم محصول می تواند قدرت خرید او را افزایش دهد. این پروژه تاکنون با استقبال خوبی مواجه شده و حداقل یک هفته دیگر ادامه خواهد داشت، البته ادامه آن پس از این مدت هنوز مشخص نیست.
به عنوان مثال؛ در حال حاضر «پاکشوما» فقط ماشین ظرفشویی را به شهر لوازم خانگی تحویل می دهد. امکان تامین ماشین ظرفشویی برای این سازنده وجود دارد اما در قسمت ماشین لباسشویی با مشکل موجودی مواجه شده است. بنابراین تولیدکنندگان هر کالایی که دارند عرضه می کنند.

دوره فروش نیز با توجه به وضعیت بازار و موجودی انبار تغییر می کند. وقتی بازار گرم می شود، اغلب بر اساس موجودی کالا تغییر می کند و شهر لوازم خانگی بر این اساس مذاکره می کند.

یکی از مسائل شهر لوازم خانگی نحوه قیمت گذاری کالاهایی است که در دوره های مختلف و با قیمت های متفاوت خریداری شده اند. این سوال وجود دارد که آیا کالایی که فروشگاه قبلا خریداری کرده است باید بر اساس نرخ دلار فعلی مثلا ۲۳۰ هزار تومان قیمت گذاری شود؟

در این خصوص باید گفت که قیمت گذاری در شهر لوازم خانگی تقریبا بر اساس شرایط روز است. ممکن است همزمان دو محصول کاملا مشابه با کد و مدل یکسان در مجموعه وجود داشته باشد که یکی مربوط به خرید قبلی و دیگری مربوط به خرید جدید است.

معمولاً امکان وجود هر دو محصول در شعبه مرکزی وجود دارد، اما در شعب شهرستان تا زمانی که موجودی قبلی به اتمام نرسد، محصول جدید موجود نخواهد بود. زیرا ارائه همزمان دو محصول یکسان با دو قیمت متفاوت ممکن است این تصور را برای مشتری ایجاد کند که کالای گران‌تر محصول بهتری است. در حالی که هر دو یک محصول با کد و مدل یکسان هستند.

دوره گردش کالا نیز کوتاه شده و خرید لوازم خانگی با حجم کمتری انجام می شود. یعنی کالا در فاصله کمتری وارد و فروخته می شود. دیگر شرایط به گونه ای نیست که بشود شش ماهه با قیمت امروز خرید.

موجودی فعلی عمدتاً نتیجه خریدها و نیازهای جدید است مهر ماه نیز خریداری شده است; پس تا آخر مهر هیچ خرید دیگری انجام نخواهد شد. شرایط بازار اجازه نمی دهد ریسک خرید بیشتر را بپذیرید. این وضعیت یک شمشیر دولبه است. خطر ممکن است به نفع مجموعه تمام شود و ممکن است باعث زیان شود.

به همین دلیل شهر لوازم خانگی باید با احتیاط حرکت کند. یکی از دغدغه های جدی شهر لوازم خانگی، فروش کالاهایی است که با تسهیلات خریداری می شود و سپس در بازار آزاد به فروش می رسد. موضوعی که ظاهرا با وجود پیگیری های صورت گرفته حل نشده است. در این بین گروهی با نام شهر لوازم خانگی اقدام به فروش وام می کنند.

در خصوص مجموعه ای که در صادقیه فعالیت می کند پس از شکایت شهر لوازم خانگی اعلام کرده اند که حداقل یکی از افرادی که وام گرفته و شاکی است شکایت کند. با چند نفر از این افراد تماس گرفته شده است، اما پاسخ آنها این بوده است که ما مجبوریم. این گروه در واقع وام خرید لوازم خانگی می فروشند.

اگرچه از این طریق مشتری نیز با شهر لوازم خانگی آشنا می شود، اما موضوع مهم این است که مشتری به چه قیمتی وارد این چرخه می شود.

به عنوان مثال، مشتری از طریق کالانو خرید می کند و اقساط ۲۴ ماهه آن در مجموع ۲۵.۸ درصد مبلغ وام است. در چنین شرایطی شهر لوازم خانگی قیمت کالا را کمتر از قیمت مصرف کننده تعیین می کند در حالی که امکان فروش آن به قیمت مصرف کننده وجود دارد.

از طرفی اقساط کالانو نیز به صورت اقساطی دریافت می شود و پرداخت کالا به صورت نقدی به شهر لوازم خانگی ارائه نمی شود. با وجود اینکه در حال حاضر مجموعه های مختلف کالانو را عرضه می کنند، اما قیمت محصول کمتر از قیمت مصرف کننده تعیین می شود به طوری که قیمت کالایی که مشتری به صورت اقساطی به بانک می پردازد تقریباً معادل وضعیتی است که مشتری می خواهد با چک و در ۲۴ قسط خریداری کند. اساس شهر لوازم خانگی این است که مشتری ماهانه در مجموع حدود ۱ درصد سود به فروشنده و بانک می پردازد.

