لینکس ایبری شکارش را میشوید؛ رفتاری عجیب که تا به حال دیده نشده بود
Zoomit: دوربین های تله رفتار منحصر به فردی را در سیاهگوش ایبری ثبت می کنند: غوطه ور کردن طعمه در آب! این پدیده برای اولین بار در گوشتخواران دیده شده است.
تله های دوربین دریچه ای منحصر به فرد به دنیای پنهان رفتار حیوانات است. از هواپیماهای بدون سرنشین که تولد نهنگها را ثبت میکنند تا جوجهماهیهای طلایی در حال مهاجرت، این فناوری به ما اجازه میدهد تا جنبههایی از زندگی حیوانات را کشف کنیم که قبلاً دسترسی به آنها غیرممکن بود. آخرین یافتهها رفتار کاملاً جدیدی را در سیاهگوش ایبری (Lynx pardinus) نشان میدهد: غوطهور کردن طعمه در آب قبل از خوردن.
محققان با استفاده از تلههای دوربین، رفتار یک سیاهگوش ماده را در نزدیکی یک تشت آبی در مرکز اسپانیا ثبت کردند. نکته قابل توجه این بود که او به جای نوشیدن آب، خرگوش تازه صید شده خود (Oryctolagus cuniculus) را در آب فرو برد. شستن غذا قبلاً در پستانداران، پرندگان و برخی از گوشتخواران مانند قورباغه دیده شده است. اما این رفتار معمولا در رژیم های غذایی متنوع تری مشاهده می شود.
شستن غذا در میان میوه خواران یا همه چیزخواران رایج تر است و اغلب در اسارت مشاهده می شود. تنها گزارش قابل توجه از شستن غذا در طبیعت در ماکاک های دم دراز است. غوطه ور شدن طعمه یک رفتار غیرعادی برای گوشتخواران است. زیرا معمولاً طعمه را بلافاصله پس از کشتن مصرف می کنند و هرگونه دستکاری محدود به تسهیل فرآیند تغذیه یا نگهداری موقت طعمه است.
چیزی که این کشف جدید را منحصر به فرد می کند تکرار آن در میان چندین سیاهگوش ماده در منطقه Montes de Toldo در اسپانیا است. از سال ۲۰۲۰ تا کنون، محققان هشت مورد غوطه ور شدن خرگوش ها توسط پنج ماده مختلف را ثبت کرده اند که نشان دهنده الگوی رفتاری خاصی در این جمعیت است.
سوال اصلی محققان این است که چرا سیاهگوش ها این کار را می کنند؟ بررسی داده های تله دوربین هیچ ارتباطی بین این رفتار و شرایط آب و هوای گرم یا خشکسالی نشان نداده است. همچنین، به نظر می رسد که این رفتار منحصراً در جمعیت Montes de Toldo مشاهده شده است و هنوز در مناطق دیگر یا در اسارت گزارش نشده است.
تحقیقات نشان می دهد که سیاهگوش های ماده قلمروهای مشترک دارند یا با یکدیگر مرتبط هستند. نویسندگان این مطالعه معتقدند که این رفتار می تواند نمونه نادری از یک “فرهنگ” منحصر به فرد در این گروه باشد. با این حال، هنوز هیچ مدرک مستقیمی از یادگیری اجتماعی در میان سیاهگوش ها وجود ندارد.
فرضیه پیشنهادی دیگر نقش غوطه ور شدن طعمه در تسهیل انتقال توله ها از شیر به غذای جامد است. محققان آزمایش هایی را برای بررسی این موضوع انجام دادند و به این نتیجه رسیدند که لاشه خرگوش خیس شده آب بیشتری نسبت به لاشه خشک نگه می دارد. مقدار آب باقی مانده در لاشه پس از ۱۵ ثانیه غوطه وری و قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید از ۱.۹۱% به تنها ۰.۳% وزن بدن کاهش یافت.
اما در شرایط سایهدار و غوطهوری طولانیتر (مشابه آنچه در طبیعت مشاهده میشود)، مقدار آب باقیمانده با سرعت کمتری کاهش یافت: از ۵.۱۴٪ به ۳.۷٪ پس از ۴۰ دقیقه. البته محققان تاکید می کنند که این آزمایش ها جنبه اکتشافی دارد و نیاز به مطالعات دقیق تری برای تعیین نقش واقعی این رفتار در تغذیه توله ها وجود دارد.
تلههای دوربین همچنان ابزاری قدرتمند برای کشف رفتارهای جدید در دنیای حیوانات هستند و اهمیت نظارت طولانیمدت برای ثبت لحظاتی را که ممکن است نادیده گرفته شوند، برجسته میکنند. درک این رفتارها می تواند به تدوین استراتژی های حفاظتی موثرتری برای گونه های آسیب پذیر مانند سیاهگوش ایبری کمک کند. گونه ای که پس از سال ها تلاش توانسته از آستانه انقراض بازگردد.
