پارک ژوراسیک درست میگفت: پشهها واقعاً کتابخانهای از دیانای جانوران را حمل میکنند
چیزی که در پارک ژوراسیک فانتزی به نظر می رسید اکنون کاربرد علمی دارد: پشه ها می توانند مقادیر زیادی اطلاعات ژنتیکی را از حیات وحش حمل کنند.
ایده ای که زمانی فقط در فیلم “پارک ژوراسیک” دیده می شد، اکنون به واقعیت تبدیل شده است: محققان نشان داده اند که پشه ها حامل دی این حیوانات گزنده می توانند تصویر دقیقی از تنوع زیستی یک منطقه ارائه دهند.
بیشتر آنچه در مجموعه فیلمهای «پارک ژوراسیک» به تصویر کشیده میشود، بیشتر شبیه فانتزی است تا علم واقعی. از دایناسورهایی که برخلاف یافته های امروزی بدون پر نشان داده می شوند تا صحنه های شکار هماهنگ و گروهی که تحقیقات علمی هیچ مدرک محکمی برای آن ارائه نکرده است.
با این حال، یکی از ایده های محوری فیلم های ژوراسیک، یعنی امکان به دست آوردن اطلاعات ژنتیکی حیوانات از خون مکیده شده توسط پشه ها، چندان دور از واقعیت نیست. تحقیقات جدید نشان می دهد که پشه ها واقعاً می توانند تصویر دقیقی از حیواناتی که در یک منطقه زندگی می کنند به ما ارائه دهند.
به گزارش Science Alert، تحقیقات محققان دانشگاه فلوریدا نشان می دهد که وعده های غذایی خون پشه ها مانند نمونه برداری طبیعی از محیط اطراف عمل می کند. به عبارت ساده، هر پشهای که حیوانات مختلف را نیش میزند، تکههای دیان آنها را در بدن خود جمع میکند و این میتواند به دانشمندان بگوید که چه گونههایی در یک منطقه وجود دارند.
لارنس ریوز حشره شناس به همراه هانا آتسما و سایر همکارانش در مدت هشت ماه بیش از ۵۰۰۰۰ پشه را از منطقه حفاظت شده حدود ۱۰۹۰۰ هکتار در مرکز فلوریدا جمع آوری کردند. این پشه ها به ۲۱ گونه مختلف تعلق داشتند. محققان سپس خون موجود در بدن چندین هزار پشه ماده را بررسی کردند. چون فقط ماده ها خون می مکند.
نتیجه تعجب آور بود. دیانای موجود در نمونههای خون نشان داد که پشهها از طیف بسیار وسیعی از حیوانات، از کوچکترین قورباغهها تا بزرگترین گاوها، تغذیه کردهاند. به طور کلی، محققان موفق شدند ۸۶ گونه جانوری را شناسایی کنند. عددی که نزدیک به ۸۰ درصد از گونه های مهره دارانی را که پشه ها به طور معمول می مکند را پوشش می دهد.
حیوانات به یک نوع زندگی یا سبک زندگی محدود نمی شدند. در میان آنها گونه های درختی، گونه های مهاجر، جانوران بومی، دوزیستان و همچنین گونه های بومی، گونه های مهاجم و حتی گونه های در حال انقراض بودند. به گفته ریوز، این تنوع نشان می دهد که پشه ها می توانند مانند «ماشین های نمونه برداری بیولوژیکی» عمل کنند. دیعمل “NA”.
در این لیست، تنها پستاندار بزرگ قابل توجهی که دیده نشد، پلنگ فلوریدا در حال انقراض بود. همچنین حیوانات کوچکی که بیشتر در زیر زمین زندگی می کنند، مانند موش کور شرقی، در نتایج حضور نداشتند. موضوعی که احتمالاً به این دلیل است که پشه ها کمتر به چنین حیواناتی دسترسی دارند.
مطالعه دوم از همان گروه تحقیقاتی، این بار توسط سباستین بوترو-کانیولا، نشان داد که اگر از پشه ها در زمان اوج فعالیت خود نمونه برداری شود، این روش تقریباً به اندازه مشاهده و نظارت مستقیم حیوانات در طبیعت کارآمد است. البته در فصول خشک هنوز روش های سنتی نتایج بهتری می دهند.
اگرچه ایده استخراج DNA سالم از پشهای که میلیونها سال پیش فسیل شده بود، هنوز بیشتر شبیه یک داستان علمی تخیلی به نظر میرسد، روش جدید میتواند کاربرد بسیار واقعی داشته باشد: کمک به محافظت از گونههای در حال انقراض امروزی قبل از اینکه به سرنوشت دایناسورها برسند.
هانا آتسما و همکارانش در یکی از مقالات خود تأکید میکنند که پایش تنوع زیستی برای حفاظت از طبیعت حیاتی است، اما بررسیهای میدانی معمولاً پرهزینه، زمانبر هستند و به متخصصان با تجربه در شناسایی گونهها نیاز دارند. به همین دلیل معتقدند که باید به سراغ روشهای نوآورانه و کارآمدتر رفت که از فناوریهای جدید استفاده میکند. به ویژه در دوره ای که از دست دادن تنوع زیستی به یک بحران جهانی تبدیل شده است.
روش جدید هنوز نیاز به آزمایش و تایید در نقاط مختلف جهان دارد، اما در مکانهایی که پشهها فراوان هستند، میتواند وسیله ارزانتر و سادهتری برای نظارت بر حیات وحش باشد. یکی از مزایای مهم آن این است که بررسی دینا در خون پشه می تواند طیف گسترده ای از گونه ها را نشان دهد، در حالی که اکثر روش های دیگر معمولاً فقط برای شناسایی گروه محدودی از حیوانات مناسب هستند.
هم تحقیق اول و هم تحقیق دوم در مجله Scientific Reports منتشر شده است.
منبع: زومیت
