مشهورترین خوشحالی پس از گل

گزارش کردن اخبار فوریاگر از طرفداران فوتبال بخواهید که پس از یک گل یک “تصویر ماندگار” از شادی را نام ببرند، “لغزیدن روی زانو” احتمالاً در بالای لیست آنها قرار می گیرد. حرکتی که ترکیبی از هیجان، قدرت و استادی است، اما آیا تا به حال به قیمت پنهان این نمایشگر خیره کننده فکر کرده اید؟

از زمین های گل آلود گرفته تا چمن های مهندسی شده

ریشه های این جنبش به اواخر قرن بیستم باز می گردد. جایرزینیو، اسطوره برزیلی، یکی از اولین کسانی بود که پس از گلزنی به ایتالیا در فینال جام جهانی 1970، زانو زد. با این حال، آن جنبش با نمونه های امروزی بسیار متفاوت بود. در آن سال ها زمین های فوتبال به خصوص در انگلستان بیشتر شبیه باتلاق بودند تا زمین.

تغییر پارادایم واقعی در سال 1992 با ظهور لیگ برتر انگلیس رخ داد.

بیشتر بخوانید:

داور معروف فوتبال محروم شد; جنایت؟ بدرفتاری با یک زن

رونالدینیو شاعر شگفت انگیز فوتبال در 46 سالگی به فوتبال بازگشت

ترفیع ناگهانی یک کارمند زن معشوقه اینفانتینو کیست؟

زن جنجالی انگلیسی و همسر ایرانی اش یک باشگاه فوتبال می خرند

ورود ثروت بزرگ و فن آوری های مدرن زهکشی، کیفیت چمن ها را تغییر داد. زمین های یکنواخت و استاندارد بستری ایده آل برای بازیکنان فراهم می کرد تا بدون ترس از غرق شدن در گل روی زانوهای خود سر بخورند.

هانری؛ خالق یک مجسمه نمادین

اگر ژایرزینیو پیشگام بود، تیری آنری این حرکت را به یک “استاندارد جهانی” تبدیل کرد. معروف ترین سکانس این شادی به نوامبر 2002 برمی گردد. زمانی که هنری پس از باز کردن دروازه تاتنهام، با چهره ای عصبانی مقابل هواداران حریف سر خورد. این صحنه به قدری در حافظه تاریخی آرسنال حک شد که اکنون به شکل یک مجسمه در مقابل ورزشگاه امارات خودنمایی می کند. خود هنری بعدها آن چهره عصبانی را چنین توصیف کرد: “من تاتنهام را دوست ندارم، همین!”

وقتی مربیان هم وسوسه می شوند

این تب مسری فقط به بازیکنان محدود نمی شود. ژوزه مورینیو، مربی ای که همیشه با رفتار خاص خود خبرساز می شود، بارها این خوشحالی را تجربه کرده است; از لحظات دراماتیک لیگ قهرمانان با رئال مادرید تا روزهای اخیر در فنرباغچه. برونو فرناندز ستاره منچستریونایتد نیز یکی از معتادان به این سبک شادی است; یک آمار خیره کننده نشان می دهد که بیش از نیمی از گل های منتخب او با این ژست جشن گرفته شده است.

هشدار پزشکان؛ بهای سنگین هیجان

اما آیا این حرکت ارزش خطر آسیب را دارد؟ پاسخ به این سوال چندان ساده نیست. اوله گونار سولسشر پس از گل معروفش در فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 1999، رباط داخلی زانو خود را آسیب دید. پاتریک ویرا نیز پنج هفته در خانه ماند.

مطالعات پزشکی زنگ خطر را به صدا درآورده است. بررسی ها نشان می دهد که حدود 24 درصد از آسیب های رباط جانبی زانو در لیگ های معتبر اروپایی دقیقا در لحظه شادی پس از گلزنی رخ داده است. برخورد شدید زانو با زمین، حتی در چمن با کیفیت، می تواند مفصل زانو را تحت فشار له شدن قرار دهد.

شاید بهترین توصیه را ادن هازارد ارائه کرد. شخصی که بعد از سالها زانو درد می‌کشید گفت: زانوهایم می‌سوزد، دیگر این‌طور شادی نمی‌کنم. با این حال، تا زمانی که هیجان فوتبال ادامه دارد، تماشای ستاره‌ها که با قدرت روی زمین سر می‌خورند، یکی از جذاب‌ترین قاب‌های مستطیل سبز باقی خواهد ماند. حتی اگر این زیبایی گاهی چند هفته دور از میدان هزینه شود.