پیام گمشده در تاریخ؛ داستان کبوتر نامهبر جنگ جهانی دوم که از دودکش یک خانه سردرآورد
سالها پس از جنگ جهانی دوم، اسکلت کبوتری در دودکش خانهای در انگلستان پیدا شد که حامل پیامی رمزی از آن دوران بود.
در سال ۱۹۸۲ مردی به نام دیوید مارتین در حال بازسازی شومینه خود در روستای بلچینگلی در سوری انگلستان بود که با چیزی عجیب روبرو شد. داخل دودکش اسکلت کبوتر بود. اما این فقط یک پرنده مرده نبود. یک کپسول قرمز کوچک به پای کبوتر بسته شده بود. همان نوع کپسول هایی که در جنگ جهانی دوم برای انتقال پیام استفاده می شد.
داخل این کپسول کاغذی بود که روی آن یک پیام دست نوشته بود. اما این پیام قابل خواندن نیست. متن شامل یک سری نامه بود که در گروه های پنج حرفی نوشته می شد. در مجموع ۲۷ گروه پنج حرفی روی کاغذ دیده می شد. این ساختار نشان می دهد که پیام به شکل رمزگذاری شده نوشته شده است.
در طول جنگ جهانی دوم، بریتانیا شبکه گسترده ای از کبوترهای حامل داشت که تحت سرویس ملی کبوتران فعالیت می کردند. این پرندگان برای انتقال پیام های حساس از مناطق جنگی یا سرزمین های اشغالی به مراکز فرماندهی آموزش دیده بودند. در شرایطی که امکان رهگیری ارتباطات رادیویی وجود داشت یا تجهیزات مخابراتی در دسترس نبود، کبوترهای حامل روشی امن و مطمئن برای انتقال اطلاعات در نظر گرفته می شدند. آنها می توانستند صدها کیلومتر پرواز کنند و با تکیه بر توانایی ناوبری طبیعی خود به زیستگاه اصلی خود بازگردند.
کپسول قرمز رنگی که به پای کبوتر چسبیده بود نشان می داد که این پرنده احتمالا در خدمت نیروهای متفقین بوده است. به گزارش IFL Science، بررسیهای بیشتر نشان داد که روی حلقه فلزی پای کبوتر شمارهای حک شده که متعلق به سال ۱۹۴۴ است.
برخی از کارشناسان معتقدند که این پیام ممکن است در حدود ۶ ژوئن ۱۹۴۴ و همزمان با عملیات بزرگ متفقین برای آزادسازی فرانسه (معروف به روز) ارسال شده باشد. دی) نوشته شده است. در آن زمان، نیروهای مقاومت فرانسه و واحدهای اطلاعاتی متفقین به روشهای ارتباطی امن برای انتقال اخبار مربوط به تحرکات نیروهای آلمان نازی نیاز داشتند. کبوترهای حامل یکی از ابزارهای کلیدی در این شبکه ارتباطی بودند.
پس از کشف پیام، رمزنگاران سعی کردند متن را رمزگشایی کنند. اما یک مشکل اساسی وجود داشت: برای خواندن چنین پیامهایی، به یک «کتاب کد» یا کلید رمزگذاری نیاز بود. دفترچه هایی که شامل جداول و دستورالعمل تبدیل حروف به یکدیگر بود. بدون دسترسی به آن کلیدها، رشته های پنج کاراکتری تقریبا غیرقابل تفسیر هستند. از آنجایی که بسیاری از این نوتبوکها پس از جنگ نابود شدند یا در طبقه بندی باقی ماندند، رمزگشایی قطعی پیام ممکن نبود.
کارشناسان آرشیو ملی بریتانیا و کارشناسان رمزنگاری تحقیقات متعددی انجام دادند، اما در نهایت مشخص شد که پیام بدون کلید اصلی قابل خواندن نیست. بنابراین محتوای دقیق این یادداشت در هاله ای از ابهام باقی مانده است.
سرنوشت خود کبوتر را تا حدودی می توان حدس زد. به احتمال زیاد این پرنده پس از یک پرواز طولانی به خانه ای در بلچینگلی رسید و روی دودکش فرود آمد. شاید خسته یا مجروح شده بود و نمی توانست دوباره پرواز کند. سرانجام در آنجا مرد و چندین دهه در دودکش باقی ماند تا اینکه به طور تصادفی کشف شد.
این کشف یادآور نقشی است که حیوانات در تاریخ بشر حتی در بزرگترین جنگ های قرن بیستم ایفا کرده اند. در دورانی که فناوریهای ارتباطی پیشرفته در دسترس یا غیرقابل اعتماد بودند، کبوترهای حامل بخش حیاتی شبکههای اطلاعاتی بودند. حتی برخی از این پرندگان به خاطر خدمات خود مدال دریافت کردند.
با گذشت بیش از ۸۰ سال، پیام این کبوتر خوانده نشده باقی می ماند. رشته ای از حروف بی معنی روی کاغذ زرد رنگی که ممکن است زمانی حاوی اطلاعات حیاتی درباره یکی از مهمترین عملیات نظامی تاریخ باشد. امروزه این پیام بیش از یک ابزار ارتباطی است، بلکه به یادآوری اسرارآمیز گذشته تبدیل شده است، جایی که سرنوشت جنگ ها گاهی به پرواز یک کبوتر بستگی داشت.
منبع: زومیت
