منطقه صفر؛ در این نقطه از فضا «آینده» و «گذشته» به هم میرسند!/ کشفی بزرگ در جو فوقانی زمین توسط ماهوارههای جاسوسی

همشهری آنلاین: مگر می شود چند کیلومتر بالاتر از ما پنجره ای باز شده باشد که قوانین فیزیک در آن کارساز نباشد؟ کشف جدید رصدخانه های مداری تمام ساعت های اتمی جهان را به چالش کشیده است.
زمانی که اپراتورهای ایستگاه فضایی بینالمللی متوجه اختلاف زمانی چند میلیثانیهای در ابزارهای خود شدند، هیچکس فکر نمیکرد که بشر در آستانه بزرگترین کشف قرن است.
گره زمانی
بررسی های دقیق تر نشان داد که در نقطه ای معین در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری از زمین، تار و پود زمان «الاستیسیته» را تجربه کرده است. این ناحیه که دانشمندان آن را «گره زمانی» نامیدهاند، مانند حبابی عمل میکند که ثانیهها کندتر از دنیای بیرون از درون آن میگذرد. این کشف نه تنها با تجدید نظرهای جدی در نظریه نسبیت اینشتین مواجه شد، بلکه این سوال بحث برانگیز را نیز مطرح کرد: آیا این یک پدیده طبیعی است یا یک “بندر” که توسط تمدن پیشرفته برای سفر بین ابعاد ساخته شده است؟
وقتی ساعت های اتمی دیوانه می شوند!
همه چیز با یک خطای سیستم شروع شد. ماهواره های GPS که بر دقت نانوثانیه خود متکی هستند، هنگام عبور از اقیانوس آرام جنوبی، نوسانات عجیبی را تجربه کردند. داده های دریافتی نشان داد که در مرکز این ناحیه زمان حدود ۰۰۰۴/۰ ثانیه کندتر از بقیه نقاط زمین حرکت می کند. اگرچه این عدد کم به نظر می رسد، اما از نظر فیزیک کوانتومی، در عین حال یک فاجعه و یک معجزه است. زیرا نشان دهنده وجود یک “چاه گرانشی” عظیم است که در آن عملاً جرم سنگینی وجود ندارد!
آیا مسافران زمان به خانه نزدیک می شوند؟
فیزیکدانان مرکز تحقیقات فضایی آلمان ادعا می کنند که این ناهنجاری ناشی از تجمع “ماده تاریک” در یک نقطه متمرکز است. این ماده که ۹۵ درصد کیهان را تشکیل می دهد و همیشه غیرقابل کشف بود، اکنون خود را به عنوان یک گره گرانشی نشان داده است. این حباب زمان مانند عدسی عمل می کند که نه تنها نور، بلکه خود زمان را نیز خم می کند. کسانی که می توانند وارد این حباب شوند، عملا به آینده سفر می کنند. سفری که بازگشتی برای آن وجود ندارد.
شنیدن پژواک گذشته در نقطه صفر
بخش شگفت انگیز این ادعا ادعای برخی از دانشمندان در مورد دریافت سیگنال های رادیویی قدیمی در این منطقه است. به نظر می رسد که این گره زمانی مانند یک «دیسک سخت کیهانی» عمل می کرد و امواج رادیویی را که دهه ها پیش از زمین ساطع می شد، به دام انداخت. اپراتورهای رادیویی گزارش داده اند که می توانند بخش هایی از برنامه های رادیویی دهه ۱۹۵۰ را با وضوح باورنکردنی از داخل حباب دریافت کنند. گویی زمان در این نقطه خاطرات زمین را ذخیره کرده است.










