نتایج یک پژوهش تازه؛ تماس با آتش ساختار ژنتیکی انسان را تغییر داده است

همشهری آنلاین: تحقیقات جدید نشان می دهد که رابطه دیرینه انسان و آتش نه تنها مسیر تمدن را تغییر داده است، بلکه مستقیماً بر ژن های ما تأثیر گذاشته و انسان را از نظر بیولوژیکی از سایر پستانداران و حتی نزدیک ترین خویشاوندان متمایز کرده است.
آتش یکی از اولین و تعیین کننده ترین منابع طبیعی است که بشر توانسته آن را مهار کند. ابزاری که پخت غذا، زندگی در آب و هوای سرد و شکل گیری تمدن را ممکن می کرد. اما این دستاورد بزرگ هزینه پنهانی نیز داشته است. یک مطالعه جدید از کالج امپریال لندن نشان می دهد که تماس مکرر انسان با آتش و سوختگی آنقدر عمیق و مداوم بوده است که اثر خود را بر ساختار ژنتیکی ما گذاشته است.
*
به گزارش پاپ ساینس، بر اساس مطالعه ای که اخیرا در مجله علمی BioEssays منتشر شده است، زیست شناسان تکاملی و پزشکان معتقدند که سوختگی نوعی «آسیب منحصر به فرد برای انسان» است. برخلاف اکثر گونه های جانوری که به طور غریزی از آتش دوری می کنند، انسان ها هزاران سال است که آگاهانه به آتش نزدیک شده و با آن زندگی می کنند.
جاشوا کادیحی، جراح و محقق در کالج امپریال لندن و یکی از نویسندگان این مطالعه می گوید: هیچ گونه دیگری مانند انسان در دمای بالا و خطر دائمی سوختگی زندگی نمی کند. به گفته وی، از ترجیح غذای گرم تا استفاده از فناوری های مبتنی بر حرارت، آتش به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی انسان تبدیل شده است.
سوختگی ها بسته به شدت به درجات مختلفی تقسیم می شوند. در حالی که سوختگی های سطحی اغلب خود به خود بهبود می یابند، سوختگی های عمیق می توانند منجر به تخریب بافت و افزایش خطر عفونت های کشنده شوند. آمار نشان می دهد که در موارد شدید، حتی با مراقبت های پزشکی، میزان مرگ و میر بیماران سوختگی قابل توجه است.
محققان برای بررسی فرضیه خود، داده های ژنومی انسان را با سایر پستانداران مقایسه کردند. نتایج نشان داد که انسان دارای ژن هایی است که به بهبود سوختگی، کنترل التهاب، پاسخ ایمنی و بسته شدن زخم کمک می کند. این ویژگیها احتمالاً نقش حیاتی در بقای انسان در دوران قبل از آنتیبیوتیک داشتند.
اما این سازگاری ژنتیکی بدون هزینه نبود. همان فرآیندهایی که به بهبود سوختگیهای خفیف کمک میکنند میتوانند منجر به التهاب گسترده، زخمهای شدید و حتی نارسایی اندام در سوختگیهای شدید شوند. به همین دلیل، انسان ها در برابر سوختگی های جدی آسیب پذیر می مانند.
از دیدگاه محققان، اهمیت این یافته ها فراتر از درک گذشته تکاملی انسان است. این دانش می تواند به توسعه روش های جدید درمان سوختگی و درک بهتر تفاوت در واکنش بدن انسان در مقایسه با مدل های حیوانی کمک کند. به گفته آرمان لروی، زیست شناس تکاملی و یکی از نویسندگان مقاله، این تحقیق نوع جدیدی از افق میهن طبیعی را معرفی می کند. افق میهنی که نه تنها بیولوژیکی است، بلکه عمیقاً به فرهنگ و تکنولوژی بشری وابسته است.










