وداع با پهلوان آواز؛ روایت آخرین روزهای زندگی و میراث ماندگار ایرج :: افق میهن

او که در بین هوادارانش به «پهلان آواز» شهرت داشت، نه تنها خواننده بود، بلکه نمادی از اصالت و شکوه ردیف ایرانی بود.
به گزارش افق میهن، دنیای موسیقی سنتی ایران در سوگ مرگ یکی از ارکان بی بدیل خود سوگوار شد.
حسین خواجه امیری، هنرمند بزرگ موسیقی ایرانی که جهانیان با نام «ایرج» شناخته میشوند، در ۲۱ سالگی درگذشت. مرداد وی در سال ۱۴۰۵ در سن ۹۳ سالگی در تهران آخرین نفس خود را سپری کرد.
او که در بین هوادارانش به «پهلان آواز» شهرت داشت، نه تنها خواننده بود، بلکه نمادی از اصالت و شکوه ردیف ایرانی بود.
ریشه های اصلی؛ از تلاوت تا اوج آواز
ایرج زاده خلاقیت و هنر در ۱۱ دی او در سال ۱۳۱۱ در خانواده ای به دنیا آمد که موسیقی در رگ هایشان بود. از پدربزرگ هنرمندش در عصر ناصرالدین شاه تا پدرش نعمت الله خواجه امیری که از استادان ردیف بود، راه هنر از کودکی برای او هموار شد. او آواز خود را از دل مجالس معنوی مناجات خوانی و نزد استادان بزرگ آن عصر فرا گرفت و به تدریج صدایی فراتر از زمانه ساخت و در گوش تاریخ موسیقی ایران ماندگار شد.
میراث صوتی؛ بیش از ۲۰۰۰ اثر ماندگار
میراث ایرج گنجینه ای است که بیش از ۲۰۰۰ آهنگ، تصنیف و ترانه را در خود جای داده است. آثاری چون «نیاز»، «غزل خان»، «همه چشم به ایران»، «یاد فردین» و «شب بارانی» تنها بخشی از قطعاتی است که با صدای گرم و متین او جان گرفت. همکاری او با اسطوره هایی چون گوگوش، حمیرا، هایده، مهستی و سالار عقیلی نشان از جایگاه منحصر به فرد او در عرصه موسیقی ایران دارد.
آخرین وداع و میراث خانوادگی
در آخرین مراسم وداع، پیکر این معلم بزرگ از مقابل تالار وحدت تشییع و در قطعه هنرمند بهشت زهرا به خاک سپرده شد. مراسمی که حضور گسترده هنرمندان گواه مقام والای او بود. در این میان، میراث او در نسل بعدی نیز ادامه دارد. احسان خواجه امیری فرزند این هنرمند بزرگ که از ارکان موسیقی کشور است با جمله تکان دهنده «قهرمان آواز ایران» در میان هواداران به سوگ پدر نشست.
نگاهی به کارنامه هنری; ماندگارترین آثار ایرج
در میان بیش از ۲۰۰۰ اثر و تصنیف که این استاد بزرگ در زمان حیات خود اجرا کرد، برخی از قطعات به نماد موسیقی سنتی ایران تبدیل شده است:
- نیاز
- ترانه سرا
- همه نگاه ها به ایران است
- به یاد فردین
- پرنده
- صحبت نکرد
- شب بارانی
- خاطرات زندگی
- گل من
- گل بی گل
- سنگ صبور
- باز هم عاشقان (کاری از انوشیروان روحانی)
گزارش: پرستو بختیاری