حفظ همین نرخ برای گروه مهم است و یکی از راه های تمایز آن از رقبای خود محسوب می شود. برای تطبیق با این روش، بخشی از سود گروه کاهش یافته است تا چنین شرایطی برای مشتری ایجاد شود.

یکی از بزرگترین دغدغه های شهر لوازم خانگی این است که همین کالاها پس از خرید با تسهیلات با قیمتی بسیار کمتر وارد بازار شوند. به عنوان مثال فردی ۴۰۰ میلیون تومان کالا از شهر لوازم خانگی خریداری می کند اما در نهایت حدود ۲۰۰ میلیون تومان پول نقد دریافت می کند. در حالی که قیمت مصرف کننده محصول ۴۰۰ میلیون تومان بوده است.

در واقع کالایی را که قیمت مصرف کننده آن ۴۰۰ میلیون تومان است را به حدود ۲۰۰ میلیون تومان تبدیل می کند. یعنی در شرایطی که قیمت شهر لوازم خانگی ممکن است یک لیست عقب تر از قیمت بازار باشد، زیرا این اتفاق دقیقا در دوره های افزایش قیمت ها بیشتر می شود.

اگر کالا وارد بازار شود، شخصی که نیاز به پول دارد و نمی‌تواند فوراً بفروشد، ممکن است آن را در انبار نگه دارد تا پس از انتشار یک، دو یا سه فهرست، آن را با قیمت جدید بفروشد. اگر امکان فروش وجود داشته باشد ممکن است همان کالا را ۲۰۰ میلیون تومان در بازار ۲۵۰ میلیون تومان بفروشد در حالی که ارزش مصرفی آن کالا ۴۰۰ میلیون تومان است.

این رویداد هم بر بازار شهر لوازم خانگی، هم بر بازار تولیدکننده و هم بر رفتار تجارت بازار تأثیر می گذارد. زمانی که تاجر امین خطر بتواند کالای ۲۰۰ میلیون تومانی را از این مسیر خریداری کند، دیگر کالای ۴۰۰ میلیون تومانی را حتی با ۱۰ درصد تخفیف از تولیدکننده خریداری نخواهد کرد. از طرفی مشتری نیز متضرر خواهد شد.

در این بین این سوال برای شهر لوازم خانگی مطرح می شود که چرا مجموعه ای که اداره ایجاد کرده و فعالیت مالی انجام می دهد به فعالیت خود ادامه می دهد و چرا با آن برخورد نمی شود؟

آیا امکان انجام چنین فعالیتی در کنار سیستم بانکی وجود دارد؟ از نظر شهر لوازم خانگی این فعالیت پنهانی شبیه افت پول است. هرکسی که بخواهد لیزینگ یا فاینانس انجام دهد باید از بانک مرکزی مجوز داشته باشد و صرفا ایجاد محل کسب و انجام چنین فعالیتی امکان پذیر نیست.

بانک مرکزی با تخصیص منابع، وام خرید اقلام خرد را در اختیار مصرف کننده قرار می دهد تا مصرف کننده بتواند در شرایط فعلی نیاز معیشتی خود را تامین کند.

از سوی دیگر به این ترتیب بخشی از نقدینگی بازار نیز جذب می شود; نقدینگی که می تواند وارد دلالان پول، طلا، دلار و مانند آن شود.

وام های خرد با هدف تبدیل شدن به یک کالا وارد بازار شده اند نه کالای سرمایه ای یا ابزاری برای ایجاد موج های افزایش قیمت در بازار.

از نگاه شهرک لوازم خانگی، فعالیت گروه های فروش قرض الحسنه این سیستم را مختل می کند و این سوال وجود دارد که چرا فعالیت آنها قانونی تلقی می شود؟ خواست شهر لوازم خانگی این است که هر گاه مشخص شد کالا توسط مصرف کننده مستقیم خریداری نشده و فرد به قصد فروش محصول را خریداری کرده است، امکان شکایت از خریدار وجود داشته باشد و این پیگیری به مرجعی برسد که از تکرار چنین اتفاقی جلوگیری کند. تا دلال راه ورود به این چرخه را پیدا نکند و فروشنده نیز از موضوع مطلع باشد.

در شهر لوازم خانگی، فروشنده و خریدار باید توجه داشته باشند که خرید باید توسط مصرف کننده نهایی انجام شود. در صورت وقوع این اتفاق، گارانتی محصول فعال نمی شود و شخص مسئول در برابر مراجع ذیصلاح خواهد بود. اگر در این بین دلال مشخص شود باید پاسخگو باشد. شهر لوازم خانگی حدود ۲۴۰۰ کارگر مستقیم در سراسر کشور دارد و از گروه های پیمانکاری نیز استفاده می کند. این گروه در شهرهای مشهد، مازندران، رشت، تهران، اصفهان، شیراز و یزد شعبه دارد و در کاشان نیز فعالیت تولیدی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا